Ang Aking Ina Novels & Stories

Nanatili naman akong natahimik, dahil ko sila ganun maintindihan. Umalis sila sa harap ko at tsaka lumapit yung Mommy ko daw? Ano ba kasi yung Mommy. Kaya kinuha ko sa bulsa ko yung cellphone at mabilis na tinext si Catriona, mabilis naman siya nagreply at sinabi niya, Nanay o Ina raw ang ibig sabihin nun. Siya ang Ina ni Aera. Lumapit siya sakin at niyakap ako ng mahigpit. At tsaka ko narinig ang paghikbi niya.

nakangiti niyang sabi sakin at inilahad ang kamay para makipag kamay at tinaggap ko naman 'yon. "Angela Martinez po," pagpapakilala ko naman. "Bagay na bagay ang pangalan para ka talagang anghel," natawa naman ako sa sinabi ni Teacher Ainna. "Naku hindi naman po," kunwari nahihiya kong saad.

Kung hindi ako nagkakamali ay ito si Noah Quinn, at si Aiah Quinn, ang ina ni Anzel. Natulala ako ng ngitian ako ng Mommy ni Anzel bago lumagpas sa akin. Literal na humanga ako sa taglay nitong ganda kahit may edad na ‘to. Totoo nga na napakaganda nito sa personal kagaya ni Miracle.

Nilapitan ko si ina at akmang hahawakan ko ang kanyang isang kamay nang mabilis n'yang tinapik ang kamay ko, kasabay nun ang pagbulusok ng mga luha mula sa aking mga mata. "Saan ba ako nagkamali ng paggabay sa 'yo anak?!" sambit n'ya habang sinisisi ang kanyang sarili na may sumbat din sa akin. "Nay, patawad po. Hindi ko sinasadya," hagulhol ko habang sinisikap kong haplusin ang mailap na mga kamay ni Ina sa akin.

Bakit ba tuwing masaya ako ay palaging may lungkot na kasunod? Tita. Tita ang tawag ko sa sarili kong ina. Mula bata ako ay ipinagkait na niya sa akin ang pagtawag ko sa kaniya ng mommy, mom, mama, nanay, ina. Gano'n din sa sarili kong ama. Kahit masakit ay sinanay ko ang sarili kong tawagin sa ganoong paraan.

anito. "I see..." Napatango na lang siya at ibinaling ang atensyon sa TV. Tinakpan niya ng unan ang bibig niya dahil hindi mapigilan ang ngiti. Hindi niya alam kung bakit, pero it felt good to know that her Ninong Alejandro is not tied to anyone. There was a sense of relief inside her that she couldn’t quite explain. Hindi na lang niya iyon pinansin nang tinawag na sila ng kanyang ina para maghapunan.

Iyon ang kinuha ko at itinapat sa labi ko na napaso. "Dapat po pala pinalamig muna namin bago ko po dinala sa 'yo. Nang maringi ko po kasi kay Ate Gina na pupunta po kayo ulit dito ay nagluto po kami agad ni Ana," may halong kaba nang sabihin 'yon ni Ina sa akin. Nadala rin naman ako ng pag-alala kung paano ko sila nakita kaya nawala sa isip ko na bagong luto lang 'yong bananaque.

-Ava- Namimiss ko na ang buhay sa probinsiya. Namimiss ko ang amoy ng dagat tuwing umaga. Ang sariwang hangin, at ang maliit naming bahay. At higit sa lahat… ang inay. Ang pinakakamahal kong nanay ko.

"Hindi ko po sinasadyang itago ang totoo... Natakot lang po ako sa tiyuhin ko. Pinagbantaan niya po ang buhay ko at ni Inay kaya napilitan akong sumunod! Pero... pero hindi ko po alam na gagawa ng ganitong paraan si Karen para lang ipahiya ako sa buong mundo..." Tumingin si Mama kay Angela, at sa isang iglap, ang gulat sa mukha nito ay napalitan ng labis na awa. Agad niyang inalalayan si Angela at pinunasan ang mga luha nito, saka matalim na tumingin sa akin.

Niyakap ni Sheena ang ina at hinalikan ito sa balikat. "mom okey lang ako .Ikaw ang kinakamusta ko dahil naging mainti ang ulo ni dad sayo!" hinaplos ni Sheena ang mukha ng ina at pinunasan ang ibang butin ng luhang kusang nalalag ito sa mata.