Novel & Cerita Admire From Afar

Vina smiled at me pero napansin kong hindi iyon umabot sa mga mata niya. “It’s okay. They’re like my family anyway. I would do anything for them.” Humarap siya kay Brandon. “I’ll go ahead. Let me know if you need anything else. What time is Mama coming?” Wow. They must be really close to call my mother-in-law like that. Ako nga ay hindi alam kung Mrs. Aspirez ang itatawag sa biyenan ko pero siya ay mukhang komportable sa pagtawag ng mama sa kaniya.

"Ang paging asawa mo ay para pa ring panaginip sa'kin. Hindi ako makapaniwala, magpahanggang ngayon." "Everything isn't really on our control and tomorrows stays unpredictable." makahulugang sabi ni Troy at nilingon ang asawa sa kaniyang tabi. "Like you, parang bago pa rin sa'kin lahat. I can't seem to believe na naging akin ka na talaga. The only girl which I admire from the distant before." "Y-You admired me?" na so-sorpresa niyang tanong sa asawa.

Paano nauwi sa ganito ang lahat? Sa kanyang alaala, si Amara ay laging masigla, may tiwala sa sarili, at medyo distant—yung tipong natural na namumukod-tangi sa karamihan. Noon, siya ang uri ng ganda na hinahangaan mula sa malayo pero hindi mo magawang lapitan. Marami ang nagkagusto sa kanya, pero walang may lakas ng loob na umamin.

Sumagot naman siya nang hindi ako nililingon. “Far away from them, I want some peace.” Mahina akong natawa. “At bakit mo naman ako dinadamay? Teka—isn't kinda disrespectful to—” “It's fine, wala naman silang magagawa. “Moreover, my participation alone is such an honor to them.”

May pagmamanahan ata ako ng kalandian. "But just like what I did on the last part, you need to do the same. Think of a simple, very short but meaningful quotations about yourself that you can say. It is more attractive if you make a little bit funny quotations just like mine. I will give additional points to those who will make their own remarkable quotations."

“Kasi dito, kahit gaano ka kalayo sa city, kitang-kita mo pa rin lahat. Pero hindi mo na ramdam ‘yung ingay. Parang… you can watch everything from a distance, pero hindi mo kailangang sumali sa gulo.” Napangiti si Veronica. “Para kang nagfi-philosophy sa kalagitnaan ng gabi.” Tumawa si Eros. “Sorry, napasarap lang. Pero totoo, e. Minsan, ‘yun ‘yung kailangan natin—‘yung distance para mas ma-appreciate natin lahat.” Tahimik lang siya, pero may kurot sa puso niya. Totoo ‘yung sinabi ni Eros. Minsan, kailangan mo lang talagang lumayo para makita mo kung saan ka na talaga.