Novel & Cerita Ang Araw At Ang Buwan

Sa dalawang boses na narinig ko ay parang mabilis na nawala ang pagod ko. This is what I'm trying to say. I'm happy with the twins and my Mama.Wala na akong mahihiling pa. TODAY is sunday! My SunDate with my twins! “Babies! Wake up! It's time for our date!” Gising ko sa dalawa na ikinabangon agad nila. “Good morning Mommy!” Sabay na sabi nila kaya napatawa ako. “Good morning too my babies let's go and we're eating na mahaba pa ang araw natin.”

Naupo silang dalawa sa duyan na nakaharap sa buwan. Hinawakan ni Jaydon ang ulo ni Aeriza at inihilig niya yun sa balikat niya. “Hangga’t kaya kong pasayahin ka at ang pamilya natin gagawin ko kahit ano pa maging kapalit.” Napangiti na lang si Aeriza at masaya nilang pinagmasdan ang napakaliwanag na buwan sa kalangitan. Hinihiling niyang sana ganito na lang palagi kapayapa at kapanatag ang dibdib niya.

Bulong nito kaya napatingin ang dalaga dito ngunit isang kindat ang natanggap niya mula sa binata. “Babaero ka? Ako tigilan mo ako sa ganiyan, hindi ako nadadala sa mga ganiyan. Isa pa hindi namang tuluyang nawawala ang mga bulaklak tulad ng buwan, kung ang mga bituin at buwan ay natatakpan lamang ng mga ulap ang mga bulaklak naman ay nawawala ngunit nag-iiwan sila ng maraming buto na sa paglipas ng oras at araw ay magsisitubo at mas magiging marami pa.” paliwanag nito.

LENA’s POV Mula sa lanai nakatanaw ako sa malawak na hardin, ang malamig na simoy ng hangin ay dumadampi sa aking balat, habang ang mga bituin sa kalangitan ay kumikislap na parang mga diyamante sa dilim. Ang buwan, na hindi sakto ang hugis, ay nagbigay ng isang mahiwagang liwanag sa mga halaman at mga puno. Dalawang linggo na rin simula nang tumira ako sa lugar na ito, at bagaman nag-aadjust pa ako, marami pa akong kailangang matutunan.

Hyacinth Mabilis na lumipas ang mga araw at ngayon nga ay isang buwan na ang aming relasyon ni Argus. At hindi naman ako nagsisi dahil araw-araw, hindi nakakalimutan ni Argus na iparamdam sa akin ang pagmamahal niya.

Agad niyang binalingan si Kibaweg para humingi ng saklolo. “Every 29.5 days po ang phase ng new moon, yung 2.2 days catching up,” ani ng binata. “Pero sa aming mga katutubo, ang tinatawag talaga naming kabilugan ng buwan ay yon pong harvest moon.” “E kelan nga?” Natatawang sinabi ni Kibaweg ang eksaktong petsa. “Ayun,” may himig pagbibirong sabi ng ama ni Guen. “ napakasimple. Month, day, year… Yan ang ilagay nyo sa invitation, ha… Wag yang kabilugan ng buwan.”

EULA Araw ng sabado. Maaga akong bumangon dahil excited akong umuwi sa bahay. Sa wakas ay makikita ko na rin si Nanay at ang mga kapatid ko. Mabilis akong nag-ayos ng gamit at mabilis na lumabas. Sa isang buwan kasi ay may dalawang araw lang kami na bakasyon. At ngayon ang day-off ko, bale dalawang araw akong mawawala.

Bilog ang buwan at may pagka-kulay asul ito. Habang nakamasid lamang sa mga ulap na paminsan-minsang tinatakpan ang liwanag ng buwan, isang hilam na luha ang lumandas mula sa aking kaliwang mata. Ito ang sumisimbolo sa lahat ng kalungkutan, kawalang pag-asa at pagkabigo. Wala akong maramdaman. Namamanhid ang aking buong katawan. May mga kadena namang biglang gumapang sa aking mga braso at binti, ngunit hindi ko ito pinansin. Mariin akong napapikit nang bigla akong hilahin ng mga ito nang sabay-sabay, at kulang na lamang ay magkanda-hiwa-hiwalay ang bawat parte ng aking katawan.

“Lord, please? Alam kong ang dami kong kasalanang nagawa sa’yo pero nagmamakaawa po ako, please iligtas niyo po ang ma taong naiwan doon. Iligtas niyo po ang asawa ko, iligtas niyo po kami ng anak ko.” Pagbukas ko ng mata ay siyang pagbungad sa akin ng langit na unti-unting iniilawan ng nakatagong araw. Napangiti ako kahit papaano, for I know that sunrise means new beginning. Alam ko na sa bawat pagsikat ng araw ay siyang pagsikat ng pag-asa dala ng bagong kabanata. Napagaan nito ang aking loob na tila narinig agad ng Diyos ang aking hiniling.

"alin? Yung bumaba si Haring araw? De joke lang. Di eh. Ano ba yun?" "may kasabihan na. Ang buwan at araw ay magkasintahan. Sobrang mahal na mahal nila ang isa't isa. Dahil sa ginawang pagbabahagi ng diyos sa lahat ng meron sa mundo gaya ng hayop at tao, tubig at lupa, saka marami pang iba.