Novel & Cerita Asawa Ni Diego Silang

ani Diego sakanya. "Sige," kibit balikat na ani Raiza. Nasa isip nya napaka swerte ng kanyang kaibigan dahil isang Diego Castro ang nagka gusto sakanya. hindi man direktang sabihin ni Diego, nararamdaman nyang may pag tingin ito sa kanyang kaibigan. napangiti sya sa lalaking kaharap habang pinag mamasdan nya ito.

sabi ng isa pang lalaki na asawa ni Diana, siya si Gardie. Lumipat si Gardie sa tabi ni Diego at gustong anyayahan si Diego na bumangon, ngunit ang kanyang mabuting hangarin ay nakatanggap ng masamang tugon. Sa malupit na mukha ay tumingala si Diego at agad na bumangon. BUGH! BUGH! BUGH! Lumipad ang tatlong kamao ni Diego sa mukha ni Gardie hanggang sa bumagsak sa aspalto ng parking lot ang medyo may edad na.

Saad ni Charles saka ako hinalikan sa pisngi at bumalik sa pagkakatulog. Matutulog na sana ako nang tumawag ang importanteng lalaki sa buhay ko dahilan upang mapangiti ako. “Hello Diego, napa tawag ka?” saad ko sa kabilang linya. “Bakit bawal ba?” “Hindi naman, Diego nga pala may importante akong sasabihin sayo,” “Sure, what is it?” “No it should be in personal,” “That sounds so serious, gusto mo bang puntahan kita diyan?”

panghahamon ni Adrious. Mula sa walang emosyon mukha ni Ash ay ngumiti siya, ang ngiti niyang alam kong may kahulugan at hindi maganda ang pakiramdam ko rito. Lumapit din si Ash at bumulong sa tainga ni Adrious. "Face your death." Doon na ako hindi nakatiis kahit na kinilabutan ako sa sinabi ni Ash. "Ashish! Tama na 'yan, uuwi na tayo," saad ko at hinila siya ng pwersahan. Kita ko rin natigilan si Adrious at napakuyom ang kanyang dalawang kamao.

saad ni Colonel Isagani Rivero, ang leader ng Special Research Security Task Force. “Parang sobra naman ata ito,” sagot ni Zarina habang pasimpleng ngumiti. “Papunta lang naman ako sa institute para magtrabaho. Malaki na ako para maligaw, at kaya ko naman ipagtanggol ang sarili ko.”

“Hindi ako mapakali kasi asawa kita.” That word. Asawa. Biglang bumigat ang hangin sa pagitan nila. For a brief second, hindi siya nakasagot. Parang may kung anong tumama sa dibdib niya nang marinig iyon...hindi bilang biro, kundi bilang simpleng katotohanan. “O-Oa mo!”

Napakagat labi ito at napahugot nang malalim na buntong-hininga. "Mag-aasawa ka na ba after nito?" tanong ni Diego sa kanya na ikinabigla niya. Napakunot-noo tuloy siya sa naging tanong nito sa kanya na hindi niya inaasahan na itatanong nito sa kanya. Lalo siyang nagtaka kay Diego. Umawang ang mga labi niya.

Si Debra ay babae ng kanyang ama, kaya paano pinayagan ni Ambrose si Diego nang madali? Si Ambrose ay kumalas at sinipa si Diego nang matapos ang kanyang mga salita. Lumipad muli si Diego, sa oras na iyon na may tunog ng mga nasirang buto, at nakarating sa isang kalapit na beach. Ang mukha ni Diego ay napuno ng pangamba, ang kanyang mga mata ay malawak na nakabukas, at hindi siya humihinga.

"Ash, ingatan mo lagi asawa mo." Tumango naman si Diego. Nakatunghay lang silang dalawa ni Diego hanggang makaalis na ang mga ito. "Are you--" Magtatanong pa lang sana siya kung okay ba ito subalit naudlot na ang sasabihin niya. Nakatitig pa rin si Diego sa pinto at tumutulo ang luha. Bakas sa mga mata nito ang saya, kahit basang basa ng mga luha.

Bakit hindi niya ito napagtanto ng mas maaga? “Blaize...” Nabasag ang boses niya. Naikuyom niya ang kanyang panga, namumula ang kanyang mga mata dahil sa mga luhang pilit niyang pinipigilang bumagsak sa kanyang mga pisngi. “I'm sorry...” He cried, unable to handle it anymore. He lifted his head from the ground and held him in his arms. Mahinang umiling si Blaize. “One of u-us is bound to die a-anyway. M- mamamatay naman din tayong lahat. Nauna lang ako." Tumawa siya ng mahina, at umubo ng dugo.