Alfred Batman Novels & Stories

tawag ni Alfred, na ipinadala ni Clark upang sunduin si Lou, habang nilalampasan ang mga tao upang makalapit sa kanya sa layo ng tatlong metro. Pero sa sobrang ingay ng paligid, hindi siya narinig ni Lou. Nakatayo itong taas-noo, matikas ang lakad. Kinailangan pang lumapit ni Alfred sa isa sa mga bodyguards ni Lou para mapigilan siya. “President Lou, ako po si Alfred, mula kay Mr. Clark Denver Benitez po.” Napilitan si Lou na huminto. Pumikit siya saglit at pinanlakihan ng mata si Alfred.

"Why?" Umiling siya saka ngumiti dito. "Nothing. Ingat ka and I'll take care of Kit," "Okay then," anito saka hinalikan siya sa tuktok ng ulo niya. Alfred is sweet and soft but only to selected people. Sa iba lang ito cold at walang pakialam pero pagdating sa kanilang pamilya nito lumalabas naman kahit papaano ang pagka-sweet nito. Tinuloy niya ulit ang pagbabasa nang makalabas si Alfred sa kwarto niya. Sa sobrang ganda ng binabasa niya, halos hindi na niya namalayang mag-a-alas tres na pala ng hapon. Bumangon siya at inayos ang kanyang sarili saka lumabas sa kwarto niya. Ginala niya ang tingin sa paligid ng bahay para hanapin si Kit.

Tumayo ako at saka nagpawis ng pawis sa mukha bago ko nilingon si tiya. "Hello, Miss Brielle, baby…" Namilog ang mga mata ko nang maaninag ko ang kabuuang mukha ni Alfred. He looked unkempt, resembling a homeless rat. His long hair was tied back, and he had lost his neat appearance, no longer wearing the heavy gold necklace around his neck.

Ni hindi ko man lang napansin na natanggal na pala ni Alphy ang pagkakabitones ng aking pantalon at ngayon ay malayang nalalaro ang aking hiyas. "Ohhh... Alfred..." muling daing ko sa kanya tila may nais hingiin sa lalaki na kung ano na hindi mabigkas ng aking bibig. Gamit naman ang isa pa n'yang kamay ay mabilis niyang naitaas ang aking damit kasama ang aking panloob kaya naman agad na bumungad sa kanyang harap ang aking dibdib na kanina pa rin nag-aantay sa kanyang atensyon.

Copper's POV Ika-nga sa kasabihan"Desperate moves call Desperate measures".Yong iba "bahala na si Batman o si Superman". Magpakadispirado muna siya ngayong for the sake of Pea, and for the sake of him. Sandaling kumunot ang noo nya sa kanyang pinag-iisip, sa isang banda mukhang mabuting babae naman ang inalok nya ng kasal. I hope hindi siya magsisi o pagsisihan ang kanyang disisyon. He hired a private investigator to investigate the life of Ally. Wala naman siyang negative na narinig sa private investigator nito. Maliban na lang sa katigasan ng ulo ng babae. But this might not be a problem. Sadyang ganon na talaga si Ally because of her strong personality. Hindi naman siguro kawalan sa kanya

Wala nang nagawa pa si Alfred kundi ang tuluyang lisanin na ang silid ng kanyang Lolo. *** Tahimik ang lumang mansiyon. Isa-isang umilaw ang mga motion-sensor lights habang bumababa ng hagdan si Alfred. Kaswal na napunta ang kanyang tingin sa sofa, at doon ito tumigil. May isang itim na leather wallet na kapansin-pansin sa ibabaw ng maputlang tela. Lumapit siya, kinuha ang wallet, at binuksan upang alamin kung kanino iyon.

“By the way, I can train her. I know that you did a background check about me. Alam mo na kung sino talaga ako.” Ngumisi si Alfred. Alam niyang anak ito ni Ylona, pero hindi niya sasabihin. Mas mabuti kung hindi pa alam ni Beckett ang lahat nang sa gayon ay magawa niya ang mga plano niya nang maayos. “Yeah. You’re the fucking scammer who took millions of money from me back then.” ‘Yon na lang ang sinabi niya. “That’s one. Pero hindi lang ‘yon ang dahilan.” Beckett leaned forward, narrowing the distance between him and Alfred. “I should also have a share in the mafia... as you're not the sole owner for it.”

ani Alfred at bahagyang napahalakhak upang maibsan ang kaba. Nagkibit balikat lang si Leo at ngumisi. "Ewan ko. Bahala ka nga diyan," sagot lang niya. Sa kabilang dako naman ay nagvibrate ang phone ni Hyacinth. Agad niyang nabasa ang notification na bumungad sa kaniya. Nagsend pala sa kaniya ng request si Alfred sa private account niya. Hindi pa ito nakuntento dahil talagang nagchat pa ito agad!

proud na proud na sabi nito. Alfred has been working for our family again. Siya na lang ang napagkakatiwalaan ko sa lahat ng mga tauhan ng mga Sandoval. He’s like a second father and a friend to me, minus the strictness and whatnots. Dahil madalas ay naiintindihan niya ang mga desisyon ko at sinusuportahan ang mga iyon. “Good, then! Diretso na sa paycheck as always.”

Samatalang si Alfred naman ay panay na rin kaway ng mga kamay-may amats na rin. "You okay?" I ask Axecel. "Oo. Teka, banyo lang ako." Paalam niya. Nang makaalis ay sinundan ko pa ito ng mga mata ko. He's not a kind of person na inosente, at hindi rin sabi na wild. Sakto lang na may alam at hindi mo rin basta maloloko. He's smart kid. "Hey! Stop staring at him." Puna sa akin i Alfred.