Age Doesn't Matter In Tagalog Novels & Stories

Aloha Kinabukasan ay nakita ko si tatay na pumasok sa loob NG opisina niya. Tay... tawag ko Kay tatay. Anong ginagawa rito Aloha...?tanong ni tatay Napag-isipan niyo na ba Ang sinabi ko sa Inyo? Saad ko Kay tatay. Tungkol saan? tanong pa ni tatay Sa kompanya Saad ko dito...

Panimula ko. "Grabe ka naman, hindi naman ako mang hihingi ng pera eh!" Sagot nito. Natawa naman ako, mukhang pera din kasi itong kapatid ko. May dala dala siyang story book at niyayakap niya ito. Si Kira Tuazon ay ang nag iisa kong kapatid. She's 11 years old, grade 6 na siya ngayong taon sa isang public school malapit lang din sa amin. She loves reading a lot of romance and fantasy books, she even told me that she wants to find her true love just like those fairytales in the book. Well, I guess masyado pa siyang bata para sa mga sinasabi niya. Your perspective in romance will change soon, Kira. That's for sure.

Natawa naman si Roda kaya alam kong pinag titripan na naman ako ng kambal. "Where's your age? In tagalog ilan taon kana." Napahalakhak ang kambal. "Ate mali ka nama eh." Sabi ni Robin habang kamot ang ulo. "Ay! Parehas lang iyon kaarte-arte mo naman pala Robin." Tumayo siya at tinatagaan ang loob. "Walang makakapigil sa akin nakapag desisyon na ako."

"Kambal, Dad. May kambal kaming anak ni Adeline. Two years old pa lang ang mga bata..." Napakapit si Matthew sa gilid ng mesa. Ang kaniyang puso ay pumukpok nang mabilis sa kaniyang dibdib. “How? Paanong nangyari 'yon, Marky?" Sumimsim muna si Marky sa kaniyang baso ng whisky, pinaiikot ang yelo sa loob bago muling nagsalita. Basang-basa na ng luha ang kaniyang mga pisngi.

Maligayang bati ko sa kanila nang makalabas na sila sa kanilang kotse. My grandparents are on their seventies na. Going eighty, I think? Hindi kasi nila masiyadong pinag-uusapan ang mga edad-edad na 'yan. They say, age is just a number daw and never gawing basehan sa katandaan ng isang tao. Taray ng grandparents ko, 'di ba?

" Halos kasing edad lang 'yan noong pangalawa mong anak. " " Oh, ano ngayon? Tagal ko ng biyuda, ano! Saka sabi nga nila, age doesn't mother! " Confident nitong sagot at napuno ng tawanan ang mesa. " Anong nakakatawa? Totoo naman ah! May asim pa naman ako!" " Naku, bago kayo mag-asawa ulit ay bakit 'di muna kayo bumalik sa pag-aaral?! " komento ng isa, " Age doesn't mother pala ha? Baka age doesn't miter! "

"You know what, Van? I think his mental age is older than his chronological age." Tumawa si Van kaya tumingin ako sa kanya gamit ang not-in-the-mood expression ko. "There's nothing wrong about him, Ona. Sadyang hindi lang kayo match made in heaven kaya walang strong bond na namamagitan," aniya na halatang nasobrahan sa K-Drama. "Ano'ng ibig mong sabihin?"

Feeling ko indirect way niya lang ito para sabihing may pag-asa ako. Hindi naman talaga basehan yung edad para sa akin. Tsaka sa gwapo niyang yan, hindi naman halata na malayo ang age gap namin. Ang halata ay yung estado ng pamumuhay. Doon ako tagilid. "Age is just a number, Senyorito. Tsaka ayos lang talaga sa akin, tatanda din naman ako, yun nga lang mauuna ka lang konti sa akin."

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Sino pa nga ba ang bata rito, may iba pa ba. "Yeah, you kid." "Ah, ako pala. Wait, ako talaga?" dagdag pa niya. "Yeah, ikaw nga, tell us, how old are you again?" "Ahm, 21, hahah. Bakit? cute po ba ako?" "Hahha, funny kid ahh, hindi din halata." "Halata? Ang ano po ba, kuya?" "Kuya?" "Opo, kuya, kasi matanda ka na po tingnan ehh."