Novel & Cerita About Yesterday Caption

malakas akong napaungol habang nilalabasan. Kahit na hinihingal pa ay tinanggal na nila ang tali sa aking paa at magkakatabi kaming nahiga. “So would you mind to explain what really happen yesterday?” tanong ko sa dalawang katabi ko. (Flashback to what happened yesterday) Carson’s POV

" Patuloy nito habang binawi na ang tingin sa kanya at muling nakatingin diretso sa pinto. "A-anong sinasabi mo? Gusto ko lang naman malaman kung bakit.. pasikot-sikot ka pa kasi sa sagot mo." "Not to brag.. Those people whom you saw yesterday are just one of those people na masaya kong tinutulungan." Pasimula nito. Muli siya nitong tinignan, ngayon naman ay diretsSO sa mata. "Kaya AYOKONG MAWALA ang

Ang dami kasi niyang alam. Wala naman masyadong ganap, irerefresh ko na sana nang biglang nakita ko ang pangalan ni Nathaniel. Kanina lang, picture iyon ng cafe na pinuntahan namin pero nahagip ang half ng katawan ko sa picture. Nilagyan niya iyon ng caption na ‘My solace’, bigla akong natigilan pero umiling lang ako. “Hindi naman siguro, nagkataon lang talaga.” Pangungumbinsi ko sa aking sarili.

Agad niya itong binuksan at binasa. Max message.... " Good morning, love. I'm sorry dahil hindi kita na text at natawagan kahapon. Sorry din dahil hindi ko nasagot ang tawag mo. Sobrang busy ko lang kahapon at pagod. POagdating ko dito kahapon ay nagkaroon ng meeting with the board member. Kamusta ka diyan? I miss you too, love. Have a wonderful day. I will call you later. I love you. " saad ni Max sa mensahe niya kay Ayesha.

Kaya ko pa bang ipaglaban ang pagmamahal ko, kahit alam kong sa una pa lang, hindi na talaga ako ang nasa puso niya. Kinuha ko ang aking cellphone, at nagulat pa ako, pagbukas ko, ay larawan ni Dwayne na nagtotoothbrush ang bumungad sa akin, at malamang, hindi naman siguro niya kinuhanan ang sarili niya upang ipadala sa akin. Marahil, nung mapansin nung nagsent sa akin na na-seen ko na ang ipinadala niyang larawan, nilagyan pa niya ng caption na 'ready to eat'

I keep scrolling when a picture captures my attention. I bit my lowerlip when I saw a tiny hand holding his hand because it's his post a year ago. 'To be held by you, I already love you.' That's his caption that made my heart sank. He has a child, that's what I confirmed. Parang lahat ng kasiyahan at positibong nangyari nitong mga nakaraang mga araw ay tuluyang nawala. Ang kompyansa ko ay tuluyang bumagsak dahil sa nakita, at masakit sa dibdib.

Agad namang bumungad sa akin si Ivy na busy nag-aayos ng bouquet. “Good morning,” kalmado niyang bati. Halatang malungkot agad. Alam na niya kasi. Kahit hindi ko sabihin. “Good morning,” sagot ko naman. Today, may dala akong coffee. Yes, nagdala ako kasi last day ko na talaga rito. Tahimik lang si Ivy. Nag-aabang siguro siya sa mga sasabihin ko. Ako, chill lang muna. E-enjoy-in ko na lang muna ang last day ko rito.

Nang buksan niya ang app, nag popped up sa homepage niya ang post ni Nica. Posted a few minutes ago, nangyari ngayong gabi sa event. Litrato iyon na magkahawak-kamay sila ni Noah. Ang caption ay: "He has always been a towering tree, proud and spirited, unyielding no matter the storms, yet tonight he suffered for my sake. Thank you for standing up against the whole world for me. Even if you are condemned by thousands, in my heart, you remain as majestic as a mountain."

Mabuti nalang hindi nag crack 'yung salamin kasi ang bantot ko palang umiyak. Artista lang yata may karapatang tumingin sa salamin habang umiiyak. Hindi nag babago mukha nila, maganda parin. Nag picture ako ng sarili ko na umiiyak bago nag my day. May caption na "Tired" sa pag edit ko bago ipinost. Maraming nakakita, mga marites na kapitbahay namin pero 'di naman nag re-react. Makikichismis na nga lang sana naman nag react na. Mga wala sigurong load. Buburahin ko na sana post ko ng tumawag si Tzaddi.

Hindi man lang ba sila mag fe-fairwell sa `yo? ”Wala, Yaya, busy lahat sila.” pilit ako’ng ngumiti. ”Ah, ganon ba, akala ko pa naman mag-iiyakan pa mga kaibigan mo dahil last day mo na `to sa school...” natatawang sabi ni Yaya, ”Sa bagay, magkikita pa naman kayo sa birthday party mo sa Sunday.” binuhay na niya ang makina sa sasakyan.