Ang Araw At Ang Buwan Novels & Stories

Hindi katulad ngayon, nagbibilang ng mga araw hanggang sa dumating ang susunod na kabilugan ng buwan. Hindi ko kailanman hahanapin ang liwanag ng umaga kapag hindi ako nabulag sa mahabang dilim ng gabi. Napunta ang atensyon ko sa malaking buwan na kita rito sa aking silid habang nakahiga. Tharia is harnessing power from the moon kaya ba tuwing fullmoon lang niya ginagawa ang ritwal ng sakripisyo? Paano kaya kung new moon? Gaano kalakas ang kapangyarihan niya? Nagiging mahina kaya siya kapag walang naka-usling buwan?

ngumiti lang sya saakin at tumango Napatingin ako sa paligid "Ang ganda ng langit no Katanaya? Lalo na at papalubog na ang araw" Napatango ako sa sinabi niya at tumingin din sa itaas. Kitang kita ang Dalawang buwan na binabantayan ng isang dragon—Teka! Papalubog na ang araw?! Agad akong napatayo dahil sa naalala ko at tumingin sa paligid papadilim na "Bakit katanaya?" Napatigin ako kay Nicole dahil doon

Sa tuwing magigising ako, nariyan si Ariana—inaayos ang apoy, hinahaplos ang noo ko, binibilang ang paghinga ko na parang panalangin. Minsan, nahuli ko siyang nakatitig sa akin.Hindi ako umimik-hindi rin siya umiwas. Pagsapit ng madaling-araw, bahagyang lumiwanag na ang silangan. Maputla ang araw, parang sugatan din. May mga ibon sa malayo. May amoy ng basang lupa at alat. Sabay kaming tumungo sa tabing dagat upang maghanap ng maaari naming gamitin.

Lagi ba 'yang nandiyan? Naupo kami pareho at saka ko lang nakita ang tanawin mula dito. Namangha ako nang masilayan ang ganda ng siyudad na kitang-kita mula dito sa kinalalagyan namin. Parang mga bituing kumikinang ang mga ilaw galing sa mga gusali na maliit tingnan mula dito. "Wow." Kapag umangat naman ang tingin ay makikita ang totoong mga bituin na mas lalong kuminang dahil sa maaliwalas na panahon. Crescent ang hugis ang buwan at walang ulap na tumatakip sa langit.

Kaya mag-papasalamat paadin ako kahit na bihira ko lang amramdaman ang ginhawa. Sumimsim ako muli sa alak na nasa baso at paunti unting lumiliwanag ang pigid, the sun nag hahari na ito muli matapos ang gabi na malamig at tahimik, sun rise means another day, a new life and chances. Kung ang araw ay hindi napapagod na mag-bigay ng liwanaga, angbuwan din naman ay hindi napapagod an mag-bigay liwanag sa gabi na madilim, kahit saan ay may liwanag.

dagdag niya pa " Tulad ng moon. " kapwa sila tumingin sa taas kung saan makikita nila mismo ang dumudungaw pa lang na buwan. "Mas kilala siya kapag full moon, nakikita ng mga tao ang ibang version niya tulad ng new moon, half moon, or something like that pero mas binibigyang pansin ang kanyang pagkabuo kaysa sa kanyang proseso bago mabuo." pagtatapos niya.

ngumiti ako at tumango tango. "I love you too Kent Axel, please keep on giving me energy. I need you my sun," umawang ang labi niya at napatitig sa akin. "S-Sun?" "It is when we parted again, Luna and Sol. Even if we parted again, it may take too long for us to meet but when it's our time. It's called eclipse." Nakita ko siyang natigilan hindi niya siguro batid na alam ko na siya ang nagsisilbing araw.

“Huwag kang matakot. Kasama mo ako.” Napahinga si Aurora sa yakap niya, ramdam ang init at proteksyon. Sa ilalim ng liwanag ng buwan, nagtagpo muli ang kanilang mga labi sa isang mahinahong halik. Hindi iyon simpleng halik ng pagnanasa, kundi halik ng pangako, halik ng dalawang taong nagmamahal sa gitna ng panganib.

Halos pabulong niyang sabi saka mapait na napa ngiti. “My relationship with Jared was good, but it was never as great as the one I had with you… Sure the guy loved me, so much na nagawa niyang bakuran lahat ng taong akala niyang magiging dahilan ng paghihiwalay naming dalawa… My relationship with him was good but it was never gonna work out because I was with him, but my heart and my soul was with you… Our relationship was never gonna work out no matter how hard we try because we both knew, I was in love with you…”

Nasa itaas iyon ng aparador. Mga larawan namin iyon noon na palihim king kinukuha kapag may pagkakataon na nagkakasama kami. Umasa ako, na magiging maayos kaming dalawa. Sa nakalipas na buwan, hindi na siya ganoon kalamig sa akin. Hindi na niya ako masyadong sinisinghalan. Peri saglit lang ang pag asang iyon, dahil sa pagdating ni Astraia. Ang babaeng iyon talaga ang sumira sa aking mga pangarap..