Alcoholic Quotes Novels & Stories

Gayunpaman, hindi siya maaaring magmukhang masyadong sabik dahil nakakahiya kung hindi. "Sige na, tama na. Itigil mo na ang pagsiksikan sa dalawang bote ng alak. Nagmumukha kang magsasaka. Louis XIII lang 'yan, 'no? Hindi big deal! Madalas akong umiinom ng ganyang alak kapag kasama ko 'yang kaibigan ko. Umiinom pa nga kami ng Rémy Martin at iba pa!" pagmamayabang niya, nagkukunwaring walang pakialam.

"Masarap kasi kaya napainom ako ng ilang shots at di ko na napansin na lasing na ako." Umiling si Darvis. "Parang commitment din ang alak. You should know the capacity of the alcohol. Makabubuti kung mag-stick ka roon sa alam mo na kung ano ang lasa at kung gaano katapang kaysa titikim ka pa ng iba tapos hindi ka naman sigurado. Malalason ka, magsu-suffer and worst magkakaroon ka ng trauma. Look at yourself now and look at me."

Eh mukhang nang-go-good time lang naman. “Hindi ko nga alam kung saan gawa ang sikmura niya. Ibig sabihin ang taas ng tolerance niya pagdating sa mga inumin na nakakalasing. Hindi lang iyon, mga matataas na content pa ng alcohol ang iniinom niyang si Rohi. Naiimagine mo ba ha?” muli ay hingi pa nito ng opinyon, “Kaya iyong mga hard and strong liquor na alak? Sisiw na sisiw lang iyon sa kanya. Sabi ko nga, pwede siyang makapasok doon sa Guinness Book of Record eh, ayaw niya lang subukan. Tutulungan ko naman siyang makuha ang atensyon nila. Kaso, ayaw niya pa ‘ring pumayag sa suggestion ko.” nilakipan pa iyon ng malakas na tawa ni Keefer na halatang nang-aalaska sa tahimik pa ‘ring si Rohi. “T

Wala akong alam sa binabalak ng Dyosa ng buwan at kahit ako ay hindi siya naiintindihan. "Don't you have any alcohol in this freaking world?", iritable nitong sabi sa akin at agad na bumaling ang tingin ko sa kaniya. Halo-halo ang nakikita kong emosyon sa kaniya ngunit namumutawi ang pagkairita. Yes! We have alcohols in this world kahit kami ay may karapatan din maglasing dahil hindi lang naman mga mortal ang may problema sa buhay.

bulong ko sa kanya sabay halik sa noo niya. Nang mag gabi na ay napagpasyahan ko na bumaba sa sala upang magpalamig. Marahan kong binuhos ang konting alak sa baso na nasa aking harapan. "Alcoholic beverages are dangerous to your health, Bernard." Hindi ko alam kung bakit ako napairap. "Alam kong nurse ka, pero hindi sa lahat ng pagkakataon ang bisyo ay bawal." Sagot ko naman. “This is my free way to release stress.” dagdag ko.

Nagdilim ang ekspresyon ng matanda, at kumalabog siya, “Tama na! Anthony, ano pa ang sinusubukan mong gawin? Hindi mo ba alam na ang atay ni Zach ay hindi maganda at hindi siya maaaring uminom ng alak? Hindi niya matiis ang sakit ng isang patak ng alkohol. Gayunpaman, pinipilit mo pa rin siyang uminom ng tatlong malalaking mangkok ng alak. Sinusubukan mo bang itulak ang iyong kapatid sa kamatayan? " Kinutya ni Anthony. "Ma, bias ka talaga. "Alkohol ito, hindi lason. Hindi ko narinig na ang pag-inom ng alak ay makakapatay ng mga tao. "Ang atay ni Zach ay hindi masyadong maganda, ngunit hindi nangangahulugang hindi siya maaaring uminom ng isang patak. Maaari siyang uminom ng kaunti.

"Ayoko nga! Isa pa wag pupunta rito lalo na kung nakainom ka! I hate the smell of alcohol, umuwi ka na lasing ka na ata, baka mapaano ka pa." Hindi ko gusto ang amoy ng alak. Eighteen na ako pero never pa akong nakatikim. ["Nakakauwi nga ako ng ligtas kapag magdamagan ako sa inuman ngayon pa kaya na nakatatlong shots pa lang ako?] "Oo na! Ikaw na! Ikaw ng alcoholic!" ["Dali na... Sabihin mo na, Gab I'm waiting..."] ["Magp—Rem! Ano ba! Akin na nga 'yan!—fuck! Red give me back my phone!—No! It's mine, stupid! Hey? Red Mendoza speaking..." Sabi pa sa kabilang linya.

Iyon nga lang ay bukod sa mukhang agad siyang tinamaan ng alak ay humahapdi rin ang kanyang sikmura. Malakas siyang napa buntong hininga sabay inis na itinapon ang pang apat na lata ng beer na wala nang laman sa sahig, hindi pa siya nakuntento at inapak-apakan niya pa iyon hangang sa mayupi. “Ughh... I am drunk and I think mas lalo lang sumakit ang tiyan ko... Damn beer... Oh well at least I know now, hindi nakaka busog ang alak.”

Binudburan niya iyon ng alcohol. “Utos ni Ice. Huwag ka na daw magpapahalik sa kamay o kahit saang parte,” sabi nito na tila sinusundan ang sinasabi ni Zid sa kabilang linya. Napairap na lamang ako at pasimple pinahid ang alcohol sa kabila kong kamay. Kanina ko pa rin naman gustong gawin iyon.

Ako iyong nasa isang dulo ng sofa. "Do you drink?" Tanong ni Zandrey. Um-order kasi sila ng beer. Umiinom ba ako? Yes! Noon, hindi talaga. I pledged not to try alcoholic drinks. But second year came and it was a very stressful year. Muntik akong bumagsak sa isang Math subject pero buti na lang ay nabawi ko sa finals. Ito namang mga kaibigan ko sa bloc ay nagyayang mag-inom, pampawala daw ng stress. Sumama ako, with the goal of forgetting about the stress. And I did enjoy it. Since then, natuto akong uminom, pero hindi naman iyong tipong nagiging lasinggera na ako. Minsan lang ako uminom. At isa sa mga minsan na 'yon ay ngayon.