Novel & Cerita Ang Pangit Niya

May manok ng tutuklaw, ako lang dapat. Joke lang! "Famous, girl. Hindi naman maganda!" Inartehan pa talaga niya. Ano bang pinaglalaban ng babae na ‘to? Hindi na ako nakapagpigil, ang dami siyang say, eh! Hindi ko naman hinihingi ang opinyon niya. "Pag inggit, pikit!" Pagpaparinig ko. Kung gawin ko kaya siyang sahog sa pancit, sa tingin ba niya nakakapagsalita pa siya?

minsan nagagamit ko rin pala yung utak ko. Nagsimula nanh bumuka este gumalaw ang bibig nya kaya dali dali king pinagmasdan yun at ang mukha nya ay tinignan ko saglit at mukhang galit sya dahil nakakunot ang noo nya! Parang sinasabi nang bibig nya na 'BAKIT KASE ANTATANGA NYO?!',Ayan ang sinasabi ng bibig nya base sa galaw ng labi nya!

Pero bakit naman ganito ang naging panlalaro nito? Mapanakit. "Hey, bakit? May problema na naman ba? Umiiyak ka na naman ba?" sunod-sunod nitong tanong sa kaniya. Hindi niya napansin na basang-basa na ang kaniyang mukha. Basang-basa na ito ng luha habang nakangiti ang kaniyang mga labi.

sabi nya at base sa mukha nya ang irita Sasagot sana ako pero pinigilan nya ako, "Ako muna, pwede?" Wala akong nagawa kundi tumango "Nung una, kaya ko tiisin ka. Pero nung makita kong kaya mo akong hindi pansinin din, at nakita kong masaya ka sa iba. Damn! Ang sakit isipin! That should be me!" Irita nyang sabi Wala akong nagawa kundi ang yakapin nalang sya

paniniyak ko, para lang marinig ko ang kanyang sasabihin. "Hi-hindi. Ano kasi, uhm... na-napuwing ako habang nagsasalansan ng mga pinggan." Palusot niya, ngunit halata naman sa kanyang mga mata. Nakangiti nga ito, masigla at maasikaso, pero mababakas naman sa kanyang mga mata ang pighati at kalungkutan. Sinubukan kong tanungin siyang muli, ngunit kagaya kanina ay todo tanggi pa rin siya.

Sarkastiko kong tugon saka binitiwan ang kaniyang kamay. “Parang iba kase, hindi kaya--“ “Hindi ano?” Putol ko sa kaniyang wika at bigla namang naglaho ang mga matatamis na ngiti sa kaniyang labi. “Wala” Napaka iksi niyang tugon.”Gusto mo bang kumain tayo ng paborito mong inihaw na pusit yung maanghang na maanghang?” Agad naman akong nakaramdam ng gutom ng kaniyang sambitin ang paborito kong ulam. Pero teka, paano niya naalala ang aking paboritong ulam, eh minsan ko lang naman iyon nabanggit?

Hinawakan ko ang kanyang balikat, at parang nasasaktan talaga siya. "Hoy! Ayos ka lang ba?" nag-aalalang tanong ko. "H-Hindi. Parang masakit dito," sabi niya sabay turo sa kanyang pisngi. Ngumiwi ako. "Huh? Bakit pisngi?" tanong ko. Hinawakan ko ang pisngi niya at tiningnan kung may sugat ba. "Parang wala naman, ah?" "Hindi mo lang nakikita, pero meron talaga. Ang sakit! Aray!"

Matapos ko siyang ilibre ito pa ang igaganti niya saakin? "Now what senyorita? Pwede na ba tayong umuwi?" he said sarcastically but I just rolled my eyes and walk first past by him, binangga ko pa ang balikat niya pero ako lang din ang nasaktan, ano bang pinaggagawa niya sa buhay at ganyan na lang katigas ang mga muscles niya?

Ashton "What the fuck? If you still don't want me to move then I bet my dick will soften. You're taking too long to get used to my huge dick, Vin." Pang complains gritting his teeth, he is getting bored and he's also having a hard time controlling his erection because it's already a minute or worst two and Vin still does not allow him to move and thrust his dick in and out in his asshole.

"Why are you crying this time? Where are you now? Pupuntahan kita." When I heard that cold but worried voice, mas lalo pa'kong napaluha as I'm starting to miss him now. Missing him keep annoying me to hell. He was like that anyway. Nagagawa nitong pawiin kung anumang problema ang kinakaharap ko with him kept ticking me off and getting into my nerves.