Novelas y relatos de Actor / Actress

ชื่อบังเอิญและก็บังเอิญได้ผัวเด็กมาครอบครองแบบงงๆ ใครๆก็บอกว่ากินเด็กแล้วเป็นอมตะ แต่ก็ไม่คิดว่าจะเด็กขนาดนี้ เฮ้อ~ แล้วเจ้าเด็กคนนี้ทำไมตามติดเธอแจขนาดนี้สลับเท่าไหร่ก็ไม่หลุด ช่วยด้วย!

พระเอกพระเอกพระเอกพระเอก ราชัน อัลเลน อายุ 30ปี เจ้าของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และเป็นผู้บริหารโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง (เบื้องหลังคือมาเฟียผู้เด็ดขาด และ ฉลาด) นางเอก โซเฟีย อายุ23ปี ภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของราชัน ลูกสาวเพื่อนสนิทของพ่อราชัน น่ารักและเด็ดขาด เรื่องย่อ โซเฟียและราชันถูกผู้ใหญ่สั่งให้แต่งงานกันก่อนตายทั้งคู่จึงต้องทำตามสัญญาและแต่งงานพวกเขาก็รักกันเหมือนสามีภรรยาทั่วไปโซเฟียไม่รู้เลยว่าราชันนั้นหมายตาเธอเอาไว้ตั้งแต่แรกอยู่แล้วและเขาก็ไม่คิดที่จะบอกเธอเพราะความสัมพันธ์ของทั้งคู่เรียกว่าดีมากเลยทีเดียว จนกระทั่งวันหนึ่งโซเฟียกลับจากไปดูโรงพยาบาลแทนราชันกลับมาไม่เจอจึงออกไปตามเจอเขาอยู่ที่ผับจึงทำให้ทั้งคู่มีปากเสียงและก็เป็นราชันที่ตามง้อจนเธอใจอ่อน หลังจากนั้นทั้งคู่ก็กลับมาใช้ชีวิตตามปกติแต่แล้ว! วันหนึ่งราชันต้องไปเลือกเลขาแต่เขาให้โซเฟียเป็นคนตัดสินใจและคนที่เธอเลือกก็คือเกลนางร้ายที่ต้องการครอบครองราชันจนหาเรื่องทำให้โซเฟียเข้าใจผิด เกลสั่งฆ่าเพื่อนสนิทของโซเฟียจึงทำให้โซเฟียเสียใจทีเธอเป็นต้นเหตุและราชันกับเพื่อนๆมาเฟียทั้งสามคนเริ่มจัดการเกลโดยการให้เพื่อนของเขาหลอกล่อให้เกลติดกับและจัดการเกลจนได้รับผลกรรมที่ก้อไว้ในที่สุด

เรื่องสั้นแนวอีโรติก ตัวอย่างเรื่อง ผมเงยหน้ามองน้องแพรว เธอหลุดเสียงครางออกมา มันยิ่งทำให้ผมตื่นตัว จากนิ้วโป้งผมหงายฝ่ามือขึ้นกดสอดนิ้วกลางแหย่ลึกเข้าไปด้านใน เห็ดน้องแพรวแน่นนุ่มมาก ตอดรัดนิ้วจนแทบจะขยับไม่ได้ “น้องแพรวทำตัวสบายๆ” “หนูเจ็บค่ะ ลุงทศค่อยๆแหย่ได้มั้ยคะ”เธอบอกดวงตายังปิดสนิท “น้องแพรวเสียว?”ผมแกล้งถาม เห็นสีหน้ากับการหดเกร็งหน้าท้องก็รู้ว่าน้องแพรวเสียวมาก “เอ่อ มันรู้สึกแปลกๆค่ะ” “ลุงจะค่อยๆทำ ไม่ต้องกลัวนะ”ผมเอ่ยปลอบ น้ำเห็ดข องหนูแพรวมีน้อยไปนิดคงต้องช่วยคลึงให้เธอผลิตเพิ่ม ผมชักนิ้วกลางออกมา คราบเมือกติดอยู่ปลายนิ้ว เห็นแบบนั้นผมก็รีบก้มหน้าชิม ..หวาน หอม

