Asawa Ni Diego Silang Mga Nobela at Kwento

Isang katiyakan na walang yaman, walang pangalan, walang pader ang maaaring gayahin. Si Inès ay maganda, oo. Kamangha-mangha pa nga. Ngunit ang kanyang kagandahan ay nakakapagod. Ang lahat sa kanya ay sumisigaw: Tumingin kayo sa akin. Naisin ninyo ako. Hangaan ninyo ako. At ako, ngayong gabi, naririnig ko nang labis ang mga sigaw na ito. Si Gracias, siya, ay walang sinisigaw. Siya ay nasa kanyang sarili. Iyon lamang. At sapat na iyon.

Nahihibang na ako. The ship swung again—mas mataas. Mas mabilis. “LUIGI I’M DYING—” “You’re fine!” tumawa siya pero nilapit niya ang mukha niya sa akin, halos forehead-to-forehead na kami. “Look at me.” “H-Hindi ko kaya—” “Tingin dito, Ashantelle.” I tried. God knows I tried. Pero ang hirap kasi ang lapit niya. His eyes, his lashes, his lips—sh*t.

I just had an orgasm, but here is Diego again and sucking my delicacy like candy. Matapos maubos ni Diego ang katas na lumas sa akin ay binitawan na niya ang binti ko saka nanghihinang humiga sa tiyan ko. Damang-dama ko ang init ng katawan niya at hindi ko alam kung bakit parang may mainit na pakiramdam na dumaan sa loob ng tiyan ko. “Bukas luluwas na tayo sa Maynila. May mahalaga akong aasikasuhin doon at hindi naman p’wedeng iwanan kita rito sa Negros,” basag ni Diego sa katahimikan namin.

Kasi nawala sa upuan niya. "Are you sure?" Tumango ako nang nakangiti. Para hindi siya mag alala nag heart sign ako at ganon din siya. Tapos mabilis siyang hinatak ng lolo niya. "Mahal niyo talaga ang isa't-isa." Sabi ni Diego na kinalingon ko. "Nakakabigla ka naman." Sabi ko ng tipid at inistraight ang red wine dahil nininerbyos ako.

Dahan-dahang akong naglakad patungo kay Diego, nang malapit na ako sa kanya ay bigla akong hinila ni Diego patungo sa kanyang harapan dahilan pars mapasinghap ako nang tumama sa aking katawan ang rumaragasang malamig na tubig mula sa shower head. "Your name is Ashton right?" Tanong sa akin ni Diego at tumango-tango lamang ako bilang tugon sa kanya. Bigla akong napalunok ng laway nang yakapin ako ni Diego mula sa aking likuran, ilang sandali pa ay naramdaman ko ang mainit nitong hininga sa may bandang batok ko, sinasamyo-samyo nito ang aking leeg. "Do you want me, Ashton?" Tanong sa akin ni Diego gamit ang napaka-seductive niyang boses na para bang binubuhay niyang muli ang libog sa aking kat

Utos ni Jorah. “Sigurado ako na patungo sila sa pinakamalapit na labasan. Tara!” Sinenyasan ni Diego si Jorah na sumunod sa kaniya. Alam ni Diego ang pasikot-sikot sa gubat na iyon dahil doon sila madalas mangaso ng kanilang amo na si Julio Mariano o mas madaling sabihin na kapag may inililibing na buhay.

Itinaas niya ang kutsilyo at idiniin sa kanyang pulso. "Shiloh, kung hindi mo ibibigay sa akin si Juni , mamamatay ako dito sa harapan mo. Kapag nawala ako, nasa konsensya mo na ang kamatayan ko. Huwag mong hayaang dalawin ka nito gabi-gabi!"

I entirely lost my burning yearning for her body. "Patay na si Diego, Vianna May. Kaya tigilan mo na ang pagtawag sa pangalan niya. Kalimutan mo ang asawa mong matagal ng patay." Mahigpit kong hinawakan ang mapinis nitong mukha. Halos bumaon ang mga daliri ko sa pisngi niya, ngunit hindi ko siya nakitaan ng takot. Bagkus, ngumiti pa siya. "Hindi patay ang asawa ko, kasama ko siya ngayon... ahhh, Diego," kontra niya, kasunod ang paungol na pagsambit sa pangalan ni Diego.

Nang marinig ang pangungusap na ito, nadurog ang puso ni Diego Alvarez kay Binggu, halatang may ginawang hindi maibabalik si Ryan Devilla. Binatukan niya ng malakas si Ryan Devilla sa mukha, hiniling ni Diego Alvarez na mapatay niya ang lalaking ito na may maikling mata. "Ryan Devilla, you fucking killed me, what qualifications do I have to be Esteban's friend?" Pagkatapos magsalita, tinapakan ni Diego Alvarez ang tiyan ni Ryan Devilla. Ryan Devilla's desperate cry of pain echoed in the courtyard.

Alonzo palabas ng pinto. Naiwang nakatayo si Diego, hindi pa rin lubos maihakbang ang sarili sa labis na pagtataka. "Siya po ang biyenan ko, si Diego Elizalde." Pumayag si Pierre sa hiling ni Mr. Takahiro, at nang mapansin niyang nakatingin ito kay Diego, agad niya itong ipinakilala. "Magandang araw, Mr. Elizalde." Bahagyang natawa si Mr. Takahiro, ngunit ang kaniyang mga salita ay sapat na para mapipi si Diego sa gulat.