Novel & Cerita Alma Coin Hunger Games

Mapait pa sa dahon ng ampalaya ang iginuhit na ngiti ng kanyang mga labi. "She stole my fiancé! Ang malanding ‘yon! Hindi lang ambisyosa kundi mukhang pera pa!" Nangigigil na usal niya. Halos ihampas niya ang baso ng alak na ngayon ay wala nang laman dahil sa galit kundi lang siya pinigilan ni Althea. Nanlaki ang mga mata ni Althea sa narinig. Muntik pa nitong maibuga ang martini na iniinom kung ‘di lang niya ito pinandilatan ng mata.

"Kung magpapakasal ang dalawa at ibibigay ni Hulyo ang kanyang salary card, mahihirapan tayo." Naisip ni Alma na nagbibigay ng allowance ang kanyang kapatid sa kanyang mga magulang kada buwan, at ginagamit ito ng kanyang mga magulang para alagaan ang kanyang pamilya. Malaki ang pakinabang niya, pero hindi niya hahayaang makuha ng bagong hipag ang magandang bagay na iyon, kaya kailangan niyang sabihin sa anak niya. "Kalimutan mo na, problema na iyon ni Hulyon at Helena, hayaan mo silang gawin iyon."

THE ELITE SUPREME "Continue pretending that you are the Underworld Princess. It will make you safe. Someone is looking for you." Iyan ang huling paalala ng Alpha sa kanya kahapon bago ito umalis. Isa lang naman ang kilala niyang naghahanap sa kanya, wala ng iba kundi si Amalya.

“Bilang kaparusahan, si Alma ay naging puno ng Narra na umusbong sa gitna ng kaparangan. Dahil sa inggit, ibinigay sa kan'ya lahat ng pansin at sustansiyang makukuha niya bilang isang puno. Walang ibang punong magiging kaagaw o katunggali, tanging siya lang ang nakatayo at malagong yumayabong. Samantala, sina Airam at Alain ay naging ordinaryong mga tao. Nakiramdam at namatay na tulad ng mga tao.” Sa malawak na bukirin pa rin nakatunghay ang mga titig ng dalaga, ‘Kung ganoon ang malawak na parang ay naging bukid na at nananatili pa ring malago ang punong ito. It may be a legend but it does make sense, letting you chose between your wants and needs. Kung atensyon at papuri ang ginusto mo, asa

“Wala po, ma’am. Mukhang tama si Sir Rage na wala nang ibang camera. Ang mabuti pa, magpahinga na muna kayo.” “May isa pa tayong hindi tinitingnan, Alma.” Tinuro ni Klaire ang hilera ng mga trophy ni Rage sa ibabaw ng dresser. Dahil masyadong mataas, hindi nila maabot ang mga iyon, kahit pa umakyat si Alma sa sofa. “Kukuha po ako ng hagdan.” Habang hinihintay si Alma, pinagmasdang maiigi ni Klaire ang mga trophy. Wala siyang nakikitang kakaiba sa mga kumikislap na trophy sa silid na ‘yon.

“Alam ko.” Ibinaba ko ang tawag. “Mas mahalaga ang buhay kaysa pera.” Tumango siya. “Ganoon kita nakilala.” Biglang may tumunog na alarm. BEEP! Isang bagong mensahe ang lumitaw. TRANSFER FAILED. SECOND ATTEMPT IN 60 SECONDS. Napatingin ako sa ledger. “May access pa rin sila.” “May tao sa loob ng foundation.”

Nakalahad ang kamay niya sa upuan na kaharap niya. Mabagal pa rin ang naging kilos ko. Nagkulang na rin yata ako sa sodium, ang slow ko na kasi. Hindi lang ang paggalaw ko pati utak ko. Nawawala ang balanse sa katawan at nutrisyon ko sa sobrang takot dito sa Mommy ni Romeo. Lumunok at pasempleng sumulyap ako sa kaniya. "Ma'am–" "Alam mo ba na hindi magawang bitiwan ni Romeo ang alak kapag nagsisimula na siyang uminum?"

Napasinghap siya ng bigla nitong hugutin ang daliri. "Louder.." he whispered again, dangerously in her ears. "I'm yours... Lucas..ohh..!" and he entered again. "Yeah, that's right, I'm all yours and you're all mine. Alethea.. mine ".He sounds obsessed and possessive. ***end of chapter****

At isipin ko pa lang na matatapos kami sa araw ng pagbalik niya ng Italy ay gusto ko nang unahan ubusin ang mga nasa organisasyon ni Chernoff. At ano ba kasi ang nakain ko at naisip ko pang pahagipan ng alok na kasal ang bratinelang prinsesa ng mga Scotto? Hindi naman ako Mafia boss gaya nina Trace at Zeno na pwedeng ipantapat niya sa matandang Mafia lord na si Yuri Chernoff. I was only an assassin who applied to be part of Foedus years ago. An assassin who’d been trusted by the man named Trace Dimagiba yet I wasted that. I fucking wasted that.

Habang kumakain sila ng lunch sa lilim ng puno, tuloy pa rin ang asaran. “Alaric, gusto mo rice?” tanong ni Cassandra. “Yes, Mom—wait, bakit kulay pula?” “It’s beet rice, healthy,” sagot ni Cassandra. “Beet? Tastes like… sadness,” sabi ni Alaric, pilit nilulunok. Tumawa si Elera. “Eat it, future king. You’ll need strength.” “Strength to survive your cooking, maybe,” bulong niya. “Alaric!” sabay sigaw nina Nathaniel at Cassandra.