Asawa Ni Diego Silang นิยาย & เรื่องราว

Itinaas pa niya ang kanang kamay ni Diego at napailing ako. So, this is it? My not-so-quiet holiday here in the province will be turned into hell. "At ano naman ang makukuha natin mga Nanay sa pustahan na ito?" singit ko. Kay Diego na nakatitig ang mata ko. Kung hindi ko siya napatay sa Italya ay tiyak dito ko yata mapapatay ang isang Deigo De Luna. Umigting ang panga niya at katulad ko ay naghahamon ang titig namin sa isa't-isa.

Shook ng ulo si Diego: "Walang silbi, may lason ang kutsilyo. Ang mga tao sa Black Eagle Hall ay hindi sigurado na mamamatay ako, kaya hindi sila mabubuhay." Nagsuka si Diego ng isang bungkos ng dugo, at lalong nanghihina ang kanyang katawan. "Jera, hindi ka infected ng lason. Umalis ka agad at pumunta sa ibang bansa. Kailangan mong pumunta sa ibang bansa!" Hinawakan ni Jera ang duguang kamay ni Diego at patuloy na tumango. "Hihingi ako ng isa pang pabor sa'yo..." halos hindi na makapagsalita si Diego.

sabi ni Sophia, umiiyak. "Don, ang babaero nyo! Daig nyo pa pala si Diego. Puta, akala ko ho si Diego na ang alamat—kayo po pala!" sabi ni Nilo. Nagtawanan pa sila, at lumapit si Diego kay Nilo. "Ulul! Nagbago na ko. Stick to one na ko sa asawa ko! Mahal na mahal ko si Alex!" sigaw ni Diego, sabay batok kay Nilo.

Alas-diyes na ng gabi nang umuwi si Diego. Kanina pa naghihintay si Aerial sa sala. Pagkakita pa lamang ni Diego sa kaniya ay nanatiling malamig ang gwapo nitong mukha. Wala itong balak na kausapin siya at dire-diretso itong naglakad palayo matapos ilihis ang tingin. Biglang tinawag ni Aerial ang pangalan nito. “Diego Natividad!”

“Thank you, Love." “Bilang asawa mo ay suportahan kita at samahan sa buhay at sa mga ganitong bagay. Pero isa din sa concern ko…” saad nito at huminto. "Baka nakita na niya asawa niya," “Hindi naman ‘yon impossible. Maliit lang ang mundo. And babalik na rin sa bahay si Diego sa sabado. It's his 38th birthday,” pabulong na salita ni Allisa.

"Diego, iputok mo sa loob. iputok mo." Akala ni Donna ay susundin sya nito. habang nasa climax na Kasi Sila ay biglang hinugot ni Diego at sa tiyan nya sumirit Ang mainit nitong katas. she kinda disappointed but she choose to be happy. kapag Kasi umokay si Diego ngayon ay tiyak na marami pang nexttime.

Ang boses na nagpapainit sa kanyang dugo. Hindi niya na kailangan pang tignan ito dahil kilala niya na ang boses na 'yon at walang iba kung hindi si Nicholas. Bigla na lamang itong sumulpot kung saan paalis na ang mga investors. “Nicholas Hidalgo.”

Year later "Diego!" Masiglang tawag sa kaniya ni Austine. Mabuti na lamang at mabilis niyang nakasundo ang dalaga kahit na napagkamalan niyang lalaki ito noong una. Sa pangalan lang naman. "Yes, Tintin?" Pang-aalaska niya rito kaniya.

“Isa ka nang Delavega, Elaina. Asawa ka na ni Senyorito Arkin, kaya dapat umakto ka bilang isang Delavega. Ipakita mo kay Donya Octavia na karapat-dapat ka kay Senyorito.” Napayuko siya. Paano siya aaktong isang Delavega kung mismong ina ng kanyang asawa ang humahamak sa kanya? Paano kung pamilya mismo nito ang nangmamaliit sa kakayahan niya?

Isang katiyakan na walang yaman, walang pangalan, walang pader ang maaaring gayahin. Si Inès ay maganda, oo. Kamangha-mangha pa nga. Ngunit ang kanyang kagandahan ay nakakapagod. Ang lahat sa kanya ay sumisigaw: Tumingin kayo sa akin. Naisin ninyo ako. Hangaan ninyo ako. At ako, ngayong gabi, naririnig ko nang labis ang mga sigaw na ito. Si Gracias, siya, ay walang sinisigaw. Siya ay nasa kanyang sarili. Iyon lamang. At sapat na iyon.