Abomination Of Desolation Novels & Stories

Incoherent words are coming from each of them. Ang tunog ng paglamon ng apoy sa mga pananim na humalo sa hiyawan at sigawan ang prominenteng ingay na namayani sa paligid. It was defeaning. Nakakasakit ng kalooban ang namamalas sa ngayon. It was too heartbreaking. Her eyes are directed to that one man na sa unang pagkakataon ay kakikitaan ng pagsuko at pagkatalo habang nakatitig sa itaas, to the flying embers ascending to the night skies and falling back to the ground.

“Kung mangyari man 'yan, pananagutan kita." Napalunok ako. Hindi iyon ang sagot na gusto kong marinig. Hindi biro 'tong sitwasyong pinasok namin. Maaaring masaktan si Mama at si Tito Nick. And the worst is, masisira ang tiwala nila sa amin. Ma-disappoint sila lalo na si Mama, knowing na mataas ang pagpapahalaga niya sa salitang 'pamilya.' But what should I do? I'm falling for this man right here.

GABBIE I ROAM MY eyes around Wyatt's house. Malinis pero ang lungkot ng kulay. His wall was painted black and gray. So manly. His curtain is dark brown. Everything is dark. Wala na ba siyang ibang color na alam? Tsk... I can't stand looking around because of the dark ambiance of his house. Ang lungkot, like him na mukhang iniwan ng asawa't anak. I was just following him while roaming my eyes on his place. I mentally grinned. Madami akong gustong baguhin especially now that I'm staying here. I don't like dark walls and curtains. I want something light and of course my favorite cartoon character... Stitch!

may boses na sumigaw sa di kalayuan, malalim, pamilyar. Ngunit hindi na niya marinig nang malinaw. Lahat ay nagiging parang alon—tumataas, bumabagsak, naglalaho. “Stay down!” isa pang tinig, galit, desperado. At doon niya siya nakita. Si Quen. Habang bumabaril ito, hakbang ito nang hakbang papalapit sa kanya. Walang ibang tinitingnan. Walang ibang iniintindi.

Ramdam ko ang desperasyon niya na itago ang katotohanang anim na taon niyang pinangalagaan. Napansin kong tila natulala si Isa, hawak ang tape measure pero hindi gumagalaw. Para siyang estatwang nawalan ng lakas sa gitna ng silid habang nakatitig sa kanya si Liam na parang may binabasa sa kanyang mukha.

Nagsimulang humagulgol si Zheyn Iana sa balikat ng pinsan nito. Sa tingin niya ay masyado na siyang nagiging masamang bata at pinaparusahan siya ng kalangitan. Ang kakambal niyang laging nasa tabi niya ay pakiramdam niya'y unti-unti itong nawawala sa kaniyang tabi. Hindi niya maiwasang matakot at kabahan sa naiisip. Hindi niya yatang kayang mabuhay na wala ang kakambal sa tabi nito. "D-does he not l-love me anymore? D-domenic lied to me! I hate him! I hate him!" Humihikbing sabi nito habang umiiyak pa rin ng malakas.

Asar ni Ate Amara kay Ysabella at Kay Ysabella na natuon Ang usapan at tawanan. After that Celebration at nag tungo na Sila sa Club samantalang naiwan naman ang mga matatanda sa Bahay upang doon mag kwentuhan at sila ay umalis dala ang kotse ni ate Amara. Nag punta Sila sa Isang sikat na Club rito sa America na madalas daw puntahan ni Ate Amara at Ysabella kapag nag kikita Sila or kapag trip nila na mag Party.

Romano. --THE END --

Bakit ang sarap na niya pakinggan kung kailan wala na siya? Umalis ako ng bahay at nagmaneho papuntang simbahan. Hindi ko alam kung bakit dito ako pumunta, pero pumasok ako sa loob at nagdasal... I'm sorry... Alam ko pong masama akong tao, naging masama ako sa kan'ya. Pero ang kunin ang inosente bilang kabayaran sa ginawa ko ay sobra-sobra na po. Sobra akong nagsisisi... Alam ko po na kasalanan ko ang mawala siya sa'min. Sorry... Sorry... Sana mapatawad pa nila ako... Sana mapatawad pa niya ako...

sagot ko, dahil hindi niya nakita ang pagtango ko. “Then allow me to take you to heaven—feel the pleasure that you’re begging for since that’s what you like,” he said, gritting his teeth, making his jawline prominent. “But I want to warn you about this, miss. Once you taste heaven, you’ll be addicted to it.” He smirked and angled his head while his eyes focused on the road. “Since you tempted the devil. You should prepare yourself.”