Sa Aking Mga Magulang Tula Novels & Stories

Sarcastic I slowly close my eyes i feel the peace in this kingdom, i fell like im home. I open my eyes where am i? Its so dark i cant see anything! I hear some voices whispering in my ears i hate it! "Wag kang mawawalan ng pag asa hija" i heard it, whats this? "Zuri wake up" ""What do you think my daughter you can have a happy life?" Im scared, im so scared Its look like an echo inside in my mind "Baby dont hate me okay? Uhmmm daddy loves you so much kaya gising ka na"

Kaya hindi na siya naniniwala. "Alam kong kaya mo 'yan. Ikaw pa ba? Sus." "Sobrang dami ko talagang iniisip this past few days. Hindi ko alam kung paano ko pa sisimulan ulit ang lahat dahil masyado akong nawawalan ng gana." Pinisil na lamang niay ang kamay nito. Alam niyang malaki ang naging impact ng nangyari sa pagitan nito at ng mga magulang. Pero hindi niya maiwasang hindi maawa. Walang magulang itong malapitan ngayon. Walang magulang na kasama. Walang magulang na malalapitan, walang magulang na dadamay sa kaniya kapag may mga problema, walang magulang na titingin at magpapayo sa kaniya.

Yup. "Isipin mong muli ang madilim na sala kasama ang iyong mga magulang," banayad na tinig ni Dr. Yup. "Hayaan mong bumalik doon ang isip mo. Hayaang bumukas ang alaala."

sila Mom and Dad at pati na rin si Samuel but i'm so grateful to have tita Amanda kasi sya na yung nag tayong magulang sakin simula nung araw na naulila ako nakakalungkot mang isipin pero hindi naging ganon kadali ang nga bagay bagay lalo na nang isang taon pa lamang ako rito ay nagpaalam na rin sila Grandpa and Grandma sa amin ni Tita Amanda labis kaming nasaktan that time kasi naisip namin na parang hindi pa nga kami nakaka move forward from what happened to my family tapos sila grandma and grandpa naman yung umalis at iniwan kami but supposedly ganito siguro talaga ang buhay ng tao kasi minsan may mga bagay na kung sino at ano pa yung mga iniingatan mo ay ganon naman kadaling mawala o ma

--Sapphire's PoV "Napaka ganda mo parin, alam mo bang alalang-alala ako sa 'yo? Mula ng napunta ako dito sa Japan ay ikaw palagi ang nasa isip ko at ang pangakong mayroon ang ating mga magulang para sa ating dalawa. Kaya naman noong una kitang makita masyado akong na bigla at halos 'di kita makilala dahil sa dungis mo." Dinig kong wika ni ginoong sungit habang pinagmamasdan ako.

“Ikaw? Sisihin mo rin ang sarili mo kapag may bagyo. Sisihin mo ang sarili mo sa lahat ng bagay! Hindi ba dapat ako ang sisihin mo? Kami ng pamilya ko?” Tumahimik itong nakatingin sa ibaba “Hindi ko puwedeng tanggapin ang pagmamahal mo, Blue. Ayoko ng ganitong pakiramdam na sa tuwing nagiging masaya ako ay natatakot ako. Natatakot akong pagkatapos ba ng saya ay may dumating na naman na problema? Pagkatapos ba ng saya habang nagugustuhan kita ay may mangyayaring masama? Wala akong karapatang maging masaya kung habang buhay ay awa at pagsisisi ang nararamdaman ko para sa mga magulang ko.”

At dahil magka-sosyo ang mga magulang nila sa negosyo at idagdag ang pagdadalang-tao ni Mama, hindi na nakatakas si Papa. And seeing Axl here, standing at his wife’s house reminds me of my father. Paano pag ikinasal kami ni Axl? Parang history repeat itself lang? Mahal na mahal ni Mama si Papa, pero may mahal itong iba. Nasasaktan ako para kay Axl na nito ko lang nakilala. Samantalang ngayon ko lang napagtanto na masakit pala kay Papa ang makulong sa taong hindi na niya mahal na matagal ko nang nakakasama.

Because of her stupidity, she was losing precious time she could have spent with Max if only she did not sulk and drink all those drinks. -=- Max ‘Sana’y di magmaliw ang dati kong araw Nang munti pang bata sa piling ni Nanay Nais kong maulit ang awit ni Inang mahal Awit nang pag-ibig habang ako’y nasa duyan’ ‘I hope that the days of old won’t fade away When I was a baby in my mother’s arms I wish to hear her song again A song filled with love as she rocks my cradle’

ako. "Hmm, okay lang naman. Eh sila kamusta? May taning na ba ang buhay nila?" Siya na sigurado akong ang tinutukoy ay ang mga magulang namin. I chuckled. Naiintindihan ko naman siya kung ganyan siya sa mga magulang namin. "Hmm, okay naman sila, ganun pa rin" ***