Are Your Parents Bakers Novels & Stories

“I can bake... to our kitchen. You can watch me. If you want, you can join me.” “I am also chef in this house? Sa dating bahay po, ako lang ang chef kasi si Mommy hindi marunong pati si Dada,” inosenteng pahayag ni Pita. Nabuhayan ng loob si Amos. “Of course! You can use my baking tools and equipments. You are my little chef!”

Pagbalik niya, bitbit na niya ‘yong bineyk niya kaninang umaga, nakaayos ‘yon sa isang tray, “—nag-beyk ako ng cream puff para sa ‘yo.” Inilihis ni Daddy ‘yong ibang gamit sa mesa para magkaroon si Mommy ng space na puwede niyang pagpatungan niyon. Nakakatuwa si Mom, dahil oo, we admit she's terrible at cooking, but when it comes to baking, she really shines. Natapos niya pa rin kasi ang kinuha niyang Hotel and Restaurant Management sa college, so baking has become a hobby for her at times.

"Uhm, o-okay po." Hinawak hawakan din ng babae ang mga baking pans na nasa harap namin. "Are you a baker?" Tanong niya. "I know how to bake po, pero hindi po talaga ako official baker. Pero mag-eenroll na po ako sa baking school." Kwento ko. Nakapagtataka lang dahil hindi ngumingiti ang babaeng to. "Oh, where?" "Baking school po ng kaibigan ng asawa ko."

May sariling company ang mom niya at dahil dun ay nagpatayo ang parents niya ng ibang branches ng pastries at iba pa dahil mahilig daw itong magluto. They are my parents partners in business. But we're different. My parents are in a gang. Father was a mafia lord while mother was a Queen. After my grandpa and grandma die, ipinasa ito kay dad. But, kahit nasa gang sila, they had their own business to manage.

dagdag pa nito kahit na hindi naman ito kinakausap. "Well, hindi naman lahat ng babae marunong magluto. Just like my mom, she doesn't know how to cook. Kaya nga naghanap siya ng lalaking marunong magluto. And then she found my father," wika ni Jake sa natatawang boses. "Really?" tanong niya, nagka-interest siya sa sinabi nito. "Yes. Kaya nga din daw na-inlove si Mama kay Papa dahil daw sa galing na magluto ni Papa."

That's very sweet of him. "Then add flour into the mixture," sinunod ko naman ang sinabi niya. I was very determined to learn because napaka-patient and gentle ni Zach turo kaya ginaganahan akong matuto. When it was rady to put into the oven, siya na ang naglagay nun and set the timer and the right temperature. We both high-five and we clean up the mess that we made, while waiting for the cake in the oven. "I never ask you this, but where are you parents anyway?" I said while wiping the table.

mahinang asik ko na naisubsob sa pagmumukha nito ang ginamit kong tissue. Malutong naman itong napahalakhak na nilukot iyon at ibinato sa may trash can. Mabuti na lang at sharp shooter ang hudyo. Kung sabagay. . . sharp shooter nga naman siya sa ibang bagay. "Oh, you're baking?" ani Daddy na nilapitan ang ginagawa naming cake ni Mommy. Nilapitan ko na rin si Papa na nakangiting pinagmamasdan kaming mag-asawa.

“I can’t blame my parents, you know. For not always eating a food like that. Pinapakian lang sa ‘kin yan noon ni Mom nang bata ako kapag may sakit ako.” “Masarap din ‘to pang breakfast.” sabay ngiti at sulyap sa kanya. ”Magbihis ka na, paluto na ‘to.” saka ko siya kukwestiyonin about sa parents niya. Ilang taon nga ako nagtrabaho sa kanya pero I’ve never heard anything about his parents, masyadong confidential.

“Kung nabubuhay si Grandpa, for sure hindi sila makukunsinti.” “Hayaan niyo na lang sila at pakitunguhan na lang sila ng maayos. Kamag-anak niyo pa rin ang mga iyon,” wika ni mama. “Sige na, turuan mo na ate mo magbake,” dagdag pa ni mama. Tumayo naman ako kaagad. Itinuon sa akin ni Lucien ang pansin niya. “Magbake? Bakit?” tanong niya.