Novel & Cerita Are Your Parents Bakers

“Mabuti naman kung ganoon. Alam mo anak ay wala akong tiwala sa ibe-bake mo eh. Kung ulam man o pasta dishes, malaki ang tiwala ko sa iyo sa bagay na iyon. Pero brownies, parang sobrang labo na pabayaan kang mag isa sa kusina. May posibilidad na hindi edible ang brownies mo, lalo na kung cookies ang gagawin mo.” “Dad! Matagal na po iyon.” Pagkarinig sa sinabi ko ay bumunghalit ng tawa ang kaharap ko, mukhang pareho kami na naalala kung ano ang nangyari sa first and last attempt ko to bake cookies. Paano ba naman, mas matigas pa sa bato iyong nagawa ko. Nag aya pa nga na maglaro noon si Dad ng piko dahil gagawin niya raw na pamato iyong cookies ko.

"Mami-miss ko din po kayo Nana. Mami-miss ko yung mga lambingan natin at yung baking session nating dalawa. Di bale kapag nandun na ako tatawagan ko po kayo palagi." "Nga pala, nak, speaking of baking. Yung cookies pala na niluto mo hiningi nung anak nung bisita ng daddy mo. Nagtatanong pa nga kung pwede ba siyang umorder." Nagtataka akong lumayo kay Nana. Ngayon ko lang ata narinig na may nagka-interes sa cookies na bine-bake ko. Feeling ko nga yung mga kasambahay lang naman ang mahilig kumain nun. Nagsisipag lang naman akong gumawa nun dati para kay Bethany, kay Ate Amy at...never mind.

Kahit kakain pa lang niya, muling nanubig ang bibig niya. Her mother’s chocolate cupcake was to die for. At bakit hindi? Her mom once owned a bakeshop. Malakas ang negosyo nito dahil talaga namang masarap ang cakes at pastries na gawa nito. Pero mas pinili pa rin nitong isara iyon dahil mas gusto nitong maging isang devoted mother sa kanila ng Kuya Raejem niya at devoted housewife naman para sa daddy nila. Gusto nito na personal sila nitong naasikaso sa lahat ng bagay. Lalong-lalong na noong nag-aaral pa sila ng Kuya niya. At hanggang ngayon kahit malalaki na sila, may trabaho na at may mga sarili ng buhay, patuloy pa rin silang inaasikaso at inaalagaan ng kanyang ina.

I asked. "Hindi ba tumawag? Ang sabi nila ay sa makalawa pa sila makakauwi dahil may pupuntahan daw silang business partner sa Baguio..." Tumango ako at nilagay na sa ref ang box ng cake. My parents are both into business. Only child lang din ako at hindi na ako magtataka kung bakit nag-iisang anak lang ako. Siguro wala na silang oras para gumawa pa ng anak lalo na at parehas silang mga busy at halos wala nang panahon para makapag alam mo na.

During my free time, I always made sure na nakakapag-bake ako ng cookies or brownies para naman may makain ako tuwing nag-aaral. Gustong-gusto rin kasi ni Manang iyon and she even suggested na I should sell it pero hindi ako pumayag because baking is just my hobby. "You bake?" he asked me. "Just my hobby," I answered. "Can you teach me?" parang batang tanong niya. "Well..." I pointed to the recipe on the table. "We'll follow this classic chocolate chip cookie recipe. Step one, we need to cream together the butter and sugars," I told him.

Tumango rin si Jean habang kumakain. "Sana magtayo ng bakeshop ang mama mo! Kasi sobrang sarap nitong cake na gawa niya!" Ngumiti lang ito. "Actually she owns a small bakeshop," Kaya naman pala sobrang sarap nitong cake na gawa niya! Yayamanin din talaga ang pamilya ni Sebastian. Halata mo naman sa mga kilos niya at kung paano niya dalhin ang kanyang sarili.

Tanong ng anak ko. "And cake too, babe?" Dagdag pa ni Steven. Napailing nalang ako sa dalawa. Nagpapasalamat nalang talaga ako at nahiligan kung magbake kahit walang proper training. Sariling sikap lang lalo na’t yung mag-ama ko ay sobrang hilig sa matatamis. "Yeah, and cake too for papa, mama?" Nagpakawala ako ng isang malalim na buntong hininga sa dalawa.

Unless you're genuine with what you're doing. “Namana mo ba ito? O pinag-aralan mo?” muli na naman nitong tanong. I cleared my throat before answering. “I grew up with our family chef. Mom and dad would usually travel together, if not busy in the company. Dahil diyan, sa bahay kami madalas maiwan ng isa kong kapatid at ang chef ang kasakasama namin,” pagsisimula ko. This time I'm not lying. Totoo itong sinasabi ko. “Dahil madalas din kaming makigulo sa kusina, binibigyan kami ng task ng chef related to baking para siya naman ay makapag-focus sa pagluluto.”

Hindi kasi ako binigyan ng malinaw na sagot ng abnoy na iyon. "Oh, hello, Dear Pryce! Young lady, kumusta ka na?" Bati sa akin ni Mrs. Baker nang makita akong naglalakad papunta sa kusina at papalapit sa kanya. Siya ang naging tagapagluto namin mula nang baby pa ako. Mas matanda siya sa tatay ko ng halos sampung taon. At gustong-gusto ko ang cookies ni Mrs. Baker. Baker nga siyang tunay. Siya ang pinakamahusay na cook kailanman at ang pinakamahusay na baker. Yep. I love this woman.

sabi nya. Mabilis naman akong tumango. "I-i won't hurt Kasper" sabi ko. Ngumiti naman sya sakin. "Can I help you po?" tanong ko kasi nakita kong gumagawa sya ng cookie dough. "Marunong ka? I mean mag bake?" namamangha nyang tanong. "Yes po. Yung mommy ko kasi nung bata ako pastry chef sya kaya medyo natuto ako" masaya kong sabi.