Novel & Cerita Ang Araw At Ang Buwan

Ano ang ginagawa ko ng dalawang taon pabalik sa oras? "Ika -3 ng Abril, ika -3 ng Abril ..." Inulit ko, sinusubukan kong alalahanin ang isang bagay. At sa lalong madaling panahon, nakuha ko ito! Ang araw na dapat nating panoorin ang Twilight Saga; Breaking Dawn, ngunit ang sinehan ay nahuli ng apoy at may nagligtas sa akin. Humina ako. "Ang araw na nakilala ko si Damon," ang aking tingin ay naging malamig. Ang bastard na iyon!

At tamang pagmamahal na dumarating kapag buo na ang dalawang pusong minsang nabasag. Ngumiti si Rheana habang nilalakad ang tahimik na daan pauwi. “Sa wakas,” bulong niya, “nakahanap din ako ng kapayapaan.” At sa gabing iyon, sa ilalim ng malamig na buwan, nagsimula ang bagong yugto ng buhay ni Rheana — hindi bilang babaeng iniwan, hindi bilang babaeng nasaktan…

MASAKIT ang puson ni Bambi nang magising siya dahil sa buwanan na dalaw. Ito ang pangalawang araw, kompara sa nakaraang buwan ay triple ang sakit na kaniyang nararamdaman at mas gugustuhin na lang mahiga sa kama sa apartment niya buong araw. Ang kaso, dukha siya, kailangan pumasok saa trabaho kaht masakit ang puson.

Mavi Pov Sa loob ng gubat kung saan naiilawan ng liwanag ng buwan ang paligid ay nagkatipon-tipon ang ibang mga wolf's pack at hinihintay ang paglabas ng moon goddess para ibigay ang kanyang blessing sa kobagong destined mate na mapipili ngayong gabi. Ang gabing ito ay tinatawag na sacred moonlight ceremony, kung saan ay dalawang tao ang bibigyan ng liwanag ng buwan para ipaalam sa lahat na sila ang nakatakda para sa isa't isa. Kaya naman excited ang mga babaeng single sa event na ito para malaman nila kung sino ang kanilang magiging destined mate. At isa ako sa mga babaeng single na narito at umaasa na ire-reveal ng moon goddess ang lalaking nakatakdang maging mate ko.

Maririnig sa paligid ang uwang ng mga lobo at ang mga tunog ng mga insektong panggabi na lalong nakakadagdag sa pamilyar na pakiramdam na iyon ni Rycon. Nagpalipat-lipat siya sa mga sanga. Tinanaw niya ang bilog na bilog na buwan na malapit nang magtago sapagkat ilang oras na lamang ay mag-uumaga na. Muli niyang inilagay sa kaniyang noo ang kaniyang dalawang daliri at nang magmulat ilang segundo lamang ang nakakalipas ay natagpuan niya ang sarili na nakatapak sa buwan. Hindi na nagtaka si Rycon kung paano niya nagawa ang bagay na iyon. Ramdam niya sa kaibuturan ng kaniyang puso na hindi iyon ang unang beses na nakatapak siya sa buwan. Pinagmasdan niya ang kalangitan na punong-puno ng mga bit

“Ang magmahal ng mag-isa ay parang paghihintay sa araw sa gitna ng malakas na ulan na may hamog at kulog na nagtutugma, ang ulan ay hindi isa o dalawang araw kundi sa buong taon, walang pag-asa para sa pagsikat ng araw at ito ay nasa gitna ng karagatan na may ganoong uri ng klima.” Kumunot ang noo ni Ruby. “Ang hirap maintindihan ng pagkukumpara mo.” Mahinang tumawa si Luna, “Ganoon din ang pag-ibig na nag-iisa, mahirap maintindihan. Ang magkasintahan, dapat nilang tanggapin ang pag-aaksaya ng oras, manatili sa gitna ng bagyo hanggang sa sumikat ang araw. Ang araw na tinutukoy ko ay ang kapalit na pag-ibig. Ang bagyo ay nangangahulugan ng kalungkutan at paghihirap na sinasamahan ng mga luhan

Hindi mo ba iniisip na maganda ang mood? Sa sandaling iyon, isang maliwanag na buwan ang sumikat sa madilim na kalangitan. Ang mga mabulaklak na paputok ay sumabog sa mga bituin habang ang mga makukulay na ilaw ay kumikinang nang maliwanag sa magkabilang panig ng ilog. Ang buwan, mga paputok, at mga makukulay na ilaw ay sumasalamin sa kumikinang na ilog na kanilang nilayag, malayo sa pagmamadali at pagmamadali ng lungsod. Nakatayo laban sa hangin sa ilog na ito, parang ang mundo ay gumaganap para sa kanila. Natigilan si Christian. "Hindi ka ba marunong sumayaw ngayon?"

Mabagal na sinabi ni Rong Huangde, "Bago natin pag-usapan ang konseptong ito, gusto kong magkuwento sa iyo. Marahil ay narinig mo na ito dati. Sinasabi ng alamat na ang mundong ito ay orihinal na walang buwan. Ang Diyos lamang ang lumikha ng Lupa. Ang Earth ay ang tanging planeta sa buong uniberso. Ngunit sa paglipas ng panahon, biglang isang araw, ang isang tao na tinatawag na Galileo ay nag-imbento ng isang teleskopyo na maaaring tumingin sa kabila ng kalangitan. "Nangangahulugan ito na ang buwan ay hindi umiiral hangga't hindi mo ito nakikita. Kapag mayroon kang kakayahang makita ito, ang buwan ay ilalagay doon. Naiintindihan mo ba ang ibig kong sabihin?" Nataranta si Shaun, pero parang m

Bagamat malalim na ang gabi ay hindi siya nakaramdam ng pag-aalala para sa pinsan sapagkat normal na sa kanilang mga taong-lobo ang gumala nang gano'ng oras, lalo na kapag kabilugan ng buwan. Babalik na sana siya sa pagtulog nang mapansin ang makinang na bagay na nakapatong sa mesa, sa ibabaw ng isang unan. Ang kan'yang korona. Napabuntong-hininga siya nang maisip ang mga obligasyong kanyang kahaharapin simula bukas bilang bagong Reyna ng kanilang tribo. (flashback)

tanong niya. Umiling ako. "Tingin nalang ulit tayo doon." turo ko sa mga bituin. "Ang galing ng Diyos noh. Ginawa niya ang sun para mag-ilaw sa umaga at moon and star naman sa gabi." "Because they were made for a purpose. Hindi makakapag-ilaw ang moon kung wala ang reflection ng sun sakanya. Nagmimeet lang sun and moon during eclipse." "Tapos naghihiwalay din." saad ko.