Alfred Of Ghost Fighter Novels & Stories

Kumunot ang noo niya at sinagot niya ang tawag. “Hello, ako po si Alfred, ang butler na mula sa Lynch Mansion. Nasa hospital po ako ngayon. Pwede po ba kayong pumunta dito? Gumising na po si Granny Lynch, at ang unang sinabi niya po nang gumising siya ay gusto niya po kayong makita.”

Bahagyang nakababa ang salamin niya sa ilong, at parang wala siyang pakialam sa paligid niya. Tahimik ko siyang pinagmasdan. Iba talaga siya. Hindi lang sa hitsura, kundi pati sa aura niya. May kakaibang determinasyon sa kilos niya na bihirang makita sa iba. “Bakit nakatanga ka diyan?” bulong ni Alfred, na ginulat ako. Tiningnan ko siya nang masama. “Pakialam mo?” suplado kong tugon.

“Alagaan mo rin ang bago mong kinikilalang pinsan.” “Ganyan nga,” natatawang sabi ni Gavin sabay tapik sa ulo niya. “Matututo ka rin.” Sa sandaling iyon, may sasakyang huminto sa unahan nila. Bumaba mula roon ang isang lalaking may seryosong aura. Ito si Alfredo, ang pinaka-pinagkakatiwalaang tauhan ni Tygar. Lumapit si Amara.

Pero bigla niyang hinugot ang granada at sabay hinagis. “GIAN!” sigaw ko. Tumakbo si Gian at sinipa palayo ang granada. Sumabog ito sa kabilang pader, sapat lang para hindi kami madamay. Pagka-sabog, bumagsak si Silencer. Tinanggal ko ang maskara niya at laking gulat ko… Si Alfredo Santiago. Dating General. Isa sa mga iniidolo ko noon sa serbisyo. Siya pala ang utak.

Nakakasakal ang presensya niya, mas malamig pa sa yelo ang kanyang boses. “Alfred Villamor! Naging tanga yata ako nang ipagkatiwala ko sa iyo si Hiraya!” Ang kapatid na iningatan niya mula pagkabata ay napahiya sa kamay ng lalaking ito. Sa sandaling iyon, gusto niya itong punitin. Kahit bumaba na ang combat skills ni Rommel, malayong mas mahina si Alfred, isang spoiled na tagapagmana. Wala itong laban.

mayabang pang ani Alfred. Hindi pa rin pinansin ni Hyacinth iyon. Binasa niya ang pawat atake ni Alfred sa character niya at nang maaral iyon, siya naman ang sumugod. Kitang kita ni Hyacinth kung paano naalarma si Alfred doon lalo pa nang unti unting natumba ang character niya sa game at namatay na nga ito. Mabilis lang natapos ang lahat. Nanigas si Alfred matapos no'n. Hindi siya makapaniwala! May nakatalo sa kaniya! At si Hyacinth pa!

Samantala, nag-aalangan sina Jonathan at Frieda sa tabi ng kama. Noong nakaraan, lahat ng sikat na doktor na kanilang tinawagan ay nabigo, kaya’t hindi sila sigurado kung magigising ba si Alfred sa pagkakataong ito. Sa ilalim ng kanilang mga nakatutok na tingin, bahagyang umikot ang mga daliri ni Alfred. Sa susunod na segundo, unti-unting bumukas ang kanyang mga mata at nagsimula siyang umubo nang mahina.

“Tutulungan kita. May kilala akong mataas na opisyal…” Ang sinasabing iyon ni Alfred ay naputol nang makarinig sila ng sunud-sunod na pagkatok. May pagmamadali sa pagkatok nito kaya agad iyong binuksan ni Alfred. Gusto sana niyang tarayan ang kumakatok na iyon na para bang gustong gibain ang pintuan nang makita niya kung sino ang nasa likod ng pinto – si Gray.

mabilis kong tanong. Nagtagal ang katahimikan bago siya sumagot. “Alastor.” Nanlaki ang mga mata ko. Impossible. “No one knows who Alastor is,” bulong ko. “He’s a ghost.” “And yet, I’ve been tracking him for years.”

Maaaring makatulong ang Vanguard Incantation ni Freya na pahinain ang lakas at bilis ng pag-atake ng isang ghost king. “Rawrrr!!!” “Patayin!” sigaw ng natitirang ghost king. Ang galit na mga espiritu sa katawan nito ay sumigaw sa malagim na paraan. Naglabas ng dalawang espada si Alex. “Galactic Strike, Seven Blades of Death, Thousand Sword Tactics!” Boom! Namatay ang isa pang ghost king! Sa buong proseso, hindi dumating ang ghost emperor para tumulong.