Asymptotic Love Story นิยาย & เรื่องราว

Lumapit siya sa akin at niyakap ako. “Long time no see, Althea. I heard about your ate, deepest condolences to you.” Umarte pa itong nagpupunas ng luha kahit wala naman. Napailing nalang ako at balak ko na sanang lampasan sila ng tinawag nya ulit ako.

Wasak na wasak na ito at hindi niya alam kung makakayanan pa ba niyang buoin ito sa kabila ng mga salitang parang patalim na tumatama direkta sa kaniyang dibdib. Umatras ng isang hakbang si Anastasia. Humigpit ang kaniyang pagka-kahawak sa kaniyang pouch habang patuloy sa paghikbi. Tigmak ng luha ang kaniyang mga mata habang nakatingin sa kaniyang asawa na ngayon ay halos hindi na niya makilala. “I will never regret loving you, Fred. But I think, being separated will make our lives more peaceful and fine.”

Si Astin noon sa kaniya, halos ipagduldulan nito ang sarili sa kan'ya. Hindi pa rin niya mapigilan ang mapangiti nang maalala ang love story nilang mag-asawa. The more you hate, the more you love. Ganiyan sila dati ng asawa. Naiinis siya dati sa asawa pero hindi niya alam na gusto na pala niya pala ito. At ngayon, ganito din ang panganay niya kay JM. Ang hiling niya lang, sana hindi maranasan ng panganay ang mga naranasan nilang mag-asawa na hirap.

Hindi man perfect, pero naiintindihan nilang pareho na hindi dapat isakripisyo ang kanilang nararamdaman dahil lang sa takot o pag-aalinlangan. Ilang araw pa ang lumipas, at sa bawat pag-uusap nila ni Ash, mas tumitibay ang kanilang connection. Maya realized that sometimes, love doesn’t have to be dramatic. It’s in the quiet moments. Sa bawat halakhak nila at sa simpleng pag-uusap tungkol sa mga plano sa hinaharap, natutunan nilang tanggapin ang mga imperfections nila, at sa pamamagitan nito, nabubuo ang kanilang shared vision.

she asked. “ bakit mo naman nasabi yon?” “ Well, asking for our love story. Then knowing how perfect we are into each other kapag nalaman mo ang kwento namin” Amara wants to roll her eyes right now. Kung hindi niya lang gusto malaman ang buong kwento na galing kay Ashteine mismo. Hindi siya tatabi sa kanya at makikipagusap sa kanyang ganito. “ Well, I don’t know. Na initriga kasi ako. You know there are a lot of stories going on outside. Syempre iba pa rin malaman ang buong kwento from you mismo”

natatawang saad sa akin ni kambal. Seryoso naman talaga ako kapag nanonood lalo na kapag love stories. Nang sa kalagitnaan na ng story, it seems like I am imagining myself in the scene kahit magkaiba iyong twist ng love story nilang dalawa sa akin. It still the same that is talking about love. Nang matapos ang movie niyaya naman ako ni Athena maligo sa isang malapit na falls dito. Matagal na rin ako nagpupunta sa lugar na 'to pero di ko alam na merong ilong dito at falls.

Ako'y nagtataka saking nadarama Nang makita sya ay kumislap aking mata Kahit ligaw tingin Sana ay yong mapansin Nang makumpleto ko Ang love story ko Ako'y nagtataka saking nadarama Nang makita sya ay kumislap aking mata Kahit ligaw tingin Sana ay yong mapansin Nang makumpleto ko Ang love story ko Kinumpleto mo ang love story ko

Tumingala muna siya sa mga kumikislap na bituin bago nagsimula. “Simula ng maging couple tayo para tayong mga aso't pusa na palaging hindi magkasundo, siguro dahil biglaan ang naging kasal natin at hindin natin lubos na kilala ang isa't isa pero may isang pangyayari na nagpabago ng lahat. Isang araw bigla nalang tayong nagkasundo kaya't naisip nating mag celebrate bilang tanda ng cease fire nating dalawa at duon nag simula ang ating lovestory.” “Ganon ba? Nakakatuwa naman pala ang naging simula ng lovestory natin. I'm sure na ikaw ang unang na attract sa kagwapuhan ko.” Kumpyansa sagot nito

Pag kabili ko pumasok nakp agad kase nakabili narin ako ng pop corn e. "Ano ba tong papanuorin natin?" Dinig kong tanong ng babae na nasa harapan namin sa kasama nyang lalaki, na parang pamilyar ang pustura kaya tinitigan ko syang mabuti, madilim kase kaya medyo diko maaninag. "Love story...." Sagot nya kaya parang nagkarerahan ang mga kabayo sa puso ko.

Gayunpaman, bigla siyang nakaramdam ng lungkot para sa babae. Sa likod pala ng pagiging makulit at masayahin nito ay may nakatagong sakit—isang lungkot na marahil ay matagal nang kinikimkim, tinatakpan ng tawa at biro upang hindi mahalata. Para bang bawat ngiti ni Ezra ay may kapalit na pagod, bawat halakhak ay may kasamang pakiusap na huwag na siyang tanungin pa. At sa sandaling iyon, doon niya napagtantong hindi pala siya ang nag-iisang may dinadalang bigat. May mga sugat na hindi sumisigaw, ngunit mas masakit dahil tahimik lang itong nagdurugo