Amnesia Song Lyrics นิยาย & เรื่องราว

Gustuhin ko mang buksan ulit ang mga mata ko ay hindi ko na pinagpilitan pa dahil nasisilaw ako sa liwanag at parang mas lalo sumasakit ang ulo ko. "Kuya, hindi naman siya nagsalita kaya paanong nalaman mong may amnesia siya agad?" "Shut up, Liza." My brain throbbed. Ngayon ko lang naalala na baka naumpog ang ulo ko dahil sa pagkahulog.

"Tutulungan kita kahit ano pa yan!" "Alam mo ba kung paano gamutin ang amnesia?"

Hindi ko maalala pero sure ako na may pangalang Amalia akong narinig noon. Mataman kong tinignan ang manika na animo walang malay na pinag-aaralan ko siya. Humimig pa ito ng isang kanta na hindi ko pa napakinggan sa tanang buhay ko. It was a strange song that I can't even understand its meaning. Naningkit ang aking mata para alalahanin kung saan ko nga ba narinig ang pangalan niya. At nang animo sasabog ang utak ko pero 'di ko pa rin matandaan ay naaasar na tumayo ako.

Maagap niyang saad. Kumunot ang noo ni Mr. Ramos. “What do you mean?” “I just want to know if we know each other before?” Tumigil ito sa paglapit sa kaniya. Nakita niya ang kakaibang emosyon sa mga mata nito na pilit na pinagtatakpan ng lamig at blangkong ekspresyon. “What do you think?” Siya naman ang napakunot-noo. “I’m asking you because I can’t remember, Mr. Ramos. Kung hindi mo pa alam, I'm suffering from a rare case of amnesia. I couldn't remember anything from my past. Not even my husband. I forgot about him.” Sagot niya.

Anong ginagawa niya rito at bakit nasa harapan ko siya pagkatapos ng apat na taon? _________________________ ¹Amnesia (from Greek ἀμνησία from ἀ- meaning “without” and μνήμη “memory”), also known asamnesic syndrome, is a deficit in memory caused by brain damage, disease, or psychological trauma.

Kailangan niya nang makakausap at kainuman saglit ng beer. Fuck this life! Kailan ba siya magpapanggap na may amnesia at matanggap at mahalin ni Amara! Puta talaga! Galit niyang sinuntok ang manibela at napasabunot ng buhok. Fuck! Fuck! Fuck! Hirap na hirap na siya at kahit kailan hindi niya magawang kalimutan ang babae. Sa tuwing ginagawa niya ito, mas lalo lang siyang nahihirapan at hinahanap ang presinsya nito. Sana nga lang nagkaroon na lang siya ng amnesia at tuluyan nawala ang alaala niya para hindi na siya mahirapan pa. Ang hirap! Ang hirap subra. Magmahal ng tao na maliban sa bawal sa lahat ng tao, hindi ka pa magawang mahalin pabalik.

"Dahil hindi n'ya sinasadyang makalimutan kayo, ikaw hindi n'ya sinadyang hindi makilala. Dahil ang totoo hindi ka na n'ya talaga nakikilala o naaalala. Dahil may sakit s'ya, sakit na nakapagpalimot sa kanya sa nakaraan at pagkakilanlan sa kanyang sarili. Mayroon siyang sakit na Amnesia hija!" "Amnesia? Hindi ko po kayo maintindihan, a-ano pong Amnesia?" "Isa itong sakit na..." "Alam ko po ang ibig sabihin ng sakit na Amnesia. Ang ibig ko pong sabihin normal s'ya at saka paano po s'ya magkakasakit?"

"Natatandaan mo ako? Wala kang amnesia?" Sumilay ang malambing na ngiti sa mukha ni Evan. "Amnesia? Bakit naman ako magkakaro'n ng amensia? Ikaw lamang ang mahilig makalimot, but me? I can never forget you, Harp. Hinding-hindi ka magagawa na kalimutan ng isip at lalo na ng puso ko. Kaya tumigil ka na sa pag-iyak mo, mi amore."

“Eu te amo, roxo…” Hindi na sumagot si Chloe at ang mga daliri ay pinaglaro na lang sa paghaplos sa dibdib ko. I smiled on her silence. Ayaw niyang umamin na wala siyang amnesia pero halata ko ang kilos niya. Chloe cannot lie to me. Nakaraan ko pa siya halata pero trip niya talaga panindigan ang amnesia niya kunwari. "You can remember, Chloe…" I whispered, that stopped her fingers from caressing my chest. "You can tell me all your thoughts, roxo. You know how I love you so much and—"

“Maybe we’re friends before. Who knows?” Mariin niyang kinagat ang ibabang labi. Ramdam niya ang pagpapaligoy-ligoy nito na para bang hindi ito interesadong sagutin ang kanyang mga katanungan. Mas lalo tuloy siyang naguguluhan. “I see,” she replied and sighed. “If you are though, I’m so sorry if I can’t remember you. I am suffering from amnesia and I couldn’t recall anyone from my past. If you are one of them, please let me know.”