Ang Aking Nanay Tula Novels & Stories

Na 'yong nag-iisang lalaki na minahal niya ay nagawa siyang ipagpalit at lokohin para sa iba. "M-ma, puwede po bang umuwi na tayo sa atin?" tumango ang nanay niya at isang matagal na halik sa noo ang iginawad nito sa kaniya. Mabuti na lamang at narito ang kaniyang ina kahit na papaano. May matatakbuhan siya.

Na nahuhulog na ako sa kaniya at hindi ko na alam kung magiging totoo ba ako sa sarili ko at hahayaang malaman ng mundo ang mga sekreto ko. "Masasaktan ka anak pero alam kong higit sa anong sakit mas angat ang lakas ng loob mo." "Paano niyo minahal si Tatay?" Malumanay kong tanong ng maalala ang mga masasaya at malambing nilang nakaraan. Agad na sumilay ang ngiti ni Nanay mahahalatang maging siya ay nasabik at nangulila rin bigla.

"Anong oras na oh!" Sa pang limang pagkakataon, niyugyog na ako ni mama. Mukhang hindi na siya nakatiis pa, magkaroon ka ba naman ng anak na matigas pa ang ulo sa bato. Halos mabalian na ako ng buto. Kung hindi ko lang siguro 'to nanay, ewan ko na lang. Syempre, joke lang. "Ma, naman..." Apila ko. Ayaw ko kasi talaga, kahit baliktaran pa ang mundo. Ayaw ko!

Natatawang tumunghay muli ako. Lumapit ako sa lapida kung saan nakaukit ang kaniyang pangalan. Hinaplos ko iyon. Maria B. Dela Torre “I miss you so bad, Mama. Miss na miss na kita. Sobra.” Minsan, nakakatawa mang-asar ang tadhana. Dahil makalipas ang kalahating oras ay nagsipatakan ang maliliit na butil ng ulan mula sa langit. Kalaunan ay naging malalaking butil na ito hanggang sa naging malakas na ulan.

she said gesturing me to walk inside. "Ohh.." I nodded as I give her an awkward smile. "You can call me Nanay Emily or Nanay Ems for short." and when she noticed my confusion, she smiled and explained it to me. "Nanay means mother." "Ahh.." I said nodding. "Nanay Ems." "I'm sorry if you get confused." "No, it's okay. I like it." She smiled "I'm a pure Filipina, how about you, are you a pure American?"

Kaya nga marahil naging matatag siya sa pakikibaka at matibay sa mga pagsubok nitong mga nagdaang taon. Nakatulugan ni Mina ang pag-iisip ng tungkol sa mga nakaraan. Nakaramdam siya ng gutom ngunit mas gusto ng kanyang katawan at diwa ang magpahinga kaysa kumain. Parang pagud na pagud na siya. I miss you, Mama... bulong niya habang papahimbing ang kanyang pagtulog. Siya lang ang may malinaw na alaala ng butihing babae na nagluwal sa kanilang magkapatid.

Palaging may solusyon kapag humihingi ako ng tulong sa problema ko. Hindi ko naisip na huling pagkikita na namin kahapon. Sana pala...nagpasalamat ako sa kaniya. Sana nasabi ko kung gaano ako kasuwerte at nakilala ko siya. Sobrang dami kong dapat sabihin sa kaniya pero huli na ang lahat. Wala na siya. "Mami-miss po kita, Aling Mona. Salamat po sa lahat. Hindi po kita makalilimutan,” bulong ko bago ko hinaplos ang kabaong niya.

Walang direksyon at walang pinahahalagahan? Ipinikit ko ang aking mga mata, at sa muling pagdilat nito ay ang muling pagsikat ng ordinaryong bagong araw. "Goodmorning 'nak." bati sa'kin ng nanay kong laging nakangiti. Hindi ko alam kung bakit hindi ko man lang namana sa kan'ya ang pagiging masayahin sa buhay. "Goodmorning po. Papasok na po ako." walang emosyon kong tugon.

Luciano held Tanya in his arms, made up of countless memories and moments he had collected. In countless moments, Luciano desperately wished he could erase everything she had endured before. He wished he could take her out of her ruins and free her from her father's grip, sparing her from every hardship fate had lined up for her and saving her from countless unbearable moments. Yet, she was Tanya, after all. Like a climbing vine, she entwined everything she could and drew strength from all she could. Standing gracefully in the sunlight by the floor-to-ceiling windows, she rose toward the clouds slowly but relentlessly.

Pero maya maya lang biglang may isang butil ng luha na tumulo sa pisngi nito na mabilis din nitong pinalis "Umiiyak ba kayo Nay?" "Tears of joy lang ito anak. Hindi lang ako makapaniwalang kay bilis dumaan ng mga araw. Tignan mo naman, sino ang mag aakalang ang masungit at makulit na batang babaeng inalagaan ko noon ay lumaking maganda at mabait ngayon? Kung hindi lang mahigpit ang Daddy mo sigurado akong marami ang manliligaw sayo."