Novel & Cerita Amaya

Kaya ito ba ang kapalaran? Huminga ng malalim si Tessa. Ngunit hindi siya naniniwala sa kapalaran; ang paglitaw ni Amara ay maaari lamang niyang ilarawan bilang “isang hindi mapigilang multo.” Ipinanganak ni Amelia ang isang anak na babae para habulin siya ng kanyang malupit na espiritu. “Mom, bakit siya nasa Tagaytay?” tanong ni Bianca, puno ng pagkalito.

seryoso dagdag pa nito dahilan upang mapa-iwas siya ng tingin. “Ako si Emilda. Ako ang namamahala sa mga taga-silbi sa mansyon, sa madaling salita ako ang mayor doma” bigla naman siyang nakaramdam ng kaunting kaba dahil sa kung paano ito makapag-usap sa kaniya. Dahan niyang tinanggal ang balabal na nakapatong sa knaiyang ulo at muling sinalubong ang tingin ng mayor doma.

sabi niya. "Pa'no kung lalaki? Saka bakit Amariah?" "Amariah means gift from God." Yumuko siya at hinalikan ang umbok ng tyan ni Angela. Totoo ang sinabi niya, pakiramdam niya ay regalo ng Maykapal ang baby nila dahil alam niyang may bahagi ni Angela na kinonsidera ang baby nila kaya ito nagpasyang manatili sa kanya.

Kusot mata akong naglakad papuntang pinto, humihikab-hikab ko itong binuksan. "Magandang umaga Senyora Amelia." pagbati sa akin, hindi ko namukhaan ang babaeng bumungad sa labas ng aking silid kaya't nahagip ng aking mga mata ang nasa likuran niya, si Lira at ang batang lalaki. Ang anak niyang si Baste.

Nakalagay na sa hukay ang isang paa nang sino mang tagabantay o magiging tagabantay ng nito. "Ama—" Hindi na itinuloy ni Amayah ang balak niyang pagtanggi nang makita ang masamang tingin sa kanya ng amain. Napaka-seryoso ng anyo nito. Nakakatakot ang anyo nito kapag ito'y seryoso. Kahit sino ay manginginig ang tuhod kapag kaharap nito ang kanyang amain. Kaya naiintindihan niya kung bakit tila takot na takot dito ang mga tauhan nitong naabutan niya kanina rito. Dahil kahit siya ay nangingilag din dito. Mabait ito sa mga taong sumusunod sa gusto nito ngunit nakakatakot itong galitin. Masama itong kaaway. "Pumapayag ako na maging taga-bantay ng emperor, Ama."

KABANATA 8 " Hi Papa, long time no see, " nakangiting bati ni Catalina sa puntod ng kaniyang Ama. Inalis niya ang suot na sombrelo upang paypayan ang sarili dahil sa init ng panahon at tindi ng sikat ng araw sa gawi niya. Dahil apartment type ang istilo ng libingan ng Ama, walang pagpipilian si Catalina kundi ang tumayo lang sa harapan ng puntod, sindihan ang dalang kandila at makipag usap dito. Dikit-dikit halos ang mga libingan dito kaya tuwing sasapit ang undas, hindi na siya nakakadalo dahil wala siyang puwesto. Hindi rin niya gusto makita ang Ina na matagal na niyang tinalikuran kasama ang bago nitong asawa.

Pero daig niya pa ang nagmamalding tigre dahil ayaw palabasin! "Damn! She's too stubborn," I whispered to myself while watching Amber whos busy with her presentation. Kasisimula lang halos ng meeting, mabuti nga at nakahabol pa ako. Tho, I'm the owner of this island I still want to be responsible just like the other businessman. "As of now, Vitale Resort was-"

Lauren Masayang lumabas naman na ako ng office ni Camela. Paano naman kasi naka score ako dito ng halik. Hayst dapat talaga dinadaan ito sa mga ganung diskarte para hindi na siya makapalag pa. Kung ginawa ko na pala sana yan kaninang umaga sa kanya eh di sana sabay pa kami nag lunch ngayon at hindi na nadagdagan pa ang galit nito sa akin kanina. Pero okay na rin yun atleast nakita ko kung paano mag selos ang isang Camela. My god nakakatakot pala ito mag selos. Hindi ko na gagawin pa ang anumang bagay na mag trigger dito para mag selos siya baka sa susunod hindi lang ako nito masakal. Grabi todo kaba ko talaga kanina mabuti na nga lang at inalis din nito kaagad ang pag kakasakal sa akin dahil

Nahuli pa niya ang pagpahid nito ng pumatak na luha. “Pwede ba malaman kung anong unang salita ang sinambit ng mga anak natin? Bigla ay napayuko siya. “Si A-Amaya, s-si Amaya ang unang nagsambit ng salita. She was only three months old back then,” muli ay nangatal ang kanyang tinig. Mabilis na inangat niya ang kanang kamay at mabilis na pinahid ang luhang kusang kumawala sa kanyang mga mata. “P-Papa, Papa ang unang salita na sinambit ni Amaya!” kusang umalpas ang hikbi sa kanyang lalamunan.

Nang may narinig na yabag sa damuhan ay napaangat ang tingin ko. “Ikaw si Aya, ‘di ba?” Ngiti ng isang med’yo may katandaan na babae. Sa base ko ay halos ka-edad niya lamang si Mama. Maganda ito at kulay porselana ang balat. Dahil sa magarbong kasuotan nito ay mahahalata mo ang karangyaan. Kumunot ang uno ko nang naglahad ito ng kamay sa akin bago ulit nagsalita. “I’m Amanda Fuentes and I can help you avenge your family.”