Ang Aking Sarili Novels & Stories

i mess my own hair naiinis ako! naiinis ako sa sarili ko! alam kong kasalanan ko to eh! ---- end of Chapter 3 ----

tipid niyang sagot. Ang totoo niyan, deep inside, kilig na kilig na siya rito. Hindi niya akalaing ganito ka-possessive ang isang Blake Kent Hernandez. How lucky she is! “I love you! Akin ka lang, ha?” sabi nito. Para siyang maiihi sa sobrang kilig. Napatingin muna siya sa paligid, mukha namang busy ang mga ito. “I love you, too,” tugon niya sa binata.

"Hey, why are you crying?" "Masaya lang ako kasi hindi ko na kailangan pang mamalimos ng pagmamahal. Simula pagkabata ko, hindi ko naranasan na mahalin kahit pa ng sarili kong mga magulang. Tapos kay Prince ako ang palaging lumalapit sa kanya para mahalin niya ako. Pero ikaw... Ikaw..." Niyakap siya nito. "Shh... Pinapangako ko sayo na hindi mo na ulit mararanasan lahat 'yon. Mahal kita, Gin."

Kinalma ko Naman Ang Sarili ko at agad ko namang tiningnan Ang Sarili ko sa salamin. " Ilalabas ko lang itong dark side ko sa Oras na mahulog na siya Sakin" kausap ko sa Sarili ko. Ngumiti naman ako ng nakakaloko bago lumabas.

“Huwag mo sisihin ang sarili mo.” Siya ay nagpakawala ng isang mapait na ngiti sa sarili at nanatiling tikom ang mga labi. Ganyan talaga ang ugali niya, hindi niya sinisisi ang sarili niya. Sobrang taas ng tiwala niya sa sarili at hinding-hindi niya pinagdududahan ang sarili niya.

seryosong sagot ko "Pansamantala lang naman ito habang nagpapagaling ako at isa pa, wala naman silang magagawa kung gusto ko. Kaya, Sweetheart, ihanda mo ang sarili mo. Dahil habang nagpapagaling ako, ikaw na muna ang bahala sa lahat." seryoso niyang wika Pigil ko naman ang sarili kong mapangiti. Well, tingnan mo nga naman...totoo talaga ang mga sinasabi ng iba diyan. Kapag may tiyaga, talagang may kalakip ng biyaya.

Pagkaka usap nya sa sarili. Mahina nyang sinampal ang sarili para magising sya. "Maybe it was my way to apologize things, right?" Pag kukumbinsi nya, "yeah, right, tama! Sinabi ko yon dahil na gu-guilty ako!" Tumango tango pa sya at tumayo. Pumunta sya sa kanyang kama at doon nya ibinagsak ang kanyang katawan.

Nawala sa ‘king isipan ang katotohanang mahal ko pa rin siya at baka ay mas lalo ko lang dinidiin ang aking sarili at ako pa rin ang masasaktan. Ang tanging laman ng aking isipan ay ang tugunin ang init at pagbigyan ang aming mga katawan sa gusto nitong mangyari. Bahala na kung ano ang mangyayari bukas. This will be the last time that I’ll let my body do the language for me.

IKAW LANG DAPAT! " Maliligo na ako! " Hindi.. Hindi ko kaya.. Ayaw ko munang lumabas ng aking silid. Hindi muna ako magpapakita sa kaniya. Naiisip ko parin ang kanina. Hindi ko na tinignan ang halikan nila dahil lalo lamang akong masasaktan. " Diyos at Diyosa.. iyon ang mas bagay pakinggan. Isa lamang akong hamak na mortal. "

Tanong ko "Hindi araw West, kung Hindi LINGGO. Kailangan mo 'tong ipahinga ng ilang linggo para maghilom ang sugat mo, huwag mo ring bibiglain ang sarili mo na tumayo." Sagot niya kaya napasinghal ako