Novel & Cerita Asawa Ni Diego Silang

Nahihibang na ako. The ship swung again—mas mataas. Mas mabilis. “LUIGI I’M DYING—” “You’re fine!” tumawa siya pero nilapit niya ang mukha niya sa akin, halos forehead-to-forehead na kami. “Look at me.” “H-Hindi ko kaya—” “Tingin dito, Ashantelle.” I tried. God knows I tried. Pero ang hirap kasi ang lapit niya. His eyes, his lashes, his lips—sh*t.

I just had an orgasm, but here is Diego again and sucking my delicacy like candy. Matapos maubos ni Diego ang katas na lumas sa akin ay binitawan na niya ang binti ko saka nanghihinang humiga sa tiyan ko. Damang-dama ko ang init ng katawan niya at hindi ko alam kung bakit parang may mainit na pakiramdam na dumaan sa loob ng tiyan ko. “Bukas luluwas na tayo sa Maynila. May mahalaga akong aasikasuhin doon at hindi naman p’wedeng iwanan kita rito sa Negros,” basag ni Diego sa katahimikan namin.

Kasi nawala sa upuan niya. "Are you sure?" Tumango ako nang nakangiti. Para hindi siya mag alala nag heart sign ako at ganon din siya. Tapos mabilis siyang hinatak ng lolo niya. "Mahal niyo talaga ang isa't-isa." Sabi ni Diego na kinalingon ko. "Nakakabigla ka naman." Sabi ko ng tipid at inistraight ang red wine dahil nininerbyos ako.

pakiusap ko pero para lang akong kumausap sa pader dahil hindi niya ako pinansin “Kumain ka na lang at magpahinga. Bukas na tayo mag-usap!” “Diego please, baka naman pwedeng tawagan ko lang ang asawa ko! Sure ako na hinahanap na nila ako kaya please naman.” muling pakiusap ko pero umiling ito sa akin “Hindi pwede!” tuluyan ng tumalikod si Diego pero tumakbo papalapit sa kanya

panghahamon ni Adrious. Mula sa walang emosyon mukha ni Ash ay ngumiti siya, ang ngiti niyang alam kong may kahulugan at hindi maganda ang pakiramdam ko rito. Lumapit din si Ash at bumulong sa tainga ni Adrious. "Face your death." Doon na ako hindi nakatiis kahit na kinilabutan ako sa sinabi ni Ash. "Ashish! Tama na 'yan, uuwi na tayo," saad ko at hinila siya ng pwersahan. Kita ko rin natigilan si Adrious at napakuyom ang kanyang dalawang kamao.

saad ni Colonel Isagani Rivero, ang leader ng Special Research Security Task Force. “Parang sobra naman ata ito,” sagot ni Zarina habang pasimpleng ngumiti. “Papunta lang naman ako sa institute para magtrabaho. Malaki na ako para maligaw, at kaya ko naman ipagtanggol ang sarili ko.”

Dahan-dahang akong naglakad patungo kay Diego, nang malapit na ako sa kanya ay bigla akong hinila ni Diego patungo sa kanyang harapan dahilan pars mapasinghap ako nang tumama sa aking katawan ang rumaragasang malamig na tubig mula sa shower head. "Your name is Ashton right?" Tanong sa akin ni Diego at tumango-tango lamang ako bilang tugon sa kanya. Bigla akong napalunok ng laway nang yakapin ako ni Diego mula sa aking likuran, ilang sandali pa ay naramdaman ko ang mainit nitong hininga sa may bandang batok ko, sinasamyo-samyo nito ang aking leeg. "Do you want me, Ashton?" Tanong sa akin ni Diego gamit ang napaka-seductive niyang boses na para bang binubuhay niyang muli ang libog sa aking kat

Utos ni Jorah. “Sigurado ako na patungo sila sa pinakamalapit na labasan. Tara!” Sinenyasan ni Diego si Jorah na sumunod sa kaniya. Alam ni Diego ang pasikot-sikot sa gubat na iyon dahil doon sila madalas mangaso ng kanilang amo na si Julio Mariano o mas madaling sabihin na kapag may inililibing na buhay.

Itinaas niya ang kutsilyo at idiniin sa kanyang pulso. "Shiloh, kung hindi mo ibibigay sa akin si Juni , mamamatay ako dito sa harapan mo. Kapag nawala ako, nasa konsensya mo na ang kamatayan ko. Huwag mong hayaang dalawin ka nito gabi-gabi!"

I entirely lost my burning yearning for her body. "Patay na si Diego, Vianna May. Kaya tigilan mo na ang pagtawag sa pangalan niya. Kalimutan mo ang asawa mong matagal ng patay." Mahigpit kong hinawakan ang mapinis nitong mukha. Halos bumaon ang mga daliri ko sa pisngi niya, ngunit hindi ko siya nakitaan ng takot. Bagkus, ngumiti pa siya. "Hindi patay ang asawa ko, kasama ko siya ngayon... ahhh, Diego," kontra niya, kasunod ang paungol na pagsambit sa pangalan ni Diego.