Answered Prayer In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Silang tatlo na ang naghanda ng lamesa at kakain na kami. “Who will lead the prayer?” Tanong ko sa kanila. “Me mommy!” Sabi ni Aiden kay tumango na ako at nagdasal na kami. “Our dear Heavenly Father, we thank thee for this food. Feed our souls on the bread of life and help us to do our part in kind words and loving deeds. We ask in Jesus' name. Amen.” “Sige na kain na tayo.” Sabi ni Mama at kumain na kami. Syempre sinusubuan ko ang dalawa kapag ako ang kasama nila mas gusto nila na nagpapasubo saakin. Syempre alam ko na paglalambing nila saakin yun.

Hindi ko na ininda ang paghahabol ng hininga sa sobrang pag-iyak ko, lumuhod ako at isinandal ang mga siko ko sa kaharap na upuan at yumuko roon. "Mommy, I told you naman kasi po, I can handle na. I know how to pray na po, 'di ba Papa God?" "Okay baby, calm down. Sa left hand ka kasi nagsa-sign of the cross, I'm just guiding you anak, oh sige, pray ka na kay Papa God. Say a lot of thank-yous, ha? And don't forget to tell Him how much you love Him." "Yes po, mommy..." --

Libre naman ito kaya okay lang sa aking gawin ito para sa ibang tao. "Lord, may You heal everyone's broken heart and soul. Please do not think that they have forgotten about You. Consider me as an instrument who prays for them. Ako na Po ang magdadasal para sa kanila. Nawa'y umabot Po sa inyo ang mga lihim na hiling at panalangin na binubulong ng mga puso nila. Maraming salamat Po sa pakikinig." I opened my eyes after offering my prayer. Mula sa pagkakaluhod ay naupo na ako. Nagulat ako nang mapansing pamilyar iyong lalaking nakaluhod sa tabi ko na ngayon lang ata dumating.

tanong ni Trisha. Tumango ako. "You do it." "Oh, sige. Salbahin mo ako, babe." baling niya kay Craig. "Ikaw na magpasalamat." Napailing si Craig ng wala nang magawa. I hold hands with Evron as we slightly bow our heads to honor the Creator. "Should I say start with 'angel of God'?" "Craig!" giit ni Trisha. Natawa kami sa dalawa pati na rin si Craig sa daing ng sarili niyang girlfriend.

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

Bumuo sila ng bilog sa paligid ni Dark na nakahandusay sa sahig, hawak-hawak ang ulo at nagmumura. "The rosary will begin. Repeat after me, angels," seryosong sabi ni Phoenix habang inaayos ang kanyang salamin at tumingin kay Dark. "In the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Spirit. Amen."

A man who prays for someone he loves most is spectacular. "Dear, God, we humbly come to your presence tonight and seek for forgiveness for all the things we've done that never satisfies you. God, kami po ay lumalapit sa Iyo sapagkat wala kaming magagawa kahit na pag-mamay-ari namin ang mundo kung wala ang pagmamahal at gabay mo. Panginoon, binibigay ko po sa iyo ang siyang mamahala sa aking mahal na girlfriend sa giyera ng buhay na kahaharapin niya bukas. Lyv will be taking an exam and we pray to you to extend your hand and give her the heavenly knowledge that you give to your people. Aming binabalik ang tapat na pagsamba, at pasasalamat sa pangalan mo, Hesus. Amen." Sabay nilang binuksan an

“Alam mo kasi, nagpapagaling pa si ate at dydy mo.” He stared at me. “Bakit sila mabagal gumaling? Malaki ba sickness nila?” Tumawa ako. “Opo, kaya lagi kang magpray para gumaling na sila.” Tumango sya at pinagsiklop ang mga palad saka pumikit. “Papa Jesus, pagalingin mo na po si dydy at ate ko. Namimiss na po ni mymy saka ako si dydy at ate. Please po pagalingin mo na po sila para makapagplay na po kami ni dydy, saka po si naynay, ipauwi mo na din po si naynay para po hindi na magluto si mymy kasi po pagod lagi si mymy ko. Thank you po, papa Jesus. Sa ngalan ng ama, ng anak ng espiritu santo, amen!”

Pero hanggang ngayon, wala pa rin kaming kahit anong balita tungkol kay Thea. My body ached, my spirit was bruised, but my will remained unbroken. I clung to the slimmest thread of hope, a desperate prayer for a miracle. A miracle that would bring my rescuers, a miracle that would snatch me from the clutches of this nightmare, a miracle that would restore my freedom. Hindi ako madasaling tao pero this time… I prayed for a sign, a whisper, anything to break the suffocating silence, to pierce the darkness that threatened to consume me. I prayed for help. I prayed for salvation. I prayed for a miracle. Miracle na sana, kung nasaan man si Thea, sana ligtas s'ya.

Kagaya ng nakasanayan naming tatlo ay sabay sabay kami lagi kumakain sa hapag kainan. Si Lev ang maglelead ngayon ng prayer kaya naman agad kaming nag sign of the cross at pumikit. "Maraming salamat po panginoon sa biyaya na inyong binibigay sa amin sa araw araw. Salamat din po sa mga foods na nakahain sa aking table. At sana po makapasa si mommy sa exam niya." Agad akong napangiti sa sinabi ng anak ko. Kasama ako sa prayers niya.