Aftermath In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Azrael Dahil Friday ngayon, naisipan kong magpunta sa PUP Marigondon para bisitahin at tingnan si Aera at siyempre para makita si Aira. Mahirap iexplain pero mayroon akong nararamdaman para kay Aira nung una ay di ko matanggap na magkakagusto ako sa isang babae na mas bata pa sakin, kasi una palang talaga ayoko na sa mga bata pa. Dahil sasakit lang ulo ko sakanila, pero eto ako after ng debut ni Aira. Nagpasya akong manligaw sakanya. Akala ko nga nung una tatanggi siya pero pumayag din naman at tuwang-tuwa siya na manliligaw na ko sakanya.

WARNING!!!! RATED SUPER SPG!!! Some scenes contained harsh and vulgar words that are not appropriate for young readers. READ AT YOUR OWN RISK!!! HER POV Itim. Lahat ay kulay itim. Itim na ibig sabihin ay madilim, walang pag-asa, kalungkutan, walang kabuhay -buhay at walang kasayahan. Lahat ng iyon ang naglalarawan sa totoo estado ng puso at isipan niya ngayon. Makakawala pa kaya siya sa madilim na yugto ng kanyang buhay?

ANGELO "HOY BATA, tulog ka na naman, ang aga aga!" Sinikil ako ni Padre Tiago sa sasakyan nang siya ay makasakay na. Panaginip lang pala ang lahat? Ibig sabihin ay hindi totoo ang pagpunta naming dalawa sa masukal na kakahuyan? Tumingin ako sa kanyang kamay at wala na rin ang dugo na nakita ko mula sa kanyang braso sa aking panaginip?

Agad kong tinapos ang pagligo at nagmadaling magbihis, pagkalabas ko ng paliguan ay hindi ko na naabutan si aling Imelda ngunit nakahanda na ang mga gasa at benda, maging ang mga gamot at kagamitang gagamitin sa paglilinis ng sugat ay nasa kama na rin. Ngunit hindi ko na iyon pinansin pa at tuloy-tuloy na lumabas mula sa silid tungo sa kaliwa kung saan ko narinig ang nagmamakaawang tinig. Habang papalapit nang papalapit ako sa pinto ay ang pagbilis ng tibok ng aking puso, kinakabahan sa kung anong maaabutan ko sa loob ng silid na iyon. “¡Aléjate de mí también! (Lumayo kayo mula sa akin, ngayundin!)”

Compliment. "Finally! After years of planning, we're finally in one roof!" Tumili si Rei nang makapasok kami sa apartment na nilipatan namin. Matapos ang graduation namin, ilang linggo lang kaming nanatili sa Pontevedra bago lumuwas ng Manila.

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

Hindi pa maka move on dahil kumakapit pa rin ako sa kanya. Move on or hold on. Move on at uusad. 'Wag babalik sa nakaraan kundi magpatuloy sa paglalakbay sa hinaharap o kaya hold on kahit masakit. Hold on pa rin dahil ang hirap niyang kalimutan. Hold on kahit wasak na ang puso at durog na durog. Hold on kahit walang kasiguradohang... Maibabalik pa ba ang dating pinagsamahan.

Sumandal ito sa likod ng kanyang inuupuan. "Napagtanto kong isa kang tao kaya minabuti kong dalhin ka rito dahil ito lamang ang alam kong ligtas na lugar para sa'yo. At kung hindi kita madadala rito sa lalong madaling panahon ay mawawala na ang nakabalot na amoy sa iyong katawan na naiwan sa'yo ng isang Fecanes at paniguradong kinabukasan, may balitang makakarating sa akin na may isang taong nilapa at pinagpyestahan ng mga bampira."

Kagayang-kagaya nung una palang naming pagkikita "Kilala niyo po ba ang taong 'to?" My heart is beating so fast that I could even hear its own beating from the outside. Kagat ang labi kong lihim na nanalangin na hindi ako mapansin. "Sorry, I haven't encountered this person yet here." Wayde's hand travelled in my back and caressed it back and forth. If we would be in our normal circumstances, siguro ay pulang-pula na ang mukha ko ngayon.

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.