Abuso Quotes Novels & Stories

Lahat ng masasakit na alala ay muli na namang bumalik sa akin. "I am physically, mentally and emotionally abused by the people whom I treated as my family!" I shouted clutching my chest. "I'm almost rape, Gaston. Not only once!" "Camilla." he tried to reach me but I took a step backward shaking my head. Hindi ko kailangan ng awa.

"Ano bang pinagsasabi mo, Psalm? Para rin 'to sa kapakanan mo. My lawyers suggested this too. Be considerate." "Considerate? Para kanino? Oo nga pala, tingin mo sa kapatid ko ay santa na hindi marunong gumawa ng kasalanan. Alam mo, natatanggap ko dati kung hindi mo ako paniwalaan sa mga sinabi kong pang-aabuso sa akin ng pamilya ko. Pero ngayon, kahit ngayon man lang sana, subukan mong maniwala. Gaano ba iyon kahirap? Kasing-hirap ba 'yon ng huwad mong katapatan sa akin?"

“Nandito na ako.” Pagkatapos ay nag-angat siya ng tingin. Ang kanyang mga mata, na tila talim na hinugot mula sa yelo, ay nilibot ang buong pasilyo. “Pagtanggap ng suhol. Pag-abuso sa kapangyarihan. Pakikipagsabwatan para idiin ang isang inosenteng tao.” Sa bawat salitang binitawan niya, lalong namumutla ang mga taong naroroon.

Nakatingin lang siya at hindi nakapagsalita, dahil alam niya sa sarili niyang sa kanya rin nagmula ang naging paghihirap niya. "Kung tutuusin ako nga nag-sakripisyo, hindi mo man lang ba naisip?" Pinanlakihan ko pa siya ng mata dahil nagagalit ako sa pagiging makasarili niya at kawalan ng pakialam sa sariling pamilya. "I was abused too!!" Tumaas na nga ang boses ko kasabay ng pangingilid ng luha ko. "Inabuso din ako hindi mo lang alam kasi sarili mo lang naman ang mahalaga sa 'yo!"

I scoffed crossing my arms on my chest. “The fuck Joaquin, ibahin mo si Leioqe, She's virgin tapos binigla mo and Leioqe is a minor. Baka masampahan ka ng kasong Child abuse, kaya better to hide her, lalo na't marami kang kaaway paniguradong kapag nalaman nila ang tungkol sa kaniya gagamitin nila 'yan against you. Move wise man.”

Nakatayo siya doon nang may kagandahan, ang kanyang mga mata ay tahimik, determinado, at hindi nagbabago. Muli nang harap si Audrielle sa kamera, ang kanyang mga salita ay parang mga perlas na bumabagsak sa isang plato ng jade. "Hindi ko kailanman naramdaman na ang aking buhay ay nakakahiya. Hindi ako mahilig na parusahan ang sarili ko para sa mga pagkakamali ng iba. Kaya, kung minsan ka ring naging hindi mapalad tulad ko, at nakatagpo ng ganitong pang-aabuso sa iyong paglaki, tandaan, huwag kang matakot, huwag kang matakot. Bagama't alam kong mahirap, kailangan mong tapang na tumayo. Walang makakapagligtas sa iyo ikaw lang ang makakapagligtas sa sarili mo!"

Baka makasohan pa ako ng child abuse. "Gaya ng sinabi mo ayaw niyong madumihan ang magandang imahe ng inyong ama." Natatawang panimula ko. "Ano sa tingin niyo ang ginagawa niyo ngayon sakin ‘di ba pambabastos yan? Pinag-aaral kayo ni Atlas para magkaroon kayo ng disiplina at matutong gumalang sa nakakatanda sa inyo pero tingnan niyo ang ginagawa niyo ngayon?" Sa pagkakataong ito seryoso ko silang tiningnan. Nanahimik naman sila sa sinabi ko. Ang mga batang 'to lalo lang nilang

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

“Masyado kang inabuso at pinagsamantalahan ng babae na ‘yon tapos iniwan ka na lang na walang dangal.” Inabuso? Oo, inabuso niya talaga ang pagkȃlalaki ko. Nakailang rounds na kami kagabi pero halos ayaw niya akong pagpahingahin. Pinagsamantalahan? Sobra pa. At talaga lang. Halos wala na akong dignidad kagabi sa mga ginawa niya.

“Paulit-ulit akong ginahasa ng mga animal! Nakakulong lang sila! Kapag nakalaya parang walang nangyari! Haplos, halik, pang-aabuso lahat yan naranasan ko! Hindi ko pag-aari ang sarili ko, Terrence… kaya siguro, naging manhid na ako sa sakit at pang-iinsulto. Kasi ganito na siguro ako…. Binuhay para lang magdusa…” "No… don’t say that, baby. Don’t worry, I won’t let that happen to you again. I promise, they’ll never lay a hand on you ever again. I’ll make them pay—one by one. I’ll send them straight to hell," aniya sa malamig na boses. Hinaplos niya ang aking mukha at hinalikan din ang aking noo.