Anger And Disgust Inside Out Novels & Stories

Not a single message, not a single call – nothing at all. Slowly I stand up and walk to the kitchen. I get a glass and fill it with water. As I bring it to my lips, I suddenly feel anger spreading through my body like fire. I can't hold back my emotions – I smash the glass on the floor! The pieces scatter everywhere like stars that have fallen from the sky. "Kailangan mong umuwi Andrea!" I shout as I throw things around me. I kick a chair, rip photos off the wall, and smash the flower vases. The anger is like flames spreading all over me. I can't control my emotions.

Why are we together? Umismid siya saka unti-unting inilapit ang mukha sa leeg ko. Napapikit ako ng husto kasabay nang pagkuyom ng aking kamao. Nakagat ko ang ibaba kong labi nang marahan niyang halikan at s******n ang balat ko roon. Fvck, hickeys! Anger rushed in my system. Inipon ko ang lahat nang natitira kong lakas at itinulak siya. Mabilis akong tumayo at matalim siyang tiningnan bagamat balewala lang iyon sa kanya.

Hindi ko na rin mapigilan ang sarili mo nang dahil sa galit. Resentment, shame, anger. Ang halos lahat nang iyan ay ramdam ko at hindi ko na maramdaman pa ang sarili ko dahil nandidilim na ang mga mata ko habang patuloy pa rin na sumusugod ang katawan ko. Ramdam kong halos matanggal na ang mga buhok niya at ang lakas ng d***g niya, kaya agad itong napabitaw sa akin. Kinuha ko namang pagkakataon 'yon, para buong pwersa siyang tadyakan sa sikmura.

Ngunit hindi siya; ito ang huling taong inaasahan kong marinig mula sa aking ina. Nakatitig ako sa screen, napunit sa pagitan ng pagsagot at hindi pagpansin. Ang makita lamang ang kanyang pangalan ay nag-trigger ng baha ng sama ng loob, na nagpapaalala sa akin ng sakit ng kanyang pag-iwan. Biglang huminto ang tugtog, pinaikli ang aking panloob na debate. Ngunit bago pa man ako makahinga ng maluwag, nagsimula na naman ito, kasing pursigido gaya ng dati. May gusto siya, I realized bitterly, a surge of anger rises within me.

Kung nasa mansion siya nila ay tiyak nabasag na ang lahat ng mapagdiskitahan n’yang wasakin out of too much rage. “Pero galit ako e! I feel like I wanna smash something with my hands. Gusto kong ilabas ang lahat ng sama ng loob na mayroon ako. God! You wouldn’t know how I feel kasi ‘di mo naranasan na lokohin ng…” “I’ve been through a lot worse than this! Fuck! You don’t know a thing about my past kaya ‘wag mong sasabihin na wala akong alam sa nararamdaman mo! I felt insulted!” He hissed viciously.

Umiling-iling ako. I know he’s upset but how about me? I’m pissed off. Kanina pang pilit kong pinakalma ang sistema ko. Hindi pa ako nakabawi sa nangyari kanina. My rage is still raging inside my veins that can’t be wiped out if I can’t tuck my dagger into someone’s flesh. That’s my creepy mood.

MELODY Inis na inis ako habang pabalik-balik ako sa paglakad dito sa loob ng pribadong opisina ni Shane, at pakiramdam ko ay sasabog na ang dibdib ko sa sobrang galit tuwing naaalala ko ang pakikipag-usap ko sa pekeng si Audrey kanina. I can feel my blood boiling with intense anger because that shameless woman had the nerve to act like a real mother when she couldn't even answer a basic question about breastfeeding my best friend's twins.

"I saw, what I saw. Do I need any explanations?" "WhatTheF*ck!" malutong n'yang mura. I gritted my teeth. "Yeah. The f*ck all I care. I need to get rid of her. The sooner, the better. But she's giving me a hard time. F*ck!" I gripped my hands on the glass sa biglang umusbong na galit sa aking dibdib. Tinitigan ko ang laman nito. Pilit kong kinakalimutan ang problema ko pero pilit naman pinapaalala nitong kaharap ko. T'ngna. Tinatamaan na ako ng alak. But I want more. Gusto kong magpakalunod. Nangangalit ang mga pangang mabilis kong tinungga ang laman ng baso. Nang masaid ko nanggigigil naman na banalibag ko ito. Buti na lang 'di ito nabasag. Carpeted ang sahig ng buong opisina ko.

Ang mga bisita na kanina lamang umaga ay pinupuri siya at hinahangaan ay halos duraan na siya sa mukha dahil sa matinding disgusto. Pumatak ang kaniyang mga luha. Hindi niya maintindihan ang kaniyang nararamdaman. Nariyang natatakot siya, pero unti-unti rin na nakakaramdam ng matinding galit. Ang galit ay hindi gaanong malakas na emosyon, lalo pa’t pinanghihinaan siya sa tuwing naaalala ang mga video na plinay sa harap ng mga tao. Kapag naaalala niya iyon ay parang hinahalukay ang kaniyang bituka at gusto niyang masuka. Masakit na ang kaniyang ulo. Ayaw na niyang mag-isip at makaramdam.

The laugh that she can already replace satan for being so evil. “Oh, you bitch, do you think I wanted too? That son of a bitch keeps on shouting. It almost ruined my ears. Now, let’s see if your son can still shout,” nakangisi niyang sambit kaya tila kumakalat ang apoy ng galit sa aking sistema. How can someone be this disgusting? Gustong-gusto kong paputukin ang baril na hawak subalit alam kong bago ko pa ‘yon magawa ay napatay na nila ako.