Amante De Larga Distancia 소설 & 이야기

Long distance relationship are so hard, ngunit kung mahal talaga nila ang isa't isa ay magiging madali iyon. "Wow, ang cool. Yung friend ko din may bf na Foreigner dati pero hindi sila nag-work. Ilang taon na kayo? Mahirap pag nag-away ang nasa LDR kasi sobrang layo. Hindi agad makakapunta upang manuyo," kwento ko sa kaniya.

Ganito ba talaga iyon, mas lalo mong mamahalin ang isang tao kapag ka nawawalay sayo? Kasi iyong mga napapanood ko sa movie kapag ka ganitong long distance relationship hindi pa man umaabot ng taon nagkakahiwalay na, nagkakaroon ng sandamakmak na problema. Minsan naman, iyong mga nababasa ko sa libro, kung hindi iyong bidang lalaki ang nagloloko ang bidang babae naman. it's not rare though. Marami nang nakasalamuhang hindi naging maganda ang naging pagsasama sa long distance relationship.

At higit sa lahat, Amber’s changed, blooming like a new blooming flower. Hindi kailanman niya nakita ang ganitong itsura ni Amber kahit na magkasama silang dalawa. Oo, nakangiti sa kanya si Amber, pero alam niyang laging may distansya sa kanila. Ito pala iyon. Dahil ang distansyang pupuno kay Amber ay walang iba kundi si West lamang.

Bakit ba hindi siya magkaroon ng kahit isang araw ng kapayapaan? Napabuntong-hininga si Czarina. “I think may misunderstanding tayo.” “Oh?” “There’s no need to force things.” Pinisil niya ang tulay ng ilong niya. “Our relationship is fine the way it is. Sometimes, mas maganda ang may distance. Kapag masyadong nagiging close, nawawala yung… “beauty of the ambiguity.” Natahimik si Damion sa kabilang linya. Pagkatapos ay marahan itong nagsalita. “So what you’re saying is... the more you get to know me, the less you’ll like me?”

Ang mga pagkakataon na gusto niyang makilala siya nang mas mabuti ay tila lumalayo sa kanyang mga kamay. Sa paglipas ng mga araw, ang kanilang interaksyon ay hindi nagbago. Patuloy na malamig at puno ng distansya. Madalas na sila ay nagkikita sa mga pangkaraniwang pagkakataon, ngunit ang mga salita ay tila hindi sapat upang masira ang malamig na hangin sa paligid nila.

Salamat at isinilang niyo ako at kahit sa maikling panahon man lang ay nakompleto tayo noong isinilang ako. Napatingin naman ako kay Xalent na medyo malayo ang distansya sa'kin. Hindi ko pa man oras ngayon... Masaya pa rin ako dahil kahit papaano ay may tao pang magmamahal sa'kin. May tao pang handang umalalay sa'kin. At handa akong pasayahin ano mang oras. Xalent...

“But I swear, gusto kita. I am sure of that. Gustong-gusto kita.” Bumungtonghininga siya na para bang nabunutan siya ng tinik. “Damn,” bulong niya sa tainga ko. “Akala ko ito na ‘yong part na sasabihin mong ayaw mo na akong makasama dahil ayaw mo ng long distance relationship.” Hindi ko mapigilang hindi matawa. “We’re not that far from each other. Pwedeng-pwede akong magpahatid kay Mang Kiko kapag miss na kita.”

Yon lang ‘yon. Nag-beep ng linya sa kabila, kasunod nito ang tinig ng operator na nagsasabing busy pa ang linya ng kanyang tinatawagan. Inis siyang napahilamos at napaupo sa kama. He’s frustrated. Ngayon lang niya napagtanto na sobra palang nakakainis kapag malayo ang distansya niyo.

damn i am so fucking inlove with this woman. Sinakop ko ang distansya ng mga mukha namin at nang ilang hibla na lamang ang layo namin sa isa't isa ay tuluyan ko nang dinama ang init at lambot ng kanyang mga labi na ilang taon kong pinangarap ng paulit ulit.

"ANO?!" ______ Thankyou for Reading ❤️🥰 Please! Dont Forget To Vote & Camment