Ambition In Tagalog Romane & Geschichten

"Baka naman kaya mas madali kayong manira ng iba kasi wala kayong sarili niyong ambisyon?" Nag-init ang mukha niya pero hindi nagpatinag. "Baka ikaw ang walang ambisyon, kaya kailangang dumiskarte ng malandi para makuha ang gusto mo." Tumawa ako nang matalim. "Kahit maging malandi pa ako, at least may napapala ako," sagot ko nang may diin. "Eh kayo? Break time lang ang highlight ng buhay niyo, diba? Nakakahiya naman."

Katulad ng nangyayari ngayon. "Salamat Mar, kung hindi dahil sayo hindi to mangyayari" Tinawanan lang ako nito. "Ang taas naman ng pangarap mo Anna, hindi ko maabot" sarcastikong sabi nito. "Mahirap mangarap ng mas mataas, kaya pangangarapin ko nalang yung bagay na kaya kong abutin katulad nito." Dahil mahirap mag ambisyon ng mataas.

Bat sya nagpu-purong English kung magsalita sa akin. "You really think of something beyond someone's imagination" dagdag pa nya na mas lalong nagpadugo ng utak ko. Anong beyond imagination? Sino ba kasi yan si Beyond? Kapatid ba yan ni Beyonce? Ay ewan ko sa kanila, marunong naman ako mag english pero kinamatis kinutlo lang sa daplin daplin (kinutlo lang sa daplin daplin- a bisaya term, translation: kinuha sa may gilid gilid)

“Mira, You have no idea what I'm capable of. Lalo na at tayong dalawa lang dito kaya wag mo nang uulitin yan kung hindi mo kayang panindigan.” Umaalingawngaw pa rin sa aking utak ang mga salitang binitawan niya. Buong magdamag akong hindi pinatulog ng mga katagang yun. May laman ang pagkakasabi ni Jake. Pakiramdam ko ay isa yung pagbabanta na nagpataas ng aking balahibo.

Tahimik naming sinimulan ang pagkain. He poured a wine on my glass. "Cheers," aniya. Itinaas ko naman ang akin para makipag cheers sakanya. Tapos na kaming kumain nang maramdaman ako ang tawag ng kalikasan. "Sa'n ang cr nila dito?" tanong ko sakanya. "Why?" "Anong why? Ano bang ginagawa sa cr?" kunot noo kong tanong. "Pee or poo–"

"What are you doing?!" "Landscaping." Kumunot ang noo niya. "In Tagalog, nagbubunot ng damo. Pinasosyal ko lang." Madami-dami na rin itong nabubunot. Tagaktak na ang pawis nito sa katawan at sa gilid ng mukha nito. Tumayo ito at lumapit sa kanya. "O, bakit sumisigaw ka? Ang aga-aga pa galit ka na naman."

Samantala kay Rigor ay iilan lamang ang nakasama dahil sa layo nang biyahe. "Hoy! kayong dalawa, doon na lamang kayo sa loob nang bahay. Huwag na kayong tumulong dito. Kami na ang bahala sa lahat." Pagtataboy sa amin ni nanay. Nakikita ko rin sa mga mata ni nanay ang excitement. Alam kong hindi man niya pinapahalata ay masaya na rin siya para sa amin. (Please play Beautiful in White by Westlife)

(medyo nasusuka ako dahil sa tequila na nainom ko kaya lumabas muna ko ng bar para maghanap ng masusukahan) "baka pwede naman dito sumuka. "sabe na sakanya yang kotse nayan. e kung sipain ko kaya wala naman sigurong makakapansin. Atsyaka mayaman naman siya paayos niya o bumili siya ng bago "nakakainis kase talaga siya. bakit ba kase siya pa ang step brother ko marami naman dyan na matino. sa spoiled brat pa napunta. gagawin ko nasa yung binabalak ko kaso may babaeng lumabas sa kotse nito at nag susuot ng damit pangtaas

Pu-ni-tive? Gusto kong umiyak sa inis.. Pakiramdam ko ay lalo akong naging mangmang sa harap niya. Ang tanging malinaw ko lang na naintindihan ay ang huling apat na salita. "H-Hindi ko po kayo maintindihan..." bulong ko, pilit na nilalabanan ang panginginig ng boses ko.

tugon nito sa akin kaya napatango ako rito "Sa pagnanais niya nang normal na buhay at maging lihim ang mga naging tagumpay nito ay umabot siya sa puntong nabuntis siya sa isang gabing pagniniig lamang" mahinang wika ko dito kaya napatingin ito sa akin