Angels & Demons 소설 & 이야기

Ang sinumang makakakita at mamakahawak sa aking anak ay mabubura sa mundo. Hindi na umimik pa ang dating modelo. Nakakatakot si Andromeda. Iyan ang pumasok sa isipan ni Yehudi. "An angel that has so many dem*ns" Mas maigi na lang na hindi talaga magkita ang dalawa. Mahina ang pangangatawan ng tunay samantalang desperado naman ang isa. Hindi maaaring mapahamak ang powerhouse ng dalawang angkan kaya protektadong protektado ang kanilang anghel.

Nararamdaman ko na may yapak ng Paa papunta saakin. Biglang lumubog ang kama sa gawing paanan ko, kaya tingin ko ay may naupo doon. "Open your eyes, i know your Awake." Boses ng Isang anghel ang nadinig ko. Mali!!! Boses ng Demonyo! Isang Demonyong Binutas ako at hindi pa nakuntento sa pag butas saakin! Winasak pa ako! Kaagad nga akong dumilat, at ngisi nga ni Damon ang sumalubong saakin. Nasa paanan ko sya at Topless.

Nung panahon ng Digmaan ng mga Angel at mga demonyo sa ibabaw ng kalawakan, Isang Angel ang nag mamay ari ng Heaven Stone na ito, at ito ang Arkanghel na si Ezikiel, Si Arkanghel Ezikiel ang Leader ng mga hukbo ng Universe, ang bahaging lugar ng kalawakan na kung saan si Arkanghel Ezikiel ay nag roronda para bantayan ang Heaven’s Kingdom, Ang may suot nang Heaven’s Stone ay patunay na isang Leader at makapangyarihang Arkanghel ang nag mamay ari nito, Si Arkanghel Ezikiel ay kayang tumalo ng isang libong mga demonyo na kahit siya lang ang mag isa, dahil sa tagalay nitong lakas at kapangyarihan dahil sa suot nitong Heaven’s Stone Pendant,

tatlong hakbang ang ginawan ko para mas mapalapit ako sa kanya. "but no one said that demon must fall in love with an angel. It is possible to demon fall in love to demons too." I grinning. Kahit muka akong angel but definitely a woman with a devil bloods. Hellios eyes flashed with a trace of surprise and he was about to speak when suddenly my phone rang. CALLING VIVIAN....... I sighed when I saw who's the caller lumakad papasok sa secret room ko at tamad kong sinagot ang tawag niya.

Buntis ako. Hindi basta-basta. Ito ay bunga ng gabing hindi ko na dapat maalala. Isang lihim na ngayon ay tahimik na umiiral sa loob ko, ngunit tila ba bawat segundo ay nagpapaalala sa akin ng bigat ng kasalanan. Ang bawat tibok ng puso ko ay tila nagbabantang ibulalas ang katotohanan sa hangin, sa mga dingding ng mansion, sa bawat mata na baka mapansin ang kakaibang aura sa akin. “Yanna, anak, okay ka lang ba?”

Ang bawat pagbagsak ko mula sa therapy bar, ang bawat mura ko sa langit habang nakatingin sa wheelchair na naging bilangguan ko. Gusto ko nang sumuko. Pero sa tuwing ipipikit ko ang aking mga mata, mukha ni Isabela ang nakikita ko. Noong panahong handa na akong mamatay, isang anghel ang nagbangon sa akin, ang magandang bata na nakita ko rito sa Paris at ang kaniyang bracelet na nahulog. Siya ang naging mitsa para lumaban akong muli.

Nabasa niyang masakit iyon sa una ngunit wala siyang nabasa na ganoon pala kasakit iyon na para siyang pinapatay sa bawat galaw nito. Ang isang malaya nitong kamay ay dinaklot ang kanyang d****b at marahas na pinisil. Hagayan siya nitong sinasaktan ngunit wala siyang magawa. Ibinaba nito ang mukha sa balikat niya hanggang sa maramdaman niya ang mga labi nito roon at ang pagbaon ng mga ngipin sa aking balat. He's a demon! She just made a deal with the devil. And he was making her pay for lying to him. Very cruel punishment for that matter.

Devil girl—siya ay nakapatong sa ibabaw ni Richard habang hawak ang maliit na pitchfork at sinasabi ang "Gusto mo bang makasalanan ngayong gabi, babe?" Angel—siya ay pababa mula sa hagdan, malamlam ang ilaw, tila nahulog mula sa langit, pero ang lakad niya ay may bahid ng... kasalanan. Sa bawat eksena, parang lumalalim ang hinga niya. Hanggang sa napahawak siya sa dibdib at napabulong, "Ano ba 'to..." Humihingal si Fae.

Sa lahat nga naman kasi ng angel, sila ni Elena ang parang nanunukso. Natigil sa pagligo si Elena nang makita ang palapit na si Erica. Hindi maikubli ang paghanga na nararamdaman ng babae para kay Erica. Humahanga ito kay Erica pero mas humahanga naman si Erica dito. "Hoy, sabi nung dalawang lalaking nadaanan ko, mga angel daw tayo," natatawa niyang sabi. Lumusong na siya palapit sa mababaw na kinaroroonan ni Elena.

"Anong oras po tayo nakauwi kagabi?" Nakita kong umiling ulit si Ate. "Hindi gabi. Umaga na tayo nakauwi. 2:00 am." Kumunot naman ang noo ko. Sa pagkakaalala ko, 11 kami umuwi. "Ha? Diba Ate, 11 tayo umalis sa bar?" "Oo nga. 11 tayo umalis don pero, alas dos na namin kayo naawat ni Cita."