Adventure Tagalog Novels & Stories

ANGELO "HOY BATA, tulog ka na naman, ang aga aga!" Sinikil ako ni Padre Tiago sa sasakyan nang siya ay makasakay na. Panaginip lang pala ang lahat? Ibig sabihin ay hindi totoo ang pagpunta naming dalawa sa masukal na kakahuyan? Tumingin ako sa kanyang kamay at wala na rin ang dugo na nakita ko mula sa kanyang braso sa aking panaginip?

“Hm? Ngayon ka lang naman nagtanong.” Sinamaan ko siya ng tingin. Kung hindi ko lang mahal ‘to ay kanina ko pa ‘to binigwasan. “Dapat ininform mo ako! Kung hindi pa ako magtatanong ay hindi mo pa sasabihing nasa parte na pala tayo ng visayas!” Mahina siyang tumawa habang pinagpapatuloy ang pagmix nito. “Ayaw mo non? Adventure.” “Adventure-adventure. Paano ang pag-aaral mo?”

tanong ko. "It's fine," sabi niya at inubos agad ito. Natawa naman ako sa inasal niya bago kami dumiretsong lakad, natutuwa kong kinuha ang DSLR kay Evan at kinuhaan ang puno at ang tanawin. Nang madaanan namin ang Adventure Jungle ay hinila ko siya ruon.

Mahigit kalahating oras din namin iyon ginawa at na-enjoy ko naman ito kahit halos lumabas na ang dila ko sa kakasigaw. Marami pa kaming sinubukan kagaya ng paraw sailing. Base sa sinabi ng crew na nag-assist sa amin, ang Paraw ay isang salitang Cebuano para sa isang bangka na may dalawang mga outrigger, na tinatawag na "katig." Nagtatampok ito ng isang malaking crab-claw sail at isang mas maliit na tatsulok na foresail. Karaniwang ginagamit ng mga lokal ang mga bangka na ito para sa pangingisda at pagdadala ng mga kalakal, ngunit sa paglipas ng panahon, ginamit ito para sa paglalayag sa paligid ng isla para sa libangan.

"What do you mean guardian angel?" Tumawa si Allen bago nagsimulang magkuwento. Ayon dito ay naglalaro ito ng online game kagabi at nakita nito ang pag-alis niya ng barrack. Nang mapansin nito na ilang oras na siyang nasa labas at hindi pa rin bumabalik ay nagpasya na itong sundan siya. Kung saan-saan daw siya nito hinanap hanggang sa natagpuan siya nitong walang malay sa gilid ng kalsada, sa tabi ng isang puno.

Kabanata 35- Ang Una nilang Paglalakbay Hindi planado ang paglalakbay. Nagsimula ito bilang isang ideyang binitiwan ni Adrian na parang biro—isang maikling pagtakas, isang lugar na malayo sa Maynila, malayo sa mga mata at bulong na unti-unting sumisikip sa paligid nila. Isang weekend lamang, sabi niya. Isang paghinga. Isang pagkakataong maging sila, kahit sandali, nang walang pangalan, walang posisyon, walang anino ng mundong pilit humihila pabalik sa kanila.

Asaan ako? Wala ako dito kagabi. Nasa kalsada ako at naglalakad para makatakas sa mga taong humahabol sa akin. Ang huling natatandaan ko ay may muntikan nang makabangga sa akin kaya—oh my god!

bulong ko "Ano yun julia, may sinasabe kaba? tanong ni andrei "ah wala may naalala lang ako andrei" saad ko (Sa ilang oras na paglalakad sa wakas ay naka labas nadin kami ng gubat nato, dalawang kotse din ang sumalubong samen, kotse ni clark at kotse ni andrei.) "Oh my god i never imagine my self na pupunta ulit dito, I'm really really tired" saad nito bago pumasok sa kotse.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Adventurous positions my ass. Ano-anong adventurous positions na ba kasi ang nagawa ng mga ito? Doggy style? Lifted Missionary? Wheelbarrow? Butterfly? Double crab? Kneeling Reach Around? O di kaya reverse froggy style? Fuck! Iniisip ko pa lang, ansarap na pagtatagain ng mga ito.