Novel & Cerita Are Your Parents Bakers

sagot niya sa tanong ni Mama Loida kanina. “Ano bang pinagkakaabalahan mo sa buhay?” tanong nito sa kaniya. “Chef po ako, ako rin po ang nagma-manage sa bakery namin ng nanay ko,” sagot niya saka ipinagpatuloy ang pagkain pagkatapos. “Napaka-swerte naman ng nanay mo sa iyo. Kung hindi mo mamasamain gusto ko lang malaman, may nobyo ka na ba?”

,si Blake naman ang nagtanong sa simpleng babae pero may dating. "Yes po sir,pinalaki po kami ng parents namin na mayroon pong kaalaman sa gawaing bahay dahil magagamit po namin iyon kahit saan man po kami magpunta.",wika nito na nakangiti pa at lumabas ang mga ngiping pantay-pantay. "May nanalo na!",napalakas yata ang boses ni John Hendrix kaya lumingon dito ang lahat. Nagtataka din ang HR Manager kung bakit ito ang tinatanong namin ng mga kapatid ko.

Sinabi niya na gusto niya rin daw pumunta kasama sila mama at dalawang kapatid ko kaso hectic daw ang schedule nila. My father owns a big restaurant and a famous bakery brand. Nakapagpatayo na rin sila ng maraming branches all over the Philippines kaya sobrang busy talaga nila, but I understand them, they worked hard to build their business kaya natural lang na ganoon ang gawin nila.

Haist makapunta na nga lang ng mall ulit at kakausapin ko yung may-ari ng pagawaan ng cakes para sa theme ng mga anak ko sa kanilang birthday. Ngayon pa lang, sobrang excited na ako. Hindi ko nga lang alam kung sa araw ng kanilang birthday ay maganda kayang idea na ipakilala ko sila sa kanilang papa Ryker na siya ang totoong ama nila at may ama talaga sila? Pangit kaya? Tatanggapin kaya ng mga anak ko at baka mapapahiya ko lang sila? Magkagulo pa sa party. I don't know.

“So in this type of tools, we can ensure that the flour that we used in a pastry was smooth enough. Baking is not a hobby. It's a passion. We simply said that baked is just for our tummy needed or to satisfy our cravings. But baking is also a dream, a job, and a passion. That's all. Thank you.” I reportedly smoothly and confidently. Nagpalakpakan naman ang mga kaklase ko at natigil na lang sila ng ibang grupo naman ang magrereport.

"Oh, para saan daw?" "May event sa hotel at iyon ata ang balak ihain." Napailing si tiya. "May mga baker sila doon. Bakit dito pa?" Walang sumagot sa tanong ni Boy. Ang bago naming panadero at ilang taon ang pagkabata sa akin. Lumingon sa akin si Mama. "Gumawa na lang tayo. Sayang ang order." Napairap ako sa narinig. "Walang rush order rito, Mama. Kung sana sinabi niya noon pa."

I looked at it. "A client, Mommy?" tanong ko. "Yes. Your father's finalizing the papers for the client's inheritance," she said cheerfully. Tumango lang ako at ngumiti. Wala naman akong pakialam diyan. Saka hindi ko naman kliyente. "Sit down for dinner, I'll just call your Dad and his client. He's quite a gentleman and young!" Tahimik lang akong naghihintay sa kanila habang tinitignan ang cook na nilalagay isa-isa ang mga ulam. My parents really like to show off sometimes, especially if their clients are big shots. Connections, ika nga nila.

Tiningnan ko naman si mommy na mas lalong lumapit sa'kin. "Congrats anak," she told me after hugging me. I bit my lips to stop my tears from falling again. "Thank you, ‘mmy. Did you bake that?" Tinuro ko ang cake na hawak nito. She frown when she heard my question. "Of course not. Do you want mommy to burn your favorite kitchen?" sagot ni Asaisha kaya sinamaan ito ng tingin ni mommy. Tumawa ako. I forgot mommy doesn't know how to cook or bake, well anything that something to do inside the kitchen.

sagot ko. Pinagsama sama ko na ang mga wet ingredients. “Really? Your mom must be a good baker then? Where is your family pala?” inosenteng tanong niya. Bahagya akong natigilan sa naging tanong niya. Naalala ko tuloy ang sitwasyon ko bigla, sa ilang araw ko rito sakanila ay halos makalimutan ko na ang sitwasyon ko. Kumirot ang dibdib ko nang maalala ko si mommy, eversince iniwasan ko ang pag be-bake dahil siya lang ang naaalala ko, tapos ngayon naman nag be-bake ako rito.

"Kay Nanay Marla ka muna. Papa has to cook." Thankfully he nodded. Binigay ko siya kay manang habang sinimilan ko ng gawin ang merienda nila ni Sari. My son has never eaten anything na hindi ko luto. Siguro dahil nasanay siyang nasa tabi niya ako lagi. Sari though eats wathever she sees that is edible. I guess when you start to become a father magagawa mo talaga ang kahit na ano lalo na at para sa mga anak mo. I can cook but baking has never been my option. My sister, Cassie taught me how to bake and lend me her recipes lately because the kids are starting to grow. I was watchful of their diet kaya ginusto ko narin ang pagbi-bake para sa kanila. I have been hands on to being a father and a h