Ano Ang Tagalog Ng Strawberry นิยาย & เรื่องราว

Ashley Napakalambot ng mga labi ni Gem, nag-aalab at naghahatid ng matinding ligaya. Segundo lang ang lumipas at nagawa nang makapasok ng dila niya sa loob ng bibig ko, meeting my tongue and playing with it, strolling inside as if looking for some secrets.

Sinubukan ko aiyang subuan ng isang kutsara pero masungit siya na tumanggi. "Do you not like strawberries? Alam mo ba kung gaano ko kapaborito ang strawberries? 'Yong dati kong owner, 'yong before si Igore. Sa Baguio siya nakatira, so my dessert there were always strawberries. Cake, ice cream, and more. Then I discovered that my favorite food are strawberries." "You don't need to share with me or initiate a conversation."

Hindi maganda ang interior design at parang pinaglumaang bahay lang. After a few minutes of discriminating against this place—well, to be honest—I wanted to give them ten stars. It was my first time to eat tuwalya and puso sa rice porridge. Merong tokwa at itlog sa maliit na plato. Kulay orange na rin ang lugaw namin dahil sa dami ng chili oil. But it was nice dahil unli porridge!

Napaawang ang labi kong naghihintay na kainin ang kalahati ng strawberry. Ang tamis nga ng strawberry. O matamis dahil galing sa bibig niya. Pero hindi naman strawberry na lang ang nginunguya ko ngayon. Magkahugpon na ang mga dila namin. Nag-iiskirmihan. Hinihintay kung sino ang matatalo. Ayaw ko nang magising. Ito ang panaginip na matagal ko nang pinapangarap. Sana may kasunod pa.

"O baka naman... nagmamatigas lang siya para pilitin ka uling magbigay ng pera?" "Mm." Tumango si Jack, tsaka muling dinalot ang isa pang strawberry at isinubo ito, sinusubukang ibahin ang tindi ng usapan. "Sobrang sarap ng mga strawberry na 'to, ah. Mas matamis pa kaysa sa mga nabibili sa supermarket."

"May narinig ka naman ba na kasamaan sa tiyahin mo?" "No. I was just sightseeing," I answered. "At huwag kang masyadong lumapit. You smell like strawberries. I hate them." "Bakit?" "Because they remind me of Aunt Louisa. Paborito niya ang mga strawberry." "Talaga? Kaaway mo na ba ako dahil parehas kami ng paboritong prutas?" "What? No. Why would I treat you as an enemy? Ano ako, bata?" "Kasi... ganyan ka naman, diba? Kapag ayaw mo, lalayuan mo."

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

tanong ni Emerald habang nakataas ang kilay. “Hindi ba at sinabi mo na mahal mo ako?” tanong ni Jace habang palapit ng palapit. Bumilis ang tibok ng puso ni Emerald at hindi niya alam kung paano niya ito makokontrol. Naalala niya ang sinabi ni Jack tungkol sa pagmamahal ni Jace sa kanya, at kung gaano kahirap para kay Jace ang pagkawala niya. “Sinabi mo na mahal mo ako noon, pero hindi mo ako tinawag na baby o sweetheart o kahit ano,” dagdag pa nito.

Kahit ang dati'y bagsak na buhok ay naging kulot, hindi ito hadlang upang makilala ko siya. "Lorelei," mahina ngunit may diing bigkas ko sa pangalan niya. "Rosa," mabilis na sabi niya pagkatapos ay inilagay ang bulaklak sa ibabaw ng nakadekwadrong hita. "Rosa Reyes ang pangalan ko at hindi Lorelei. Ang laki ng pinagkaiba naming dalawa para mag-akala kang ako ang kaibigan mo."

Teka, ba’t parang namumutla naman siya? “Isang strawberry,” anito, na malayo ang tingin sa akin. “Walang strawberry dito,” naisagot ko naman sa kaniya. Huli na ang naging reaksyon ko nang kunin niya sa harapang estante ang strawberry flavor na c*nd*m. “What? H-heto ang b-bilhin mo?” P*tek, kanino niya gagamitin to? Nanginginig ang kamay ko na inabot ‘yon at naghintay ng magiging sagot sa kaniya.