ไซต์งานก่อสร้างที่ว่าเถื่อน ยังไม่เท่า “กล้า” ยามขาใหญ่ประจำป้อมห้าที่ทำตัวเป็นเจ้าถิ่น ไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหน แม้แต่หัวหน้าแผนกคนใหม่อย่าง “แอล” ที่ตั้งใจจะมาล้างบางพวกนอกคอกให้สิ้นซาก แต่แอลพลาดไปอย่างหนึ่ง... คนอย่างไอ้กล้า ยิ่งด่าเหมือนยิ่งยุ ยิ่งต้านเหมือนยิ่งกระตุ้นกามารมณ์ จากที่ตั้งใจจะมา ไล่ออก กลับกลายเป็นต้อง โดนเอา จนเสียงแหบเสียงแห้ง บทลงโทษสุดหยาบโลนที่เริ่มต้นด้วยความแค้น กลับจบลงด้วยความใคร่ที่ถอนตัวไม่ขึ้น "ด่ากูอีกดิหัวหน้า ด่าคำหนึ่ง... กูจะกระแทกให้มึงลืมชื่อตัวเองเลยคอยดู!" ศักดิ์ศรีที่เคยแบกไว้พังทลายลงคามือคนเถื่อน เหลือเพียงร่างเพรียวบางที่สั่นระริกอยู่ใต้ร่าง กับข้อเสนอสุดอันตรายที่แอลต้องเลือกว่าจะยอมเป็นเมียเก็บในป้อมยาม หรือจะยอมโดนย่ำยีจนกว่าจะขาดใจตายคาอก "อ้าขาให้กู××็×บ่อยๆ แล้วกูจะยอมเป็นหมารับใช้มึงเอง... ตกลงไหมล่ะ?"

ดันเข้ามาสวมร่างฉางเล่อ องค์หญิงตัวร้ายบ้าราคะที่มีสนมชายจ้องฆ่าถึงสามคน แม่ทัพจอมดุ องค์ชายศัตรู และบัณฑิตสายพิษเธอต้องรีบแก้พล็อตหนีความตาย แล้วหอบสามีทั้งสามไปปรนนิบัติรักสุดเร่าร้อนให้หนำใจ

หญิงสาวที่มีรูปลักษณ์หน้าตา สวยใส อ่อนหวาน แต่งกายเรียบร้อย การวางตัวการเข้าสังคมทุกอย่างดี ใครเห็นก็ต่างมองว่าเป็น เด็กดีและเรียบร้อยอ่อนหวานตามรูปลักษณ์ของเธอ แต่ความเป็นจริงนั้น ภายใต้เสื้อผ้าที่เรียบร้อยอ่อนหวานนั้น มีชุดนอนที่ไม่ได้นอนซ่อนอยู่ เธอเป็นสาวเรียบร้อยอ่อนหวานน่ารักจริง แต่เธอชอบกินจิ้มจุ่มเป็นชีวิตจิตใจ และชอบกินแบบหม้อรวมด้วย

“อือ มะ...ไม่ไหวแล้ว...ฉันไม่ไหวแล้ว ให้ฉันกลับเถอะนะ” หน้าสวยชื้นเหงื่อเซซบอกแข็งแรงของเขา สองมือเล็กจับเอวหนาของเขาไว้แน่นเพื่อไม่ให้ตนเองล้มลงกับพื้น “อ่า เป็นเมียผมต้องอดทน ไม่ว่าเหนื่อยแค่ไหนถ้าผมยังไม่อิ่มคุณก็ต้องอ้าขาให้ผมนะทิมมี่” เขาผลักร่างน้อยออกห่างแล้วกดไหล่เล็กให้ย่อตัวคุกเข่ากับพื้น ชญาดาย่อตัวตามแรงกดของมือใหญ่อย่างอ่อนแรง พอได้นั่งคุกเข่าระดับการมองเห็นของหล่อนก็อย่ากับแก่นกายแข็งร้อนที่ชูชันของเขา หล่อนถึงกลับก้มหน้าแดงซ่านเขินอาย “ฉันไม่ใช่เมียคนบาปอย่างคุณ ฉันไม่ใช่” หล่อนบอกปฏิเสะทั้งๆ ที่มันคือความจริงว่าตอนนี้ลหล่อนตกเป้นของเขา และหัวใจดวงน้อยๆ ก็เริ่มมีคนบาปแทรกแซงเข้ามาทีละน้อยๆ แล้วเช่นกัน “ชูว์ คุณกล้าบอกพวกข้างนอกไหมล่ะว่าเราไม่ได้เมคเลิฟกันในนี้ เสียงของคุณครางเสียวดังขนาดนั้นแล้วคุณจะกล้าหน้าด้านบอกพวกเขาอีกเหรอว่าไม่ใช่เมียคนบาป” เขาเน้นย้ำทุกคำพูดในประโยคแล้วโน้มลงมาเชยคางมนคนที่นั่งคุกเข่ากับพื้นให้แหงนเงยขึ้นรับจูบร้อนอ่อนโยนของตน

