Abuso Quotes Novelas e Histórias

“Kakausapin ko siya ulit. Kapag ganito palagi, ipighihiwalay ko kayong dalawa. Bilang Ina nasasaktan ako sa ginawa ng anak ko, kaya ako na humihingi ng pasensya.” “Ma, naiintindihan ko po, HIndi po ako galit, lilipas rin po itong lahat.” “Kahit sa ganitong sitwasyon napakabuti mo pa rin. Pero anak, kahit gaano paman kabuti ng iyong kalooban, wag mo hahayaan na saktan ka lang ng kahit na sinuman. Kahit anak ko pa iyan. Ipaglaban mo ang sarili mo sa mga taong mapang-abuso at walang respeto." Makahulugang wika ng matanda.

Wala rin sila kapag binabangungot ako sa gabi o sa araw. Masyado akong wasak at masyado akong manhid sa sinasabi ng iba para maniwala na may pag asa raw sa buhay. Lintek lang. Ang daming bata sa buong mundo na biktima ng pang aabuso at nangamatay sa gutom para ipilit sa akin na maswerte ako kesa mga yon. Mas gugustuhin ko pang magpantay ang mga paa ko kesa mawala ang balsamo sa pagkatao ko.

"Hindi ko alam ang naging sitwasyon mo, kung poot ang bumabalot sa'yo edi huwag mong idamay ang kapatid ni Larry. Alam kong hindi ikaw 'yan Zai dahil ang nakilala kong Zai ay mabait at lalong walang kapangyarihan na mayroon ka ngayon." "Well, mas mabuti ngang huwag ka nang maniwala pa. Pero, ito ang sasabihin ko sa'yo, Julian."aniya at humakbang. "Biktima ako ng pang-aabuso at kasalanan ito ng pamilya mo."

"Hindi at wala akong pakialam do'n kaya umalis ka na." This kid. Kung makapagsalita ay akala mo mas matanda siya sa'kin. Matagal ko na sanang sinaktan ang isang 'to kung wala lang batas sa child abuse. Pero syempre hindi rin naman ako gaanong pumapatol sa bata. Hangga't maaari ay pinipigilan ko ang sarili na manakit ng bata o babae. "I won't leave unless you'll accept my deal," sabi ko.

Lahat na lang sa kanya ay pinupuna ng mga ito. "Hindi talaga ako naniniwalang inabuso ka before. Kasi tingnan mo." Itinuro siya nito. "Hindi ganyan ang itsura ng babaeng na-abuso. Baka naman kasi hindi abuso ang nangyari, baka nangati ka lang talaga kaya pinakamot mo sa kung sinong available," panunuya pa nito. Tumawa naman ang ibang niña na kasama nila sa silid. Carnation sighed. Minsan ang mentality talaga ng babae bulok pa sa nabubulok at inuuod na basura. Kung sino pa ang dapat na makisimpatya sa 'yo sila pa ang hihila sayo pababa. Sa halip na tulungan nila ang kapwa babae na bumangon, itutulak ka nila para lalong nalugmok at kulang na lang kumain ng putik.

Lahat ng masasakit na alala ay muli na namang bumalik sa akin. "I am physically, mentally and emotionally abused by the people whom I treated as my family!" I shouted clutching my chest. "I'm almost rape, Gaston. Not only once!" "Camilla." he tried to reach me but I took a step backward shaking my head. Hindi ko kailangan ng awa.

"Ano bang pinagsasabi mo, Psalm? Para rin 'to sa kapakanan mo. My lawyers suggested this too. Be considerate." "Considerate? Para kanino? Oo nga pala, tingin mo sa kapatid ko ay santa na hindi marunong gumawa ng kasalanan. Alam mo, natatanggap ko dati kung hindi mo ako paniwalaan sa mga sinabi kong pang-aabuso sa akin ng pamilya ko. Pero ngayon, kahit ngayon man lang sana, subukan mong maniwala. Gaano ba iyon kahirap? Kasing-hirap ba 'yon ng huwad mong katapatan sa akin?"

Magkaiba man ang pangalan ngunit iisang babae lamang. “Marga Quisora, isn't she my wife? You fucking bastard! You and your wife maltreated her, you even molested her! If I build a billboard of your face this will be the caption; ‘Arthuro Quisora, a shameless sister fucker! A fuckin' rapist!’ A animal like you doesn't have a place in the forest. You belong to the burning hell with you fuckin' wife.”

babala ko sa kaniya. Hindi siya nakahuma. Tumalikod na ako at nakailang hakbang na nang maalala kong mayroon pa pala akong hindi nasasabi. Huminto ako at lumingon. "Tungkol nga pala sa mga pasa ni Sophie, oras na mapatunayan naming inabuso mo ang bata, humanda ka. Baka hindi ka makaiiwas sa hatol ng batas na ipinagmamalaki ng iyong ama."

Nakatayo siya doon nang may kagandahan, ang kanyang mga mata ay tahimik, determinado, at hindi nagbabago. Muli nang harap si Audrielle sa kamera, ang kanyang mga salita ay parang mga perlas na bumabagsak sa isang plato ng jade. "Hindi ko kailanman naramdaman na ang aking buhay ay nakakahiya. Hindi ako mahilig na parusahan ang sarili ko para sa mga pagkakamali ng iba. Kaya, kung minsan ka ring naging hindi mapalad tulad ko, at nakatagpo ng ganitong pang-aabuso sa iyong paglaki, tandaan, huwag kang matakot, huwag kang matakot. Bagama't alam kong mahirap, kailangan mong tapang na tumayo. Walang makakapagligtas sa iyo ikaw lang ang makakapagligtas sa sarili mo!"