Are Your Parents Bakers Mga Nobela at Kwento

tanong ko sa kaniya. Her eyes brightened. Malawaka ng mga ngiti niya sabay ilang beses na tumango. “Yes, Mommy. I baked all of these cupcakes. Nana Anding taught me how to. Daddy was supposed to learn how to bake, but he told me it’s better for me learn how make cupcakes. He told me it’s a girl thing. Though I don’t get it…” mahabang sagot niya sa simpleng tanong ko.

he uttered and a sneer formed on his lips. "Bolero..." Akward akong ngumiti sabay irap. Ngumisi lang siya sa akin at nagsimula nang kainin ng pancake na gawa ko. Hindi ko na siya pinansin at binaling na lang ang atensyon ko kay Zylia na ngayon ay enjoy na enjoy sa gawa kong pancake. Since I was a kid, I really love baking. Mahilig akong magluto ng mga sweets at hindi ko lang napagpatuloy dahil naging busy ako sa career ko which is nawala rin sa akin.

Ang sagot ko naman ay hindi ako nagmamadali, saka baka malungkot lang doon si Dawn kapag kaming dalawa lang. Ngayon ay abala ako sa kusina dahil gusto kong magbake ng cookies, gusto kong bigyan sina Jazz at Angela... Pati si Elias ay papadalhan ko rin. Si Mama ang nagturo sa akin na magluto, lalong-lalo na sa pagbabake. Kinuwento sa akin ni Papa kung gaano niya kapaborito ang mga gawa ni Mama, lalo na iyong cookies, kahit ako ay paborito rin iyon. Kaya naisipan kong magbake ngayon para matikman niya ulit ang recipe ni Mama.

puna ng pamangkin niya na mas ikinatawa nilang dalawa. "Grabe, Te, ‘no? Dati, hindi natin magawang bumili kahit pinakamurang cake sa Rose Bakeshop. Kaya nga naging baker ako, eh." Humilig ito sa balikat niya at nagsabi, "Thank you ha. Sa lahat-lahat." "Magsisente ba tayo?" "Si Ate naman, paminsan-minsan na nga lang akong nagiging sente."

"Sakto ang pag-uwi mo..." Napangiti ako. I dugged the fork in the banana cake and shove it in my mouth. Mama knows that banana cake is one of my favorite dessert. "How is it, Camille?" tanong ni Mama. Kumakain na rin si Papa sa gilid ng banana cake. Magaling talaga magbake si Mama habang magaling naman magluto si Papa. Hindi ko nga alam ba't hindi ako marunong kahit nga pagluto ng sunny side up hindi ko magawa!

“Anong favorite cookies mo?” “Blueberry,” mabilis na sagot ni Dustin. “Palaging gumagawa si Mommy ng blueberry cookies for me.” Tumango si Elena habang nakangiti. Tapos, parang casual lang niyang natanong… “What about your dad?” Mahina ang tono niya. “Mahilig din ba siyang mag-bake ng cookies?” Pagkasabi pa lang niya noon, agad siyang nagsisi. Alam niyang mag-isang pinalalaki ni Addison si Dustin.

To the point na we already considered each other as friends and not as strangers anymore. Habang lumilipas din ang mga araw, paunti unti naming nakikilala ang isa’t isa. I found out na mahilig pala siyang magluto at ang recipe niya ay madalas na mga italian food at ang mama niya ang turo niyon sa kanya. May kapatid din siyang babae na isang mode at fashion designer. Dalawa lang silang magkapatid. ‘Yung mga parents naman niya ay retired na at kasalukuyan na lang ineenjoy ang mga buhay.

Saka training ko na rin iyon dahil alam kong darating ang panahon na mag-aasawa ako, magkakaanak, bubukod ng pamilya, at tatayo sa sarili kong mga paa. Sila mommy at daddy ay hindi pa rin graduate sa business world, sobrang busy pa rin nila hanggang ngayon. I really love to cook for them. In fact, tuwang-tuwa sila kapag ako ang nagluluto dahil hindi nila akalaing marunong pala ako.

Mabuti nalang at hindi pa ito nakapagbibis kundi bibihisan na naman ito ni Ate Lea. “Yes, baby,” I answered while wiping the icing on the sides of her mouth. “Don’t forget to leave for your Dad, hmm,” dagdag ko nang mapansin kong halos ubusin niya ang muffins na nakahanda sa table. “Yes po, Mama. Papa will also like this for sure.” Natawa ako, “Of course, ako na ang nagbake niyan e! Choosy pa siya!”

“Mabuti naman kung ganoon. Alam mo anak ay wala akong tiwala sa ibe-bake mo eh. Kung ulam man o pasta dishes, malaki ang tiwala ko sa iyo sa bagay na iyon. Pero brownies, parang sobrang labo na pabayaan kang mag isa sa kusina. May posibilidad na hindi edible ang brownies mo, lalo na kung cookies ang gagawin mo.” “Dad! Matagal na po iyon.” Pagkarinig sa sinabi ko ay bumunghalit ng tawa ang kaharap ko, mukhang pareho kami na naalala kung ano ang nangyari sa first and last attempt ko to bake cookies. Paano ba naman, mas matigas pa sa bato iyong nagawa ko. Nag aya pa nga na maglaro noon si Dad ng piko dahil gagawin niya raw na pamato iyong cookies ko.