Novel & Cerita Aftermath In Tagalog

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Maya maya ay biglang minulat nito ang mata na para bang may naalala. "Naalala ko. Mga bandang 11 iyon. Gising pa ako kasi nanonood ako ng Kdrama. Then narinig ko ang ilang mga tahol ng aso sa kapitbahay. Sinilip ko pa sa bintana kasi ang ingay nila sobra. Naiistorbo ako sa pinapanood ko, tapos napansin kong umilaw iyong emergency light niyo sa harap pero wala naman akong nakitang tao. Mga bandang 2 na ako nakatulog at matutulog na sana ako ng may maamoy akong usok. Sinilip ko ang labas at nakita kong galing iyon sa loob ng bahay niyo. Hindi ko rin narinig sila tita at tito na sumigaw at baka mahimbing pa ang tulog. Ginising ko sila mama at papa para doon pero nahuli na kami at nagsibasag na

Nakakamiss. Nang matapos kaming kumuha ng mga mangga, nag habulan kami, langit at lupa na imposible dahil wala naman masyadong bato na maapakan, at tagu-taguan. Sa buong araw na paglalaro, naligo ako ng pawis. Mainit pero sobrang nakakaenjoy kaya sinagad ko na ang pagkabata. Minsan lang naman to eh. Pagkatapos nito, balik ako sa realidad.

Pagkatapos noon ay hindi na sila bumalik pa dito at namatay na rin ang kan'yang mga magulang kaya wala ng silbi pa na bumalik s'ya sa lugar na ito. Nagbuga s'ya ng hangin at kinalma ang kan'yang sarili. "Let's go! The car is waiting for us," aya sa kan'ya ni Pedro at inalalayan s'ya kahit sa paglakad. Siguro kapag may asawa na itong kaibigan n'ya ay napakaswerte ng babae. Kahit may pagka krung-krung lang ito madalas ngunit napaka-maalaga at napakabuti ng puso.

paulit-ulit kong sabi. Umiiyak ako. Sumisigaw. Nagdadasal. Lumabas kami sa gusali— At doon bumigay ang katawan ko. Elijah’s POV Everything faded. But the last thing I felt— Her hands. Her voice. Calling me back. And I promised— I won’t leave her alone in hell. Aftermath – Yuhei’s POV Nagising ako sa ospital. May benda ang binti ko. May katahimikan sa paligid.

Tila ba sa bawat sigundong iyon ay kapalit ng mga taong pananabik nila sa bawat isa. “Salamat at nakabalik ka na aking mahal. Ngayon ay kompleto na ako sapagkat bumalik na ang aking Reyna.” Malakas ang pagkakasabi ni Haring Baxton sa mga katagang iyon sapat upang marinig ng bawat tao at nilalang na naroon ng mga oras na iyon.

Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw. “Where do you think you are going? After wasting my time to wait for you, aalis ka without a word? Isn’t that the thing you also did eight years ago?” May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.”

Kaya naisipan kong humiram. "Eh sorry na. Wala akong medyo pormal na damit diyan eh!" Tinawanan niya lang ako. Umirap ulit ako sa kanya. "HAHAHA oh sya sya! Umalis ka na. Magiingat ka ha!" "Hindi pa ko nagluluto" sabi ko naman. "Ako nang bahala sa sarili ko. Mamaya pa naman ang pasok ko. Sige na, Goodluck!"

Halos gusto na niyang magma-kaawa. "Kung mahal mo ako, at ibibigay mo ang lahat ng gusto ko. Then, ibigay mo sa akin ang pagkakataon na ito. Babalikan kita at kapag bumalik ako we can be together and magpapakasal na ako sayo.." Katahimikan.. " For now, Hayaan natin ang isat isa na mamukadkad " Kinagat niya ang pang ibabang labi at tumayo.

"M-Manyak ka talaga! >________<" "Ikaw na nga tutulungan ako pa sasaktan mo!? Tss. Diba pagkatapos ng kasal may honeymoon!? Don't worry, after ng sakit ay langit---ARAY! JOKE LANG! ARAY KO, TAKTE NAMAN!" Kyaaaaaaah! Kinikilig ako, putcha! Edi sila na may lablayp! Bwisit!