เจอาร์ มาเฟียหนุ่มผู้เคยสดใสแต่อดีตของเขาทำให้เขาเปลี่ยนเป็นอีกคน  มีลูกชายชื่ออคินวัยสามขวบกับผู้หญิงคนเก่าคือกุ๊บกิ๊บ เหมือนชีวิตพังเมื่อเธอทิ้งไป ความร้ายกาจของเธอเป็นสิ่งที่เขาไม่วันลืม และนั่นเป็นเหตุให้เขาเกลียดความรักและไม่ชอบผู้หญิงทุกคนที่แม่เขาหามาให้    ณาลัลน์  เด็กสาวที่มากความสามารถด้านดนตรี  เธอหลงตบปากรับคำกับแม่ของเจอาร์ให้เข้าไปเป็นพี่เลี้ยงอคินลูกชายของบุคคลที่เธอไม่ชอบขี้หน้า โดยที่เธอไม่รู้เลยว่าคำว่าพี่เลี้ยงเด็กมันเป็นแค่ฉากบังหน้าเท่านั้น

แม่ดันติดหนี้ก้อนโต แต่เงินเก็บกลับหมดเกลี้ยง เมื่อไร้ทางสว่าง 'พริกแกง' จึงขอพึ่งทางสบาย ขายของไม่ได้ก็ขายตัวมันซะเลย

"เธอเห็นความรู้สึกคนอื่นเป็นเรื่องสนุกรึไง ลองมาเจอแบบเราบ้างดิ จะได้รู้ว่ามันแย่ขนาดไหนถ้าอยากได้ที่หนึ่งมากก็บอกเรา ทำไมต้องทำแบบนี้…" สิ่งที่ของขวัญกลัวมากที่สุดคือการที่เมฆารู้ความลับของเธอ "คิดว่าคนอย่างเธอเราจะยอมขอร้องแบบนั้นหรอ หวังสูงเกินไปนะ" นาราแสยะยิ้มแล้วย่างกรายเข้าไปหยุดอยู่ตรงหน้าของขวัญ เธอกำลังหยิบไข่ออกมาจากกระเป๋า ของขวัญจึงถอยหลังทีละก้าว "เดี๋ยว…" เสียงของเมฆาดังขึ้น เขายืนแน่นิ่งมือล้วงถุงกางเกงนักเรียน ชายหนุ่มเดินมาพร้อมกับแก๊งเดิมแล้วหยิบไข่ออกมาจากนารา เขากระชากตัวเธอเข้ามาแล้วบีบแขนแน่นก่อนจะตอกไข่แล้วราดใส่ใบหน้าของขวัญ เธอหลับตาแน่นแล้วปลดปล่อยนํ้าตาออกมา ทำไมทุกคนต้องใจร้ายกับเธอขนาดนี้ "ชอบฉันหรอ?" ตอกไข่ใส่หน้าเสร็จก็เอ่ยถาม "…" ของขวัญพูดอะไรไม่ออก นั้นมันไดอารี่ของเธอที่เขียนเองกับมือ พอเห็นท่าทางของคนตรงหน้าสายตาก็ไล่มองตั้งแต่หัวจรดเท้าจนมาหยุดที่หน้าของขวัญ "ให้ตายฉันก็ไม่มีวันชอบเธอ"