Accidental Novels & Stories

“At sa kondisyon ni Anne ay ang recent past memories lamang ang nabura sa utak niya. And you were her recent past memory before that accident took place, dirk. Her distant past memories were restored few weeks after she woke up from her eight days coma. At sa limitadong memorya na isinauli sa kanya, ang pagkakaalam niya’y engaged pa rin siya sa akin. “And by how Anne reacted from that traumatic event, she went through uncontrollable hysteria days after she woke up. And for that matter, ang uncontrollable hysteria episode niya ay nangyayari lamang sa tuwing nababanggit ang pangalan mo. Isa iyong dahilan kung bakit nagdesisyon si Macklin na ilayo si Anne saiyo at huwag ipaalam ang nangyari kay

Nang una niyang marinig iyon ay halos manghina ang kanyang mga tuhod sa sobrang ginhawa. Temporary memory loss. Ibig sabihin, hindi nito naaalala ang nangyari bago ang aksidente. Hindi nito maaalala ang huling pag-uusap nila. Hindi nito maaalala ang mga pagbabanta niya.

I saw my brother tapping his back as if he’s consoling him. May hinala na ako sa kung anong nangyari. I won’t be rushed to the hospital if there’s nothing bad happened. “My baby’s gone, isn’t it?” She bit her lower lip and nodded. “No one wants that to happen. It’s an accident.” Tumango ako nang marahan. I agree. It’s an accident and that’s a fact. But it won’t happen to me if no one’s chasing me that moment.

Pinagmasdan ko naman siya pero mukhang seryoso nga. " Yung aksidente, yun ba ang dahilan kung bakit ka nagka — " OH MY GOD. Wag niyang sabihin na meron syang am— " I lost all my memories from the past if that's what you want to know. Wala akong matandaan sa lahat ng mga sinasabi mo. The only thing I knew is the accident. They just told me about it. I can't remember anything in my past. " yun pala ang dahilan ang b*b* mo Ace. Nagagalit ka pa sakanya eh hindi ka naman talaga niya maalala.

basta ang importante ay hindi na ito galit. Magkasabay silang naglalakad sa hallway papunta ng elevator.. "Sorry again Miss Adams dahil na-late ako. Naaksidente kasi ako 2 months ago... car accident and I need to attend to my therapy para maging maayos ang mga muscle joints ko na naapektuhan ng aksidente." Paliwanag nya. "Is that so? Sorry hindi ko alam... mabuti at hindi ka napuruhan ng maaksidente ka?"

Matapos mangyare ang aksidenteng 'yon ay pa ulit ulit kong pinagsisihan ang mga bagay na 'yon gamit ang salitang sana. Na sana hindi na lang kami nag bakasyon sa lugar na 'yon. O kaya, sana hindi na lang muna kami umuwi no'ng mga oras na 'yon. Hindi na sana nangyare ang aksidente. Naisip ko rin kung coincidence lang ba ang aksidenteng 'yon o baka naman nakatadhana na talaga na mangyare 'yon sa simula pa lang. Na magiging ganito talaga ako pag nabuhay ako sa mundo. Hindi katulad ng karamihan na nakakasama ang mga magulang at hindi naging mapag panggap.

Nakakahiya yun! I pick one more glass and drink it like a water. Nag- iiba na ang paningin ko kay Rex. I find him double. I was about to stand para gumamit ng restroom when I accidentally stumble in front of him. Sa di - sinasadyang pagkakataon at katangahan, I accidentally kiss him and he also accidentally grabs my breast while restraining me from falling. Nanlaki ang aking mata sa gulat. I heard him cursed, pero dahil lasing na ako I intentionally sucked his neck.

Bakit ba ganito. Nang makabwelo ay umayos sya ng tayo at humingi ng sorry. "sorry" "No. its ang accident. its okay. alis na ako." malamig sa silid nila pero pinagpawisan talaga ako ng husto. gara kasi. Kung may nakakita lang sa akin kanina ay tiyak na iba na ang iisipin. bagay na napaka labong mangyari.

sabi ko tapos lumabas na ng elevator. Tahimik ang hallway kaya hindi ko alam kung saan ako pupunta. Sinilip ko ang mga kwarto tapos mukhang may mga meeting. Hindi ko alam kung saan ako papasok. Hindi ko rin kasi tanda ang mukha nitong Jacob. Hindi naman siguro sila pareho ng Jacob na kilala ko.