Are Your Parents Bakers นิยาย & เรื่องราว

biro pa niya. "Eh hindi ba nga may bakery kami, minsan naririnig kong iyon ang pinag-uusapan ng mga panadero namin. Tapos minsan iyong mga suki na namin, iyon mga nanay nila mismo ang nagkukwento sa akin o kaya sa nanay ko," paliwanag ni Jenny sa kaniya. Tumango-tango si Ara. "So, ano sa tingin mo, kailangan ba sabihin ko na sa kanila?"

The smell of freshly bake bread makes the house more homey. Dahil lumaki ako na halos ako lang ang nasa bahay, nalulungkot din ako kapag alam kong ako lang nasa bahay, but then when i bake naalala ko yung pagkabata ko na my mother always bake banana bread for my father dahil yun ang favorite snack niya. “ Ayan ready na po” I start giving her instruction, on measuring the ingredients, How i determine kung tama ba ang ingredients na nakukuha ko. I know every texture of everything kaya kahit hawakan ko lang ito. Alam ko na.

"Bakit kasi hindi mo na lang gisingin si Chef Romeo para siya ang gumawa nito, o kaya ng ibang katulong?" "Hindi ka ba naaawa sa kanila? They've been working all day long yesterday, at alam mong pagod sila." sagot naman ni Mr. Lopez habang hawak ang isang tasa ng kape. "Kasimple-simpleng bagay hindi mo magawa. Alam mo bang ako ang gumagawa niyan sa mga coffee shop natin kapag hindi ako busy?" "But dad, I'm a CEO of the company, not a baker." umiikot ang mga matang sagot ni Caleb sa ama. "Ako pa talaga ang pinagawa mo ng breakfast mo. Pwede naman si mommy."

Ngunit ang sumunod na taon ay naging mas mahirap at punong-puno ng pagdurusa ng magkasakit ang kanyang Tita Amor ng breast cancer. Matandang dalaga ang kanyang Tita Amor na bunsong kapatid ng kanyang daddy.Tinaguyod nito ang sarili na mamuhay sa America bilang isang pastry owner. Her tita is a baker of sweet goodies.Patok na patok ang mga baked products nito sa New York kung saan may maliit ito na bakeshop building sa ibabaw naman nito ay ang apartment nito.

“Naniniwala ka na sa akin ngyaon, hindi ba?” “Yun ay…” “Alam ko. Masama ang reputasyon ng dad ko sa pamilya. Baka may sinabi sayo ang pinsan ko para mag ingat ka sa akin… Pero lumapit ako sayo ng may 100% na sinceridad! Hindi perpekto ang dad ko, pero… hindi lang siya mabait sa ibang tao. Malambot ang puso niya. Malalaman mo kung sino ang mabait at sino ang hindi kapag tumira ka ng matagal kasama ang mga Baker!”

"Can we bake a cake for daddy, mommy? Please! Hindi ba po masarap ka pong magbake, pinagbake mo nga po kami ni Princess noong mag five po kami ng birthday, e." Ito na nga ba ang sinasabi ko. "Pero, wala tayong pangbake, baby." "E, magbuy po tayo." Pangungulit pa ni Matt. "'Di ba po may malaking-malaking lutuan po roon ng cake sa kitchen? Nakita ko po iyon sa TV, si chef Gordon po." Napabuntong-hininga na lamang ako. As usual, wala na naman akong kawalan sa anak kong ito. Magtatampo na naman ito kapag hindi ako pumayag.

"Yes, na gawa ng mama mo." Wala s'yang maalala. Although her mother knew how to cook, palaging ang paborito lang ni Alejandro at ni Antonello ang ginagawa nito. Tuwing sasapit ang birthday niya nang bata pa s'ya ay bumibili lang ang kaniyang ina ng cake sa grocery store. But if it was his brothers' birthdays, she would see to it that she baked. She'd be cooking the whole day in the kitchen.

tanong ko, interesado sa background ng supladong bilyonaryong ito. Huminga siya nang malalim, may kaunting lambing na sumilip sa kaniyang mga mata. “Oo. Maingay ang bahay na ‘to noon. My mom used to bake cookies, and my dad would always complain na masyadong matamis, pero nauubos naman niya.” Naisip ko bigla si Luna. “Kaya ba hinahayaan mo lang si Luna na ubusin ang imported cookies mo? Dahil naaalala mo ang mommy mo?”

Bonnie claps her hands. Tumingin ako kay Ava. "You baked this?" I asked. "We baked this, Papa!" singit ng anak namin. Nagtaas ako ng kilay kay Ava. "Really?" "May secret recipe na nilagay ang anak mo riyan sa cake!" humagikhik siya kaya napatingin ako kay Bonnie na kagaya ng Mama niya'y humagikhik din. Nagsalubong ang kilay ko. "What is the secret recipe?"

Pinapapunta ko naman si Mama dito kapag wala siyang pasok, kahit na nagkaroon kami ng sagutan noon ay wala na lang ngayon dahil si Mama ‘yun eh, hindi ko siya natitiis pero ‘yung Tatay ko ay hindi ko pa rin kayang harapin. Nanonood lang kami ng t.v ni Hendrix ng biglang mapanood ko ang commercial tungkol sa pagbe-bake kaya naman bigla akong natakam. Nilingon ko si Hendrix na nanonood pa rin pero ng maramdaman niya sigurong nakatingin ako ay nilingon niya rin ako at nagtaas ng kilay. “Marunong ka ba mag-bake?” tanong ko naman. “Hindi,” sagot niya at umiling pa.