روايات وقصص ضمن Alamat Ng Perlas Sa Mindanao

Gusto ko manggaling sa kanya. Siguro, Siguro mas mapapanatag ako. Pipilitin kong intindihin ang lahat dahil iyon ang nararapat. " Senyora, saan ka pupunta?" Mataray na tanong Perla sa aking pagbaba ko ng hagdan. Pagkatapos kong kumain ay naligo ako agad at nagpasyang lumabas ng mansyon. Gusto ko lamang sanang bumisita sa rancho. Nagbabakasakali na makita si Alyas.

Pero ang alaala nito hanggang ngayon ay nakaukit pa rin hindi lang sa kanyang alaala kundi pati na rin sa kanyang puso. Ang bayan ng Batac ay nasa probinsya rin ng Pangasinan subalit mas malayo ito ng kaunti sa Eldoria. Pinili niyang doon na manatili mula nang malaman niya ang totoo mula sa kanyang ina na si Loleng na matagal na rin naman sumakabilang buhay.

Pero ngayon andito na siya ay magiging on hand na siya uli sa bata. Agad na pinagbibit-bit ng mga katulong ang ibang mga dalahin nila. Dahil sa palipat-lipat sila ng destination ay nagkaroon sila ng chance na makapunta sa iba't ibang lugar. Katulad ng Palawan, Sorsogon, Puerto Prinsesa at boracay. At sa bawat pinupuntahan nila ay bumibili sila ng souvenir at pampasalubong na rin.

wala sa sariling sambit niya na narinig yata ng katabi. "Well, madaming magandang beaches dito sa Bohol and some swimming pool but Mom want us to stay in Panglao Beach Resort." "Madaming beaches sa lugar na yan diba? Hindi naman pwedeng mag-stay tayo sa lahat."natatawang sabi niya dito.

Laking tabing dagat siya pero sa mahirap na tulad niya bihira sila makarating sa mga lugar na pang mayaman lang. Nakangiti naman si Akesha, sanay na siya sa ganitong mga lugar nakailang pabalik balik na ba siya sa Boracay, Siargao, Malibu at iba pa. "Sus!! mas maganda pa rin yung paglabas mo ng balkonahe kambing at mga puting batong ginawang daan ng guwapong nilalang ang makikita mo" sabi ni Akesha

Ysla Lunes, pagkagaling sa Batangas, agad akong nagtungo sa mansyon ng mga Dela Peña. Ang tahanan ng pamilya ng aking tiyuhin. Isang lugar na dati kong itinuring na kanlungan, pero ngayo’y naging pugad ng mga traydor.

Tanong ko. Bakasyon na ni Levi from school and gusto ko lang siyang ipunta sa lugar kung saan makakapag refresh siya ng braincells njya from schoolworks. Matalinong bata si Levi, well I guess, nagmana sa Ama niya. Aaminin ko, hindi kasi ako gano'n katalino kaya si Emman agad ang naisip ko pagdating sa katalinuhan. "Oh, I have 3 choices tho. First, Siargao. Second, El Nido, and Third, Amanpulo. Those are only in Palawan." He uttered.

sabi ng nag ngangalang Darla. "Kaya nga ma'am mahirap lang po kami sa probinsiya kaya nakipag sapalaran po kaming sumama kay Antie Mercy dito sa manila at baka maipasok kami sa trabaho," ika naman ni Perla. "Sinong Mercy? " Tanong ko, ngayon ko lang narinig ang pangalang yun kaya nalilito ako.

Lahat kami napatingin din sa kanya. Nagkamot muna ito ng batok at tumingin sa akin. Shit! Yung muscle sa braso niya nakakalibog pati buhok sa kili-kili niya. "Kasi po, mas malaki sahod dito sa Manila." Tumango na lamang si Tita at Papa sa sagot ni Kuya Den. Tama nga rin naman. Sa Mindanao ay maliit lang ang minimum samantalang dito sa manila ay nasa 500+ ang per day.

Huminga nang malalim ang taong namamahala. “Daan-daang libong kilo na ng mansanas mula sa Tayabas ang naibenta ni Miss Jazz. Interesado rin ang pinuno ng pamilya Robles na magpatayo ng mga pasyalan doon. Dati, may dalawang lugar dito sa silangang Quezon na kasama sa plano. Pero Miss Angelyn, dahil sa alok mong sampung milyong piso, naging masyadong mataas ang pangarap ng mga magsasaka. Akala nila ay dahil mayaman ang pamilya Robles—yung tipong hindi mo na maisip ang dami ng pera—kaya humihingi sila ng isandaang milyong piso para ibigay ang mga lugar na iyon. Tumanggi ang pamilya nila. Dahil diyan, tinanggal na sa plano ang mga lugar dito sa silangang bahagi. Wala namang maipagmamalaki masyad