Novelas y relatos de Amigos

Inakit nya si Joaquín, hindi tumatanggi ang kaibigan sa kahit na sinong nagpapakita ng motibo sa kanya. Well, hindi na sila matalik na magkaibigan ngayon. Pero magkaibigan pa rin naman, may malisya nga lang. They’re on another level. They’re fuck buddies. Friends with benefits. Napapilig na naman sya sa naisip.

TFTA, Hope! Ni-replyan ko agad siya ng 'You're welcome.' I thought our convo will just end there pero nag-chat siya ulit. Sure kang friend mo lang 'yong Lio? Just asking for a friend. 😊 Shocks. Why do people keep on asking me that? Of course, we're just friends. Liking him is kind of like an incest to me. So I replied and told her we're really just friends. Okay, Hope. Thank you for answering!

Amoy na amoy ko mula sa likuran ang matapang na amoy niya, lalaking lalaki at nakaka-adik, parang si Padre Tiago rin. Palubog na ang araw at ngayon ay tiyak na magdidilim na. Wala akong nakikitang poste ng ilaw sa kapaligiran, kaya't tiyak kong pagbalik naming dalawa ay madilim na talaga ang daan. Nakarating kami sa plaza, gabi na at wala na rin masyadong nagtitinda. Bumili si Padre Isagani ng isda at pangsigang. Siguro ay magaling din siyang magluto, katulad ni Padre Tiago.

"Thank you, Mi Amor." "Maliit na bagay..." Umikot siya sa mahabang lamesa para magtungo sa kaniyang upuan. Nagsisimula na silang kumain nang mag-usisa si Zandro ng tungkol sa kaniyang mga kaibigan. "So, you have two friends?" "Oo, si Addi at Claudia. Sila iyong mga nasa ampunan, iyong na-kuwento kong kasama kong naka-survive."

"Sige kung 'yan gusto... pero nakailang monthsary na tayo... gusto ko naman maipagmalaki kita sa friends ko...," "Sige pagbalik natin sa Manila.... piliin mo yung friends mo na pwede mo na ako pakilala as your gf...," "Ok. Pwede na rin...," "Hindi buo ngiti mo ah, napilitan ka lang yata eh..," duda ng pinsan ko sabay haplos sa pisngi ng lihim na kalaguyo. Walang ano-ano'y inundayan siya nito ng mabalasik na halik at mahigpit na yakap.

Andito ang kambal na Sarmiento, si Guerrero na maingay, ang may saltik na si Villegas, si Contreras na palaging missing in action, si Castillo da iceman, si Dominguez na walang ibang ginawa kundi ang maghanap sa nawawalang ilaw niya, ang masungit na Vaderama at ang kapatid nitong taon-taong umiiyak sa harapan ng simbahan, si Gonzales, at syempre ang bestfrenemy ko si Montenegro. I can't thank God for giving me this set of friends. They are the best, minsan may hindi man kami pagkakaunawaan but at the end of the day andyan pa rin kami para sa isa't isa. They are the friends that every body wished to have. Sila yung mga kaibigan kong hindi ako iniwan nung panahong kailangan ko sila. Sila ang n

Mayroon siyang ibang kasama na, I think hindi kami schoolmates, they're not even familiar. "Hey! Guys this is Amber, My friend. Amber, this is Hans, Gerry, Aimie, and Vincent." Pagpapakilala niya, I smiled at them at bumeso sa kanila. "They are my friend outside the school." I just nod at her at naki-upo na sa kanila. Masaya silang kasama pero mas masaya parin kasama ang mga friends ko sa Rizal, sa kanila kasi may halong kaartehan dahil mayaman sila. Kami sa Rizal, kahit hindi close nagmumurahan na.

Ramdam niyang hindi maganda ang naging unang tagpo ng dalawang kaibigan. "Yeah, Ami, I know her," si Nathan. "Ami? you call her Ami? Hindi ko alam na may iba ka pa palang pangalan Mia," "Hay naku Merna, isang palayaw ko lang yon. At saka hindi naman yon nalalayo sa totoo kong pangalan na Amia kaya huwag ka ng magtaka." "Anyway, let me introduce you my friend Nathan, I bet na parang magkakakilala na kayong dalawa. Do I have to know something that I didn't know about you two?" nagtatakang tanong niya sa mga ito.

Isang mapang-akit at sadyang nakakainis na ngiti ang sumilip sa kaniyang mga labi habang dahan-dahang sumasagot. "Sure, Rhea. I'd love to," malinaw at sadyang ipinarinig ni Lauren kay Anne ang bawat detalye. "Tamang-tama, gusto ko ring uminom tonight para makalimot. At huwag kang mag-alala kung maparami ang inom natin sa Aether Lounge... alam ko kung anong bar 'yan. Sabi ng mga blockmates natin, may katabi mismong sikat na hotel ang bar na 'yan. Kung sakaling masyado tayong malasing at hindi na kayang umuwi, pwedeng-pwede tayong mag-check in doon nang magkasama."

Maging ang pag-ibig ay nawawala kapag hindi nagkasundo ang dalawang nagsumpaan na magsasama habambuhay ngunit ang samahang tumibay dahil haba ng panahong kanilang pinagsamahan ay hindi na mabubuway kahit na bagyuhin pa ng katakut-takot pagsubok. Hindi tuloy niya napigilan ang mangiti. Alam niyang ganoon ang relasyon nila ni Mark Wayne. Kahit na anong mangyari, hindi sila mag-iiwanan. Mga bata pa lang sila ay iyon na ang kanilang sumpaan. "Bestfriend's forever," mariing sabi nila ni Mark Wayne sa isa't isa saka magpi-pinky swear.