Assassination Classroom Characters Novels & Stories

Lahat sila ay nakaluhod sa sahig habang nakatutok sa kanilang ulo ang mga assault rifle. Kahit ang mga crew member ay hindi pinakawalan at hinuli rin sila dahil naisip nila na kasabwat sila. Si Charlie, na nasa loob ng cockpit, ay ngumisi sa puso niya habang pinapanood niyang hinuhuli ang mga assassin ng pamilya Schulz. Ang mga taong ito ang top hitmen ng pamilya Schulz! Kaya, siguradong malaki ang mawawala sa pamilya Schulz dahil naaresto ang mga tauhan nila ng Japanese Government.

“Sabi ko na nga ba, hindi ka madaling titibagin. Kahit sa mismong totoong labanan, walang uubra sa iyo. Kung hindi ka dumating, patay na si Kara ngayon.” Napakamot ako sa batok ko, medyo nahihiya rin kasi sa tingin nila parang malaking bayani ang dating. “Oo, limang estudyante galing sa ibang assassin school sila. Si Kara ang unang nakalaban nila, tapos nang akma na siyang tutuluyan, doon ako sumabat. Hindi rin madali, halos kulang kami sa oras at lakas kagabi. Pero ayun… nakaya ko pa rin sila. Gusto ko naman ding tapusin sila, tumakas lang talaga ang mga gago.”

Chapter 5 Assassin’s Mission * * * Gracious Grace Moncatar WE GATHERED inside the Convention Hall of Black Eagle Organization. Kanya-kanya kaming humila ng upuan namin na nasa harap ng mahabang mesa. Pagkatapos ay inayos ng bawat isa ang microphone na nasa harap ng bawat upuan. The long table is filled with skillful assassins. The four corners of the room were filled with tensions of silence. Ang mga beteranong assassins lang ang pinatawag kaya may disiplina sa sarili at ugali. Hindi tulad ng mga baguhan na kuda at reklamo lang ang alam. Hindi naman maayos ang trabaho, palaging palpak.

Maraming kaklase ko ang nagsalita sa harapan ng classroom upang ikwento kung gaano ‘kabait’ sa kanila ang babaeng ‘yun. Hindi nagbago ang pakikitungo sa kanya nang mga classmates namin kahit na inaresto siya nina SPO2 Patrick Smith and Sage sa garden ng eskwelahan sa harapan ng maraming estudyante sa kasong pagpatay kay kuya. Hindi sinabi ng mga pulis kung anong nangyari bago siya mamatay.

Pagkatapos niyon lumabas na siya ng classroom. Dumiretso siya sa cr ng boys. Wala pa ang kanyang mga biktima nang dumating siya at wala rin estudyante nang madatnan niya. Pumasok siya sa nag-iisang cubicle roon at pareho niyang ipinatong sa inidoro ang kanyang mga paa para hindi siya makita. Habang hinihintay niya ang biktima inihanda na rin niya ang kanyang dalang katana. Panakot niya sa dalawa kung sakaling manlaban ang mga ito.

Sayuri’s POV I swear, mag ha-hire na talaga ako ng professional killer para sa lalaking ito. Pumasok siya sa kuwarto at winisikan ako ng malamig na tubig sa mukha! Ang bait grabe! Sabi niya madami pa daw akong gagawin kaya bumangon na daw ako. My God it’s just 6 A.M! I was supposed to be waking up at eight dahil nine ang start ng klase ko sa Einstein Hall. I want to kill him softly, starve him to death, ipakain siya sa mga langgam, burn him alive, peel every layer of his skin—

Sanay kasi akong kumukuha ng direct orders mula sa kanya. Even if his voice is bored while talking to me, it gives me chills for a moment. Martin and Cas are one of the Elite members of Assassins. How can I talk to them if I don't know where are they? Our organization is composed of Elite Members, Middle Class, and First Class. I am one of the middle class. "I'm sorry Boss. I didn't know." nahihiyang wika ko. Humarap ang kinauupuang swivel chair ni Boss pero tanging silhouette niya lang ang naaaninag ko.

mura ng isa sa mga pulis. Nagkagulo ulit ang paligid. At sa gitna ng dilim ay may mabilis akong nakita isang anino, mabilis halos hindi ko masundan at marinig kumilos ito kaya naningkit mata ko dahil isang professional at masyadong sanay pumatay. Biglang bumukas ang emergency lights ng conference hall. At sa pulang liwanag, saglit kong nakita ang assassin. Nakatayo ito sa ibabaw ng mesa.

Takang tanong nito at tumigil din sa paglalakad. "What are you? An assassin? A serial killer?" Tanong ko rito pero nagkibit-balikat lamang ito at makahulugang ngumisi sa akin, hindi nito sinagot ang aking tanong at nauna nang maglakad patungo sa classroom namin. Malapit na kami sa classroom namin nang biglang huminto sa paglalakad si Benedict ang umikot ito paharap sa akin kaya napahinto na rin ako sa paglalakad.

Mas binilisan ko pa ang pagtakbo kahit hingal na hingal at sumasakit na ang tagiliran ko. Pagdating sa second floor, sa tapat ng aming classroom ay agad akong pumasok ng hinihingal sa loob. Nakahinga lang ako ng maluwag nang makitang wala pa si Mrs. Albez, isa sa mga terror teacher dito sa Handerson University. "Arissa mabuti na lang at hindi ka naunahan ni Mrs. Albez sa pagdating. Paniguradong palalabasin ko no'n agad." Bungad kaagad ng seatmate kong si Liza.