All The Lonely People Lyrics นิยาย & เรื่องราว

Halatang inaasar si Lance. "Ang mga taong gan'yan. Kaya sila palipat lipat, kaya sila pumupunta sa iba't ibang lugar ay dahil hinahanap nila ang lugar na para talaga sa kanila, ang lugar na magpapasaya sa kanila. Alam mo ang lugar na para sa 'kin ay sa bahay namin. Do'n ko nararamdaman ang saya at ang pagmamahal. Magpatuloy lang kayo. Baka sakaling mahanap niyo ang lugar na para sa inyo, ang magpapasaya at magpapanatag sa puso niyo. Pero siguro baka wala sa lugar ang kailangan niyo. Baka sa isang tao. Aabangan ko nalang kapag na inlove kayo." Tumayo ulit siya ng may pumasok na costumer.

Maxine's POV Hindi agad ako makatulog dahil iniisip ko ang mga nangyayari, nasira ang pananim namin, nagsuguran ang mga maniningil ni inay at itay, sa mga oras na ito ay isa lang ang malalapitan ko. "O diyos ko,alam ko pong pagsubok lang ang lahat ng ito, alam ko pong sinusubukan niyo lang po kami kung gaano kami katatag na pamilya,alam ko pong sa oras na mga laban na ito ay kasama po namin kayo,alam ko pong ano mang pagsubok ang ibigay mo po sa amin ay nandiyan pa rin po kayo,alam ko pong sa lahat ng mga paghihirap namin ay may kapalit ang lahat ng ito, diyos ko sa mga oras na ito ay humihingi po ako ng gabay." Ako na lang ang maaring gumawa ng paraan para hindi na maghirap ang pamilya ko

Pero bago pa man ako makalapit, tumigil ang tugtog at nag spot sa'kin ang spotlight. "Ooooooh! Robbea's on the houseeee!" Pagkasabi ng DJ agad di'ng bumalik ang tugtog, at nagsimula nanamang maging wild ang bar. Kumaway sa'kin si DJ Juc kaya kumaway din ako sakaniya. May ibang tao namang bumati sa'kin hanggang sa makalapit ako sa table namin. Bagagyang lumaki ang mata ko ng makitang hindi lang si Kez ang nandito. Katabi niya si Kyl, at syempre nandito rin ang mga kaibigan ni Kyl. Pati si Drale! Shems!

"Whooooooooo!" Ang saya kasi live band siya! "Susungkitin'g mga butuin! Para lang makahiling! Na sana'y maging akin! Puso mo! At damdamin!" pagsabay ko sa kanta. Napahinto ako sa pagtalon at pagsigaw ng maagaw ng pansin ko ang isang lalaking nakaupo sa gilid habang may hawak na gitara. Nakapikit siya habang tumutugtog.

May ibang mabilis na naglalakad, habang may iba namang mukha lang namamasyal dahil sa bagal ng kanilang bawat hakbang. Nakatatawang isipin na sa rami ng mga nakakasabay at nakakasalubong kong mga tao, pakiramdam ko ay mag-isa pa rin ako. I still feel so lonely and alone. The sun is up, yet I still feel gloomy. I feel like I am the loneliest person ever alive. “Symphony, please… magsalita ka naman…” The call’s loudspeaker is on. Kahit na hindi na nakatapat sa tainga ko ang cellphone ay rinig ko pa rin siya.

Ng makaupo nako ay agad kong kinuha yung earphone at pina-power on yung cellphone at sinaksak ang earphone at sinalpak sa tenga ko at pinelay ang song na worthless. 🎶I'm always so alone Even when surrounded By people that I know I'm always so astounded By my ability to ruin everything Losing friends and starting fires Everyone thinks I'm a liar🎶 Habang pinapakingan ko ay unti unti ng tumutulo ang mga luha ko. Feeling ko lagi ay para akong nag-iisa kahit andyan naman ang mga taong laging naka suporta sakin , ang pamilya ko at ang quadro pero pakiramdam ko laging may kulang.

Never kong naging priority si Cornelia though I provided her what she needs—but never my full attention. I picked up my guitar and started strumming and humming. “If only I could say those words, maybe this time I’m not alone. And you’re still here with me, together we share the world we made. But because of my innocence, wondering what it really means. Now you leave me, and everything is just a dream.” Hm? Not bad. It may sound so young as if I was just a teenager who was starting to fall in love, but the lyrics hit my darkest spot.

"Lumayo ka sakin!" "Please tell me I'm your one and only Or lie and say at least tonight I've got a brand new cure for lonely And if you give me what I want Then I'll give you what you like..." The man laugh mockingly. "Come on! I know you want me to!" She's about to get drag with the perverted man when someone grab her from him.

Parehong hinahabol nila ang paghinga at nakatingala lang sa langit na may kanya-kanyang iniisip. Maya-maya ay yumakap ito sa kanya saka bumulong. "Thanks for staying with me tonight. I'm tired of calling myself Mr. Lonely." Agad na napatingin siya rito. "Ikaw si Mr. Lonely?" Hindi makapaniwalang tanong niya. Tumawa lang ito saka siya hinalikan uli sa mga labi. Pagkatapos ay umungol ito at inilayo ang bibig sa kanya.

Loving can heal, loving can mend your soul And it's the only thing that I know, know I swear it will get easier Remember that with every piece of ya Hmm, and it's the only thing we take with us when we die Hmm, we keep this love in a photograph We made these memories for ourselves Where our eyes are never closing Hearts were never broken And time's forever frozen, still So you can keep me Inside the pocket of your ripped jeans Holding me closer 'til our eyes meet You won't ever be alone And if you hurt me