Novel & Cerita Ang Aking Sarili

IKAW LANG DAPAT! " Maliligo na ako! " Hindi.. Hindi ko kaya.. Ayaw ko munang lumabas ng aking silid. Hindi muna ako magpapakita sa kaniya. Naiisip ko parin ang kanina. Hindi ko na tinignan ang halikan nila dahil lalo lamang akong masasaktan. " Diyos at Diyosa.. iyon ang mas bagay pakinggan. Isa lamang akong hamak na mortal. "

Tanong ko "Hindi araw West, kung Hindi LINGGO. Kailangan mo 'tong ipahinga ng ilang linggo para maghilom ang sugat mo, huwag mo ring bibiglain ang sarili mo na tumayo." Sagot niya kaya napasinghal ako

Babaeng ito talaga. Makalipas ang ilang sandali ay napakurap-kurap na lamang ako habang tulalang nakatingin sa malaking salamin. Gusto kong sampalin ang aking sarili upang makumbinsi lang ang sarili na hindi ito ako, na ibang tao ito. Ngunit ang yakap ng aking kaibigan mula sa aking likod ang siyang nagpapatunay na hindi nga ako nananaginip, hindi nga ibang tao itong kaharap ko kundi ako mismo. Shocks, ang ganda-ganda ko! Siyempre, pupurihin ko ang sarili ko, sino pa bang mag-aangat ng sariling bangko kung hindi lang din ako?

Adam... NAGISING ako sa sikat ng araw at biglang napabangon. "Sanya!" Tumingin ako sa paligid, hindi ko kwarto ito, tiningnan ko rin ang sarili ko at wala akong suot, napunta rin ang tingin ko sa bahid ng dugo na nasa puting kobre kama, hindi panaginip yung lahat, hindi panaginip yung kagabi. May nangyari sa amin ni Sanya, binigay niya ang sarili niya sa akin.

Aniya. Tumango ako at hindi mapigilan ang sariling mapaiyak. Ang sakit lang talaga, na ang taong pinagkakatiwalaan mo, ang siya pa ang magtataksil sa 'yo. Na ang taong akala mo kakampi mo, 'yon pala sinasaksak ka na patalikod.

proud na sabi ko . Jusko sarili ko pa ba ibaba kopa ?syempre minsan kailangan natin mag angat ng sariling bangko sino pa ba ang magbibigay ng lakas ng loob satin kundi sarili lang natin ,kailangan matuto muna natin mahalin ang ating sarili ,bago ang iba para sa huli di tayo magsisi. "Pwede bang akin ka nalang?" natahimik ako sa sinabi nito diko alam kung ano irereaksyon ko dahil di ko alam kung ginogoyo lang ako nito.

Alexa's Pov I really hate him! "Nakakainis!" Nagpupuyos ang damdamin na lumangoy ako sa pool. Hindi ako makapaniwala sa sarili ko. "Bakit ka nag-response ako sa halik niya. Hindi ko dapat ginawa 'yon. Ano na self? Hindi mo na ba kayang pigilan ang sarili mo, ha? Ano ang susunod? Aaminin mo sa kanya na may nararamdaman ka na sa kanya, ha? No way! Hindi pwedeng mangyari 'yon." Kastigo ko sa sarili ko habang nakatigil ako sa gilid ng pool.

Hindi naman siguro siya babalik, tama? Gusto kong kutusan ang sarili ko sa isip ko dahil natuto na akong mag-isip ng ganito—na alam kong hindi ko dapat iniisip. How can I think such a thing? bulong ko sa sarili. No, mali ito. I shouldn't be selfish, hindi naman ako ang dapat na nandito. Isa lang akong substitute bride na walang karapatang umangkin ng kahit ano.

Nakatingin ako sakanila na papalayo sakin. Ahhh, pag aagawan pala ha! Pfft, nakakahiya naman s***a napahiya ako sa sarili ko saglit ah. Buti nalang sa sarili ko lang ako napahiya gosh. Dahil nga mgs putang*nang mga bakla 'yon iniwan ako dito mag-isa kaya tinulungan ko nalang mimso ang sarili ko na makababa. Pagkarating ko don sa kusina ay pareho na silang nakaupo sa upuan. "Wow, ang galing naman ng dalawang to." Mahinang sabi ko sa sarili.

Huminga ako ng malalim para pakalmahin ang aking sarili. Pagod na ako. Pagod na akong maapi-api ng Sarah na yon. Pagod na akong magtimpi. Pagod na akong maliitin ng maharot na babaeng yon. And I think, this is the right time na ipaglaban ko ang sarili ko. Umupo ako ng maayos kasabay ng pagbitaw ko ng salita. "Kung gusto mo ng away Sarah, hindi kita uurungan." Jutay POV: