Amor Doloroso 소설 & 이야기

Tumayo si Amando habang nagpupunas ng luha sa pisngi gamit ang kamay, ska iniwan si Dolores sa labas ng building. Bumibigat ang paghinga ni Dolores, akala niya ay magandang balita ang sasabihin niya kay Amando, may kapalit pa lang hindi maganda. Hindi bale, babangon sila sa tulong ni Mr. Florencio. Pumasok si Dolores sa building at nilapitan si Amando. "Amando." Humarap si Amando na may galit at poot na makikita sa mukha nito habang namumula ang dalawang mata dahil sa pag-iyak.

I smirk when she started to panic when I untie her robe. "Oh no, O-okay f-fine-fine! Wait-Damien!" pero huli na para pigilan niya pa ang kamay ko dahil nahubad ko na ang kanyang roba, and now I'm currently massaging her, touching her every part that makes her feel warm and important to me, I love the way she moan my name, shouted at me, begging for more. "I'm addicted to you, mi amoré." "D-damien, Amore più veloce, più profondo per favore maritino!"

Tumutulo na naman ang aking mga luha. I didn’t see this pain coming. I was blind by his embrace. I was blind to the point that I forgot the fact that everything was wrong. It was too late when I realized it. Simoun Alexander Hord, you are my most terrible mistake.

Sapagkat iyon ang idinidikta ng damdamin naming dalawa. Reen "A-Ash . . ." d***g ko habang nararamdaman ang kanyang dila sa aking hiyas. Dama ko ang pag-init ng aking mukha, nang mapagtanto ang pag-ungol na aking nagawa. Pero agad rin ‘yon nawala nang makaramdam ako ng kiliti mula sa aking puso, dahil sa mga ginagawa niya sa akin. "Ahh . . ."

Hindi ko akalain na ito ang pinakamasakit na tuldok na isusulat sa atin ng tadhana, ang tuldok na siya pa lang tatapos sa lahat ng saya. Ngunit kung nasaan ka man ngayon nais kong malaman mo mananatiling ikaw ang ititibok nitong puso ko umabot man ako sa dulo ng walang hanggan, ikaw lang ang mamahalin ko ng ganito," luhaan kong sambit. "YOU ARE ALWAYS BE MY BELOVED, CORAZON." —Wakas—

Hindi rin alam ni Ama na umalis ako, pero kahit hanapin niya ako ay di niya pa rin magagawa. Ilang saglit pa ay bumukas na ang pinto at iniluwa nito ang isang pamilyar na lalaki. Si Don Adolfo kasama si Demetrio. Lumiwanag din ang paligid dahil sa pagbukas nila ng pinto dahilan upang makilala ko kaagad sila. Humakbang sila papalapit sa akin hanggang sa makatanggap ako ng isang sapak mula sa kamao ni Demetrio. Napayuko na lang ako dahil sa pagkabigla at idinura ko ang dugo na aking natamao sa kanyang pagkakasapak. Nagngalit ang galit sa aking dibdib. Susunggaban ko na sana siya ng sapakin niya ulit ako dahilan upang umubo ako ng dugo. Sinubukan ko ulit siyang abutin pero aking napagtanto na n

Sabi ulit ni Lorita na malungkot pa rin ang mukha. Tumahimik si Ana dahil hindi niya alam ang sasabihin at kung paano sasagutin ang sinabi ni Lorita na nanlalait sa ama nito. Kita naman ni Ana kung paano mahal ni Edwin si Lorita, at mas mabait si Edwin kay Jordan kahit hindi niya masyadong maipakita ang pagmamahal kay Lorita. Ngumingiti si Edwin kapag masayang tumatawa si Lorita, at kinakagat niya ang labi kapag malungkot si Lorita gaya ngayon. Kahit hindi kasing lambing ng isang ina ang isang ama, naniniwala si Ana na ang pagmamahal ni Edwin sa anak niya ay hindi dapat pagdudahan.

“I don’t want to stop smelling you, Zie. Your scent was really addicting, and I want to smell you more so badly. . .” Mula sa pag-amoy ay nagsimula na akong patakan ng munting mga halik ang kaniyang leeg. Sobra akong nanggigigil sa kaniya. Hindi ko maintindihan ang aking sarili. Init na init pa rin ako pero gusto kong nakadikit lamang sa kaniya. He sighed heavily like he was in deep pain from what I’m doing to him right now. “Oh, damn! You would definitely be the death of me, Amore Mio.”

Ngunit hindi niya napansin ang maliit na sigla sa mga mata ni David—isang sigla na hindi nababagay sa isang simpleng hardinero. Amor (tinutok ang mga mata kay David, medyo nagdududa): "Mabuti naman. Ang gusto ko, magtrabaho kayo ng maayos. Hmm… parang familiar ka." Sumulyap si David, nagtatago ng mga emosyon at hindi nagpakita ng kahit anong senyales na siya ay si Fernan. Hindi siya pwedeng makilala ni Amor, hindi pwedeng magtamo ng alinlangan. Kung magkamali siya, lahat ng plano ay matitinag.

Angel “Amore mio!” ang bulalas naman ng babae na hindi kababakasan ng takot. Bakit ganun? Bakit parang hindi siya apektado ng galit ni Salvatore? Tiningala ko ang aking boyfriend at kitang kita ko ang paninigas ng kanyang panga pati na ang pagkunot ng kanyang noo. Walang kangiti ngiti ang kanyang mga labi at as in, expressionless ang kanyang mukha.