Ano Ang Kapayapaan นิยาย & เรื่องราว

Payapa din naman sa kanila. Kumusta kaya ang mga naiwan niya sa probinsiya? Ang ama niya at bagong pamilya nito? Kumusta na rin kaya ang naiwan ng kanyang ina na hacienda? Ang kapayapaan na nararamdaman niya ay napalitan bigla ng matinding lungkot. Bigla ay nangulila siya. May kung anong emptiness sa kanyang sistema. It's been years simula noong umalis siya. Marami na ang nangyari sa kanya. Sila kaya?

Hindi dahil walang kapalit. Kundi dahil alam niyang may mga bagay na mas mahalaga kaysa sa mabilis na panalo—ang pangmatagalang tiwala, ang matibay na pundasyon, at ang kakayahang tumindig kahit walang palakpak. At sa katahimikan ng gabing iyon, malinaw sa kanya: ang tunay na lakas ay hindi nasusukat sa ingay. Nasusukat ito sa tibay kapag wala nang nanonood.

Napakapayapa ng lugar. "That's the reason why I really want to have peace, Syrie. Umaasa akong magkakaroon ng kapayapaan alang-alang sa mga batang iyan, sa payapang pamumuhay ng mga lobo at sa kaligtasan ng lahat."

hinahagod ni Mama Baby ang aking likod upang tumahan. "Bata ka pa Anaya. Masyadong makapangyarihan ang pamilya Capili. Kung ako sa'yo kung mayroon man silang tulong o pera na ibibigay, tanggapin mo. Iyon ang gamitin mo para makabawi kang muli. Kapag lumaki ka na saka mo na sila singilin sa kanilang pagkakautang sa'yo. Sa ngayon, ang kailangan mong pagtuunan nang pansin ay ang libing ng Nanay Lucia mo at ni Manang Inday sa katapusan. Pagkatapos kung ano ang gagawin sa pwesto ni Manang Inday sa palaisdaan. Pagtuunan mo din ng pansin ang iyong pag-aaral at etong bahay pa. Marami ka pang dapat isaalang alang. Manalangin ka lamang sa Maykapal at lahat ng eto ay malalampasan mo din." paliwanag ni

Sagot nitong tila lumungkot ang boses “Bakit naman? Kung iisipin nasayo na ang lahat pero bakit mo nasabing malungkot ang buhay mo?” Curious niyang tanong “Hindi ang pagiging mayaman ang importante sa lahat at lalong hindi pera ang makakapag bigay sayo ng kasiyahan. Iniisip ng ibang tao na kayang bilhin ng pera ang lahat maging ang kaligayan pero walang katotohanan ang bagay na iyon dahil ang totoong kasiyahan ay ang makasama ang mga taong kukumpleto sa buhay mo.” Makahulugang sagot nito

AMBER KHELLY Lahat tayo may kanya kanyang pangarap. May matayog at may simple lang. Pero kadalasan ang simpleng pangarap ang mas higit na nakakapagbigay ng saya sa taong naghangad nito. Happiness and contentment na ninanais ng lahat makamit.

Mapayapa? Paano kami magiging masaya kung ang pundasyon ng aming pagsasama ay pader ng isang kulungan? Ang mga pangako niya ay tila mga bulaklak na itinanim sa sementeryo—maganda sa paningin, pero amoy kamatayan. Ang kalayaang sinasabi niya ay para lang sa kaniya, dahil para sa akin, ang pananatili sa tabi niya ay habambuhay na pagkakabilanggo. Wala nang pagdurusa akong mararamdaman?

Kalma. Buo. — At sa magkaibang lugar, pareho nilang naramdaman ang isang bagay na matagal nilang hinanap nang hindi nila alam— isang buhay na hindi na nila kinukwestyon. — Hindi dahil perpekto. Hindi dahil walang kulang. Kundi dahil tanggap na nila ang kabuuan nito. — Dahil sa huli, ang tunay na kapayapaan

Pinag-kait saakin ang nag-iisang kaligayahan ko, pinag-dadamot saakin ang sumaya at maging payapa ang buhay. Ito ba ang kapalit ng kayamanan at ng kapangyarihan. Hindi ko naman hiningi na maging mayaman at makapang-yarihan ako. Gusto ko lang mula noon ay ang matagpuan ko ang tao na kukumpleto saakin. Lugi, ako naman ngayon ang nasa ilalim. Sadyang gumugulong ang tadhana, at walang kasigraduhan kung iikot ba ito o hindi na.

MIKAY Bakit ba sobrang hirap maging masaya? Bakit sobrang hirap maging payapa ng buhay? Bakit sobrang hirap? Simple lang naman ang gusto ko no'n, iyon ay maging masaya, grumaduate, magkatrababo at makatulong sa magulang, pero bakit ganito? Bakit sobrang hirap? Bakit sobrang sakit ng balik sa akin ng lahat?