Ang Kaalaman Ay Kapangyarihan นิยาย & เรื่องราว

I'm just 10years, old at kulang pa ang kaalaman. Ang sabi ni Ina mailalabas ko sa tamang panahon ang aking kapangyarihan sa kagipitan? But know, kailangan kong ipagtanggol sa kanila ang sarili ko. Wala akong magawa kundi ang umiyak ng umiyak.

Ang katahimikan niya ay hindi kahinaan. Ito ang hudyat na handa na siyang umatake— sa tamang oras, sa tamang paraan, at sa paraang hindi nila inaasahan. At habang natutulog ang lungsod sa ingay ng tsismis, si Elena ay gising sa isang katotohanan: ang tunay na kapangyarihan ay hindi kailanman sumisigaw.

ay siya palang pinakamatibay sa kanilang lahat. Ang kanyang lakas ay hindi nasusukat sa dami ng mga lugar na napuntahan o sa dami ng mga taong nakilala. Ang kanyang lakas ay nagmumula sa katotohanang pinalaki siyang may tamang pagpapahalaga, may malalim na kaalaman, at may pusong handang magsakripisyo para sa kanyang pamilya at sa katarungan.

Ano bang kalokohan ang pumasok sa isip niya nuon para isipin ang bagay na iyon? Tsk. Tsk. Ni hindi nga niya naiisip na magpapahinga siya. Ang tunay na kaligayahan ay ang makita mong yumuyukod ang lahat saiyo dahil mas makapangyarihan ka kaysa sa kanila. Ang tunay na kaligayahan ay iyong nakikita mong lahat ng negosyong hinahawakan mo ay nagiging matagumpay.

Buti na nga lang eh at wala akong kapangyarihan, at least di ko yun problema. "Ganyan talaga yan sa simula Yuwe. Hindi naman pwedeng 1st kapa eh pang 4th year level na kaagad ang galing mo. Kaya nga escalator system ang edukasyon dahil mahirap pag-aralan ang kapangyarihan. Isipin mo, lahat din ng nasa higher level ay dumaan sa sitwasyon mo. And based on my observation, lahat kayo ganyan ang struggles. Kaya wag ka ng malungkot kasi pasasaan at gagaling ka rin." Paliwanag ko rito. Hindi ko nga alam kung naintidihan ba nito ang sinasabi ko.

"At bakit naman ina? Kamangha-mangha ang taglay nitong kapangyarihan hindi ba?" "Alam ko anak, subalit wala pa ang nakakaalam kung ano nga ba ang taglay nitong kapangyarihan. Masama man o mabuti, mas maganda kung wala na lang ang magmay-ari at makatuklas sa kapangyarihan nito." "Huhulaan ko, hindi niyo pa rin ito nakuha?" mapanglait na sambit ni Prinsesa Alora.

Ayaw niyang siya ang maging dahilan ng kahihiyan nito. At higit sa lahat, alam niya ang katotohanan: Walang pakialam ang mundo sa galit ng isang walang kapangyarihan. Kung gusto mong igalang ka ng iba, kailangan mo munang palakasin ang sarili mo.

Dito, ang impormasyon ay kapangyarihan, at ang kapangyarihan ay kaligtasan o panganib. “Opo Gov,” sagot ni Lucas, halos maramdaman ang malamig na hangin ng babala. Silas ngumiti, isang ngiti na banayad lang pero may matinding bigat. “Tandaan mo, Lucas… sa mundong ito, kaalaman ang kapangyarihan. At kami ang may hawak ng kapangyarihang iyon. Huwag nating hayaang may makalusot… kahit gaano kaliit.”

Inis kong sigaw sa kaniya. "Bata ka pa kaya hindi mo naiintindihan ang lahat,ang mabuhay ng gaya ng iniisip mo ay hindi mahalaga,karangyaan,kapangyarihan at kayamanan ang siyang tunay na kasiyahan." Wika pa nito.

Kahit papaano ay na-e-excite na rin ako na matutunan ang mga kapangyarihan ko bilang isang witch at bilang isang taong lobo. “MADALI lang ang paggamit ng kapangyarihan mo bilang isang witch. Una, dapat malaman mo muna na witch ang katauhan mo. Ang pagiging aware mo sa katauhan mo at paniniwala mo na magagawa mo ang isang bagay gamit ang kapangyarihan mo, ang magpapagana sa iyong kapangyarihan bilang isang witch. Magagawa mo na ding makipag-ugnayan sa lahat ng bagay na may kaugnayan sa kalikasan. Katulad na lang ng paggamit ko sa naputol na sanga ng puno bilang sasakyan na lumilipad sa hangin. Nabibigyang buhay ko iyon sa paraan ng pakikipag-usap sa kaniya at paggamit ng aking kapangyarihan n