Appreciation Letter To Mom นิยาย & เรื่องราว

Isang tango ang ibinigay ni Dad sa akin, "A letter conveys the real intention of the sender. Kahit na sabihin pang iyon ay isang apology letter, kung hindi sincere ang nagsulat ay mararamdaman mo pa rin iyon sa paraan ng kaniyang pagkakasulat." Napaisip ako sa sinabi ni Dad. Sa totoo lang ay hindi ako sanay sa ganoon lalo na at ang ipinakita lang nina Mama sa akin noon ay ang katotohanang hindi patas ang kanilang pagmamahal sa akin. Sinubukan kong balikan ang sulat para kapain kung ano man ang nararamdaman ko, pero hindi ko alam kung may naramdaman ba ako sa sulat na iyon.

She has decided to let go of the past and, starting today, she will renew her life. “I hope you will allow me to be a happy mom. Thank you for bringing me into this world. Thank you for being a good mother to me. Thank you for all the sacrifices you have made and thank you for being the best mom in the universe. Mag momove on man ako sa nangyari sa atin, but always remember that you will stay in my heart and mind forever... I love you, Mom. I will always love you.” I sniffed weakly.

Biglang nablangko ang isip ko kaya wala akong nasabi. “My Mom really loves you, Ira. So please take this. And thank you gift niya iyan para sa iyo dahil sa pagtulong mo sa akin para makalabas ng kulungan.” Mataman akong tumitig sa kaniya at sinubukang basahin ang kaniyang iniisip. Sa pagkakataong iyon ay sumagi sa aking isipan ang isang tanong na gustong-gusto kong tanungin sa kaniya mula nang malaman kong ako ang gusto niyang humawak ng kaniyang kaso.

biro ko. Umiling-iling ito. "Nah. I don't think na kaya mo iyon na gawin." Pinigil ko ang mapangiti. "Paano ninyo naman po nasabi?" Huminto ito sa ginagawang pagpirma at ibinaling ang atensiyon sa akin. "Dahil sa kuwento ni mommy, hindi man niya directly na sinabi, pero sa pagkakaintindi ko... you're responsible and a good person, Apol, and you love your father so much, kaya ka nga nandito at nagtitiis na malayo sa father mo para magtrabaho kahit na kakaopera lang niya upang masustinahan ang gastusin ninyo dahil kayong dalawa na lang ang magkasama sa buhay at ikaw na ang tumatayong breadwinner ng pamilya. And I must say that from the moment I learned about your story, I had a significant amo

bati niya sa akin at nagpigil ngiti ako, hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko, parang sasabog ang dibdib ko buhat ng halo-halong emosyon. “Thank you so much my boy, I love you too.” hinalikan ko siya sa pisngi at niyakap ng mahigpit. “Mommy take this gift, it’s for you.” ani niya at nagpa-cute pa ito sa harapan ko. Dahan-dahan kong pinisil ang ilong niya at tinanggap ang regalong inilahad nito. “Thank you for making me happy always, I appreciate it!” tugon ko at hinawakan niya ako sa mukha.

I close my eyes and smile. "Thank you Papa. Salamat at nawala ang tinik sa dibdib ko." Pinahid ko ang luha ko at humiwalay sa yakap ni Papa. I sit at the chair, ilang sandali pa ay umikot si Papa. Sinuot saakin ang kwintas at sa ilalim ng box ay may letter doon. A letter from my mom. Nanlalambot ako at para bang yakap yakap ako ng nanay ko noong nasa leeg ko na ang kwintas na galing kay Mama.

This time my letter is for Joe. Dear Joe, There is so much that I'm thankful for that I don't think it could fit in simple words. Let me start by thanking you. Today, I gave birth to our little pumpkin and I want you to know that she got all from you. Your brows, your perfect nose, your heart shaped lips, your hazel brown eyes and even your cute dimples, our little Belle Emmanuelle has all that.

Buti naman at hindi niya ang binuksan ang bag ko para roon ipasok ang ibinigay niya. Napangiti ako ng tipid. I appreciate their efforts to give me gifts. Whether it’s grand or not. I usually receive handwritten letters at my table or in my notebooks. And their letters always have the same context. I always receive compliments about the way my voice sounds, the way I play my guitar, and the way I look. I appreciate those who admire me. Isiniksik ko ito sa bag ko at binalik ang tingin sa mga kabanda.

“You looked stunning young beauty! You’re so gorgeous, where are you going? You’re so pretty, I mean you look pretty since then but you’re different today. I’m kinda sad kasi hindi kita makikita sa personal with that look.” -Mommy “Don’t be sad mommy, do I looked gorgeous? Well you were the one who made it for me, so thankful. We have a company event.I love you.” “I love you so much darling, enjoy and take care.” -Mommy I didn’t reply to her message. I’m sure nagising lang ‘yun. Besides, she needed to rest. Kahit papaano, naibsan ni Mommy ang bigat ng pakiramdam ko kanina.

Kaagad niyang binasa ang nakasulat. ‘Zion, pasensya na kung ito lang ang nakayanan kong bilhin para sa ‘yo, despite everything you bought for me. Hindi ko alam kung ano ang gusto mong kulay kaya tatlo na lang ang kinuha ko. Mura lang din ito kaya maiintindihan ko kung hindi mo magugustuhan. Salamat sa lahat, at kagaya mo, I am rooting for your mom’s healing. Mag-iingat ka palagi.