Alamat Ng Mt Mayon Novels & Stories

aniya. Kapag nangyari nga iyon, hindi na babalik si Mayumi sa Manila o sa buong Luzon dahil makikita lamang nito si Miguel. Pinapangako nito sa sarili na hinding-hindi na magtatagpo ulit ang mga landas nilang dalawa.

May condominium ako sa business district. May penthouse ako. May mansion din. Madalas kasi hindi ako umuuwi sa mansion. Mas malapit ang condo sa opisina. Kaya simpleng sagot lang ang ibinigay ko. "Sa mansion." Napakurap siya. "Mansion?" Tumango ako. "Yes." Nagtataka ang ekspresyon niya. At maya-maya ay napangiti. Napasingkit ako ng mata. "Ano?"

Medyo may kalayuan ang lugar na iyon at dahil nasa karatig itong probinsya, kung saan siya kasalukuyang naninirahan at nagtatrabaho sa isang private hospital, kung kaya't umabot ako ng tatlong oras bago ko marating ang nasabing lugar. Huminto ako saglit nang makarating ako ng palengke. Bumili muna ako ng damit na pamalit sa suot ko ngayon at ilang mga pagkain dahil medyo nakakaramdam na ako ng pagkagutom. Mahigit dalawang araw na yata akong hindi kumakain at dahil wala rin naman akong ganang kumain, magmula no'ng masaksihan ko ang pagkamatay ni Vyn. Nanlalambot pa rin ang pakiramdam ko pero kailangan kong magpakatatag at magpalakas para matapos ko na ang paglutas sa kasong ito at para na rin

“Nanay, ang ganda dito! Malapit lang din kayo sa dagat," namamanghang sabi ko. “Oo Iha, sariwa rin ang hangin kaya hindi ko ipagpapalit ang pamumuhay ko rito kaysa sa Manila." “Doon sa malaking bahay na iyon ang bahay ni Mam Victoria at Sir Marco. Sila ang pinakamayaman dito sa marcos." Dagdag pa nito sabay turo sa malamansyon na bahay.

Zenny Agustin. Isa kami sa pinakamayamang angkan sa San Bartolome. May-ari kami ng sikat na beach resort, kung saan naroon din ang mismong bahay namin na isang Spanish styled house. May plantasyon din kami ng mangga sa aming lugar which was three kilometers away from our house. Kaya di maikakailang marami ang nagkakagusto sa akin, dahil bukod sa talino at ganda, mayaman rin ako. “Uy, Marga,” untag ni Nicole sa aking pag-iisip. Pakiwari ko ay kanina pa ako kinakausap ng mga ito.

ikaw ba gay taga Maynila ? "Taga Maynila.po ako, ang akin pong Ama ay isang negosyante doon, samantalang ang aking ina po ay tubong Batangas." "Sa side po mg aking Ama ay talagang ang kanilang ninuno ay taga Maynila, isa pong Mondragon." " Ang akin pong ina, tanging Kolo ko lang po ang nakalakhan ko. Taga Lipa Batangas po myla sa angkan ng Katigbak. Armando Katigbak po."

Nang bata siya ay minsan na rin siyang nakapunta roon. It was one of the properties owned by her parents. Nang umalis sila ng Sta. Monica ay doon muna sila unang tumuloy bago nanirahan na sa Maynila. The house was located somewhere in Laguna. Malaki iyon at halos naging bakasyunan lamang nila noon.

kwento ko sa kaniya. Malayo ako kina Mama at sa mga kapatid ko. Nasa Maynila ako at nakatira ako sa isang apartment. Nasa Tiaong Quezon sila. Gusto ko mang umuwi kada Linggo ay hindi ko naman magawa dahil sayang din ang pamasahe. Nagtitipid kasi ako para sa bakasyon ko. "Gagalingan ko na rin para naman ma-promote na rin ako," sambit niya kaya natuwa ako.

"Ang sarap ng simoy ng hangin." "Masarap din sa paningin ang view. Nasaan ba tayo?" Nilingon siya ng asawa at nginitian. "Malayo ito sa Maynila. Ang bagong bukas na mall sa pangalan ng maganda kong asawa—El Megara Lacuesta." Natigilan siya at bahagyang umawang ang bibig. Namimilog ang mga matang nilingon niya ang lalaki. "E-el Megara Lacuesta?"

Patay na ang lahat ng ilaw sa mga kapitbahay, at tanging ang headlights lang ng sasakyan ang nagbibigay ng liwanag sa harap namin. "Sigurado ka na ba dito, Maria?" tanong ni Mateo habang pinapatay ang makina. Lumingon siya sa akin, may bakas ng pag-aalala pero nandoon din ang suporta. Tumango ako at dahan-dahang binuksan ang pinto. "Dito muna. Malayo sa Makati, malayo sa mga mata ni Don Manuel, at mas lalong malayo kay Iñigo. Sabi ni Aling Marta, sa kanya ang property na 'to. Hindi ito nakapangalan sa kahit kanino sa mga Samonte."