Ano Ang Bunga Novels & Stories

KINABUKASAN Maaga pa lang ay gising na si Rose, tahimik na naghahanda ng almusal. Sa bawat paghahalo ng lutong itlog at pritong tuyo, tila isang pangkaraniwang umaga pero hindi sa kanilang tahanan. Ang hangin ng dis-oras na ito ay may kabigatan na nagsasabing may mga pusong naglalaban, at mga tanong na hindi pa nasasagot.

Kitang kita ko ang fog na tinatamaan ng araw pati ang mga puno ng dragon fruit na naka tanim ay ang ganda din tignan lalo pa at may mga bunga at bulaklak na ang mga ito. Grabi halos hindi ko alam kung saan ko ibabaling ang aking tingin. Parang hindi lang farm itong dragon fruit plantation nila na ito e. Parang hacienda na siya sa luwang na aking nakikita. Panay tuloy ang kuha ko ng video. Hindi ako na inform na ang ganda pala dito. Nag dala pa sana ako ng extra memory card ko baka kasi ma full na ang memory ng phone ko dahil sa walang tigil na pag kuha ko ng picture at video e nasa bungad pa lang kami. Wala pa kami sa bahay ng mga ito.

Sylaila POV Pagkaluto ng ulam namin, sabay-sabay na kaming kumain. “Ang bango at mukhang masarap!” masayang wika ni Lusing. “Ano ba ‘yan! Bakit wala pong gulay?” tanong naman ni Isla. “Okay lang ‘yan, baby. May prutas naman,” sagot naman sa kaniya ni Lusing.

Pansamantalang pagsisilungan ko kung magkakaroon man nang pag-ulan habang hindi pa bumabalik mula sa ilalim ng dagat si Ayla. Tumayo ako mula sa pagkakaupo at lumabas sa maliit kong pasilungan upang maghanap ng makakain, nakaramdan na kasi ako ng paghapdi ng aking tiyan. Pumasok ako sa loob ng gubat at nagmasid-masid, nagbabakasakaling may makita akong pwede kong kainin. Kuminang ang aking mga mata nang may nakita akong isang puno na may maraming bunga, dali-dali akong pumunta doon at inabot ito. Hindi ko alam kung anong klaseng bunga ang nakuha ko ngunit hindi naman ito mukhang may lason dahil sa kulay nitong dilaw, at hugis. Masaya kong pinagkukuha ang mga bungang naaabot ko at inilagay sa

Kumukulay rin sa ngipin ang laman nito, pero ubod ng tamis at sarap naman kapag iyong natikman. "Wow! Ang daming bunga!" Hindi ko maiwasang mamangha sa dami ng bunga nito. Pati na rin si Sir Akio ay napatigil sa ilalim nang puno.Akala ko'y balak niyang kumuha ng bunga pero agad niya akong tiningnan.

At Mula pagkabata Hanggang sa nag dalaga ay nakaukit na sa kanyang pagkatao Ang salitang Siya ay bunga nang Maling Pag-ibig " Pinunasan ko Ang isang butil nang luha na kusang tumakas sa aking mga mata pagkatapos Kong mag kwento sa mga bata, I'm a volunteer sa isang orphanage at tuwing weekends ay pumopunta kami rito upang bigyan Sila nang supplies at mag bigay aliw gaya nang pagkukwento ko kanina.

Noong sandaling iyon, nabalot ito ng matamis na bango ng mangga. Kalaunan, ang nananatiling bango ng mangga ay banayad na nanahan sa kanilang kabataan, nagbibigay init sa kanila. Ngunit ngayon, ang tanging amoy na nagmumula kay Noah ay isang nakaka-suffocate na pabango.

At ang pamilya Jungslagger naman ang pilit nilang isinasali sa kanilang family trouble. At si Andromeda? Siya ang bunga ng mga itinanim nilang punla. Siya ngayon ay pilit na inaabot. Siya ngayon ang pilit na inaangkin. Andromeda Ang batang walang kamalay-malay sa mga nangyari, sa mga nangyayari at sa mangyayari pa. ___________________________________________________________________________

Hinanapa ang salitang senorita dito ngunit wala. "Sige, saan ba dito ang manggahan?" I asked at bahagyang umiwas ng tingin dito. Maya pa ay naglakad na kami patungong manggahan. Medyo bubot pa ang mga bunga nito at baka sa susunod na isang linggo pa pwede salukin. Sa totoo lang ay wala akong maitanong sa kanya dahil lahat ng alam n'ya tungkol sa bunga at proseso nito ay sinabi na n'ya habang naglilibot sa kahabaan ng taniman.

Maraming mga kahoy na mangga ang nakapalibot ngunit ang isang ito ay ang pinakamalakinsa lahat. Buong buhay ko ay hindi pa ako nakaakyat sa puno. Pero alam ko kung paano umakyat. Tinapakan ko ang mga malalaking sanga nito. Matibay naman siya. Maraming mga bunga ng mangga ngunit hindi muna ako kumuha dahil alam kong may mga surveillance na nakatingin. Baka may lason ito. The wind waves the tree branches as if in a raucous ballgame celebration.